Vet with javid

# هشدار

به اشتراک بگذارید بخاطر ثواب .

مریضی کانگو با تب خون دهنده کانگو یک مرض کشنده میکروبی ویروسی است ویروس از طریق گزیدن کنه داخل بدن حیوان باقی میماند
حیوانات مانند گاو ، گوسفند بز و غیره منبع عمده ویروس تب کانگو هستند .

سرایت مرض کانگو :

در صورت که کنه به ویروس مرض کانگو شخص را بگزد تماس با خون ، مایعات بدن و انساج حیوانات کانگو در جریان ذبح تماس با خون و مایعات بدن شخص را مصاب می کند .

(*) کدام اشخاص در معرض خطر مبتلا شدن به این مرض قرار دارند ؟

قصابان * و ترنر ها * کارمندان صحی * کسانیکه شغل زراعت و مالداری را پیش میبرند * اعضای فامیل و مراقبت کنند گان شخص مصاب به مرض کانگو ))

علائم مرض

تب شدید ، سر دردی ، درد عضلات ، شخ ماندن گردن ، کمر دردی ، سرخی چشم ، ترس از نور که همراه. با دلبدی و استفراغ ، درد شکم و اسهال بوده می‌تواند این علائم بعد از ۲- ۴ روز منجر به بی خوابی و بی علاقگی افسرده گی و عصبانیت این مرض به مرور پیشرفت کرده خونریزی مثلآ گاهر شدن نقاط سرخ و کمبود روی جلد ، آمدن خون از بیره و بینی و موجودیت خون در استفراغ و مواد غایطه،

جلوگیری یا وقایه از این مریضی :

در هنگام ذبح ( کشتار ) و دست زدن به حیوان مانند گاو گوسفند و بز و غیره همیشه

(۱) - از دستکش و چین محافظتی و آستین دامن آن دراز باشد استفاده نمایید

(۲) - پس از تماس با حیوان و پاک کاری محل بود باش آنها لباس و دستکش تعویض شود

(۳) - بخاطر از بین بردن کنه ها محل بود باش حیوانات طویله دوا پاشی شود

(۴)- هیچگاه کنه حیوانات را با دست دور نکنید

( ۵) - دست هایتان را همیشه بعد از تماس با حیوانات با آب و صابون بشوید

متاسفانه شیوع این مرض = روز تا روز زیاد شده می‌رود چون اکثر یک مردم ما معلومات کافی درباره این مرض خطرناک ندارد .

*عنوان: نقش تغذیه مناسب در بهبود سلامت دام‌های شیری پس از زایمان*
*The Role of Proper Nutrition in Improving the Health of Dairy Cattle After Parturition*

*مقدمه (Introduction):*
دوره پس از زایمان (postpartum) در گاوهای شیری یکی از بحرانی‌ترین مراحل فیزیولوژیک محسوب می‌شود. در این زمان، دام با تغییرات متابولیک شدید، آغاز شیردهی، و کاهش ایمنی مواجه می‌گردد. تغذیه هدفمند و دقیق می‌تواند تأثیر مستقیمی بر سلامت عمومی، بازگشت به چرخه تولیدمثلی، و کاهش بیماری‌های متابولیک مانند کتوز و تب شیر داشته باشد.

*بررسی (Discussion):*

1. *نیازهای انرژی (Energy Demand):*
پس از زایمان، نیاز انرژی گاو افزایش می‌یابد. کمبود انرژی قابل استفاده منجر به کتوز تحت بالینی یا بالینی می‌شود. تغذیه با کنسانتره‌های با کیفیت و افزودن پروپیلن گلیکول در جیره غذایی می‌تواند به تأمین انرژی سریع کمک کند.

2. *مینرال‌ها و ویتامین‌ها (Minerals and Vitamins):*
کلسیم، منیزیم، و فسفر نقش حیاتی دارند. مکمل‌دهی با کلسیم بلافاصله پس از زایمان، بویژه در گاوهای پر تولید، از بروز هیپوکلسیمی جلوگیری می‌کند. ویتامین E و سلنیوم برای تقویت سیستم ایمنی بسیار مهم‌اند.

3. *پیشگیری از بیماری‌های متابولیک:*: استفاده از جیره‌های حاوی DCAD منفی (توازن کاتیون-آنیون) در دوره قبل از زایمان، به کاهش ریسک تب شیر کمک می‌کند. همچنین مصرف مناسب فیبر برای پیشگیری از جابجایی شیردان توصیه می‌شود.

4. *اثر بر باروری:*
گاوهایی با وضعیت بدنی مطلوب (BCS 3.0 تا 3.5) و دریافت مناسب مواد مغذی، تخمک‌گذاری زودتر و نرخ آبستنی بالاتری دارند.

*نتیجه‌گیری (Conclusion):*
مدیریت دقیق تغذیه در دوره پس از زایمان، نه تنها از بیماری‌های رایج جلوگیری می‌کند، بلکه با بهبود وضعیت متابولیک و تولیدی، منجر به افزایش بهره‌وری کلی دامداری می‌گردد. آموزش دامداران و نظارت دامپزشکی، نقش کلیدی در اجرای موفق این راهبردها دارد.