Studio LIBEL

Gedrag van kinderen en jongeren kan bij ons als ouders, opvoeders en omstaanders soms vragen oproepen en triggeren. Het nodigt ons als mens en samenleving soms ook uit om in de spiegel te kijken. Dat kan erg confronterend zijn maar ook zo waardevol. Als we leren luisteren en durven kijken naar behoeftes achter gedrag, leren we de ander en onszelf beter begrijpen. Zo

Alles wat we denken, doen en voelen ontstaat ergens in ons lichaam. Wanneer je inzicht krijgt in wat er in brein en lichaam gebeurt, kan je milder kijken naar gedrag en kunnen volwassenen en kind samen gaan zoeken naar wat er nodig is.
Hoe bewegen emoties ons zenuwstelsel en sturen ze ons gedrag? Wat is homeostase en hoe zorgen overlevingsmechanismen (vertaald in gedrag) dat we steeds weer streven naar dat evenwicht? Hoe kunnen we kinderen en jongeren helpen kort bij zichzelf te blijven en hun lichaam hiervoor in te zetten?

We duiken in thema's zoals emotieregulatie, ons zenuwstelsel, lichaamsbewustzijn, overlevingsmechanismen, de polyvagaaltheorie, stressfysiologie, breinontwikkeling, en nog zoveel meer.

Ik probeer mijn fascinatie voor het menselijke lichaam te gieten in een stukje theorie vertrekkende vanuit onze fysiologie en anatomie, gekoppeld aan praktische tips en voorbeelden uit het leven gegrepen. Zo kan je hier ook mee aan de slag binnen je gezin, de klas, enz...

🍀Voor wie? Iedereen die leergierig is, kinderen heeft of met kinderen/jongeren werkt of het kind in zichzelf beter wilt leren begrijpen.

Wees welkom ✨

Inschrijven: www.bodywise.be

💨 adem in adem uit

🌀 Ademen 🌀
We doen het allemaal. Vaak onbewust, soms bewust. Soms diep en langzaam, soms oppervlakkig en snel.
Ademen is leven.
Het is een parameter van de status van ons autonoom zenuwstelsel. Waar we zitten op de stresscyclus.
Straffer nog, ademen is de meest rechtstreekse poort naar ons autonoom zenuwstelsel en kan datgene dat autonoom en los van bewustzijn functioneert toch beïnvloeden.

Ademen is zo natuurlijk maar toch... Soms zo triggerend.
Bewustworden van je ademhaling als die hoog, snel en oppervlakkig is kan confronterend zijn.
Met mijn hyperventilatie verleden heb ik ademhalingsoefeningen altijd erg triggerend gevonden. Al moet je me echt niet meer overtuigen van het feit dat het zo helend kan zijn.
Ik heb lang fysiek een buikademhaling gewoon niet kunnen uitvoeren. Alsof er iets 'vast' zat. Samen met een osteopaat op mijn psoas werken (de grote 'stress spier' van je core die met een peesblad vasthangt aan je middenrif) liet dit steeds beter gaan.
En toch vind ik het nog steeds erg confronterend.

Gisteren kreeg ik van de allerliefste een Moonbird cadeau. Om begeleid te ademen. Om de drempel te verlagen en de uitnodiging van de weerstand die er rond ademen hangt aan te gaan. Om zachter te kijken naar mijn ademhaling. Om meer bewust te worden. Om te oefenen in hartcoherent ademen. Om stress te verlagen, het parasympatisch zenuwstelsel te stimuleren, om beter te slapen, enz...

Ik ben benieuwd 🤩.

Iemand fijne ervaringen met een Moonbird?