J4Media

എന്താ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം?

പ്രകാശത്തിൻ്റെ കൈത്താങ്ങ്

​ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല നെയ്ത്തുകാരനായിരുന്നു ദാമു. കൈത്തറിയിൽ വിരിഞ്ഞ അയാളുടെ ഓരോ തുണിക്കും സൂര്യരശ്മിയുടെ തിളക്കവും മഴയുടെ കുളിർമയുമുണ്ടായിരുന്നു. ആർക്കും ദാമുവിനോട് അസൂയ തോന്നാനുള്ള കാരണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അയാൾ അത്രക്ക് ലളിതനും വിനയമുള്ളവനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പുതിയതായി നഗരത്തിൽ പഠനം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയ കേശവൻ്റെ മനസ്സിൽ ദാമുവിനോട് കടുത്ത പകയുണ്ടായിരുന്നു. താനാണ് ഇനി ഈ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ നെയ്ത്തുകാരനാവേണ്ടതെന്നാണ് കേശവൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.
​ദാമുവിനെ തകർക്കാൻ കേശവൻ പല കുതന്ത്രങ്ങളും മെനഞ്ഞു. ദാമു നെയ്യുന്ന തുണികളെക്കുറിച്ചും അയാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തെക്കുറിച്ചും കേശവൻ നാട്ടിൽ ദുഷ്പ്രചാരണങ്ങൾ നടത്തി. ചില വ്യാപാരികളെ സ്വാധീനിച്ച് ദാമുവിൻ്റെ തുണികൾ വാങ്ങാതിരിക്കാൻ വരെ ശ്രമിച്ചു.
​തുടക്കത്തിൽ, ഈ പ്രയാസങ്ങൾ ദാമുവിൻ്റെ ജീവിതത്തെ ബാധിച്ചു. ഓർഡറുകൾ കുറഞ്ഞു, വരുമാനം നിലച്ചു. കുടുംബം കഷ്ടത്തിലായി. ഒരു ദിവസം, ദാമു തൻ്റെ നെയ്ത്തുശാലയിൽ, കാലിയായ തറിക്ക് മുന്നിൽ, കണ്ണുകൾ അടച്ചിരുന്നു. "ഞാൻ ആർക്കും ദ്രോഹം ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ ദൈവമേ, എനിക്കെന്താണ് ഈ വിധി?" അയാളുടെ മനസ്സ് തേങ്ങി.
​എന്നാൽ ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തിരി അണയാതെ നിന്നു. അത് നല്ല ചിന്തകളുടെ പ്രകാശമായിരുന്നു. 'എല്ലാവരും എന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിലെ നന്മയും എൻ്റെ തൊഴിലിനോടുള്ള ആത്മാർത്ഥതയും എനിക്ക് ദൈവത്തിൻ്റെ കൈത്താങ്ങാകും,' ദാമു സ്വയം പറഞ്ഞു.
​അയാൾ തൻ്റെ ചിന്തകൾക്ക് കൂടുതൽ ശക്തി നൽകി. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മോശമായി ചിന്തിക്കുന്നതിന് പകരം, തൻ്റെ നെയ്ത്ത് എങ്ങനെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്താം എന്ന് ആലോചിച്ചു. ലോകത്ത് ആരും പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പുതിയ വർണ്ണങ്ങളും ഡിസൈനുകളും ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ നെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നൂലിഴയും അയാളുടെ ആത്മാർത്ഥതയുടെയും സമാധാനത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായി.
​നാളുകൾക്കുശേഷം, ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഉൽസവം വന്നു. പ്രശസ്തനായ ഒരു ഡിസൈനർ തൻ്റെ പുതിയ ശേഖരത്തിന് മികച്ച കൈത്തറി തുണികൾ തേടി അവിടുത്തെത്തി. കേശവൻ അയാളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, തൻ്റെ തുണികളുടെ മേന്മയെക്കുറിച്ച് വാചാലനായി.
​എന്നാൽ ഡിസൈനർക്ക് വേണ്ടത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായിരുന്നു. തൻ്റെ പുതിയ ആശയങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ, പ്രകൃതിയുടെ നിറങ്ങളും ശാന്തമായ ഊർജ്ജവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന തുണിത്തരങ്ങൾ.
​യാദൃശ്ചികമായി, ആ ഡിസൈനർ ദാമുവിൻ്റെ ചെറിയ നെയ്ത്തുശാലയുടെ അടുത്തുകൂടി നടന്നുപോകുമ്പോൾ തറിക്കുള്ളിൽ നിന്നുയർന്ന മനോഹരമായ വർണ്ണങ്ങൾ കണ്ടു. അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ, പുതിയ വർണ്ണക്കൂട്ടുകളാൽ വിരിഞ്ഞ തുണികൾ സൂര്യരശ്മിയിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. ഓരോ ഡിസൈനും ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ നന്മയെയും ശാന്തതയെയും വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു.
​"ഇതാണ് ഞാൻ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്!" ഡിസൈനർ ആവേശഭരിതനായി.
​ആ നിമിഷം, ദാമുവിന് മനസ്സിലായി, എത്രപേർ തന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ദൈവം തൻ്റെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ആരും തന്നെ തളർത്തുകയില്ല. തൻ്റെ നല്ല മനസ്സിൻ്റെയും ആത്മാർത്ഥതയുടെയും ഫലമാണ് ഈ അപ്രതീക്ഷിത വിജയം. ഡിസൈനർ ദാമുവിന് വലിയൊരു ഓർഡർ നൽകി, അത് ദാമുവിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വഴിത്തിരിവായി.
​കേശവൻ്റെ കുതന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം പാഴായി. കാരണം, ദൈവം നോക്കുന്നത് ദാമുവിൻ്റെ മനസ്സിലേക്കായിരുന്നു. നല്ലത് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ ഒരാൾക്കും കഴിയില്ല. അവൻ്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിന് അപ്രതീക്ഷിതമായ കൈത്താങ്ങുമായി ദൈവം എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാവും.
©️J4Media

പ്രചോദനം

​പുഴയുടെ കരയിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ആൽമരം പോലെയായിരുന്നു സൂരജ്. ഒറ്റയ്ക്ക്, ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ആയിരം ചിന്തകളുടെ വേരുകൾ ആഴ്ത്തി.
​ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സിനുള്ളിൽ സൂരജ് കേട്ട അത്രയും കുത്തുവാക്കുകളും പരിഹാസങ്ങളും ഒരുപക്ഷേ ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യൻ ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. "ഇവനെക്കൊണ്ട് ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല", "മറ്റുള്ളവരെ കണ്ടുപഠിക്ക്", "വെറുമൊരു പാഴ്ജന്മം"—ഇതായിരുന്നു ബന്ധുക്കളുടെയും ചില കൂട്ടുകാരുടെയും സ്ഥിരം പല്ലവി. ഓരോ വാക്കും ഒരു മുറിവായിരുന്നെങ്കിലും, സൂരജ് അവയെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ എൻജിനുള്ള ഇന്ധനമാക്കാൻ പഠിച്ചു.
​ഒരിക്കൽ, ദൂരെയെങ്ങും എത്തില്ലെന്ന് കളിയാക്കിയവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സൂരജിന്റെ ചെറിയ സംരംഭം പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു അമ്മാവൻ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു: "ഇവൻ ഇന്നേവരെ ഒരു കാര്യവും പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല. ഇവന്റെയൊക്കെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷ വെക്കുന്നത് മണ്ടത്തരമാണ്."
​ആ വാക്കുകൾ സൂരജിന്റെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറി. അന്ന് രാത്രി ഉറക്കമില്ലാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുമ്പോൾ, സൂരജ് സ്വയം ഒരു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ആ പരിഹാസം തന്റെ മനസ്സിന്റെ താക്കോൽ സ്ഥാനത്ത് വെച്ച് പൂട്ടി. പുറമേക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു, പക്ഷെ ഉള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ നീറി നിന്നു.
​സൂരജ് തന്റെ ജീവിതരീതി മാറ്റി. "നിനക്ക് അവിടെയൊക്കെ എന്തിന്റെ കാര്യമാ?" എന്ന് ചോദിച്ചു വിളിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ വീട്ടിലെ വെറും കളിചിരി സദസ്സുകളിലേക്കുള്ള പോക്ക് അവൻ നിർത്തി. അവന്റെ പഴയ സുഹൃത്ത് അരുൺ ഒരു ദിവസം ചോദിച്ചു: "നീയിപ്പോ എങ്ങും കാണാറില്ലല്ലോ? മുൻപൊക്കെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും നീ ഓടി വരുമായിരുന്നല്ലോ?"
​സൂരജ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഇല്ലെടാ. എനിക്ക് അത്യാവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം മതി ഞാൻ ഇനി. എന്നെ അത്യാവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം. വെറുതെ സമയം കളയാൻ നേരമില്ല. ജീവിതം കുറെ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു."
​അവന്റെ വാക്കുകൾ അരുണിന് ഒരുപാട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, സൂരജ് തന്റെ നിയമത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. അവനെ ശരിക്കും ആവശ്യമുള്ള, അവന്റെ സാന്നിധ്യം വിലമതിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ ജോലിക്ക് പ്രാധാന്യമുള്ള ഇടങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം അവൻ പോയി. തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു. പരാജയപ്പെട്ട അതേ സംരംഭത്തെ വീണ്ടും, കൂടുതൽ കരുത്തോടെ പടുത്തുയർത്തി.
​വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, സൂരജിന്റെ സംരംഭം വളർന്നു വലുതായി. മാസികകളുടെ കവർ പേജുകളിൽ അവന്റെ ചിത്രങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങി. ആ അമ്മാവനും പഴയ കൂട്ടുകാരും അവനെ അഭിനന്ദിക്കാൻ എത്തി.
​"സൂരജിന്റെ വിജയത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ ഒരഭിമാനമുണ്ട്," അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു. "അന്ന് ഞാനൊരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതൊക്കെ നിനക്ക് ഇത്രയും പ്രചോദനമാകുമെന്ന് കരുതിയില്ല."
​സൂരജ് മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. 'അമ്മാവന് അറിയില്ലല്ലോ... നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ കൂടുതൽ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചേനെ. അപ്പോൾ ആ ഇൻസൾട്ടിന്റെ തീവ്രത കുറഞ്ഞേനെ. ആ ഇൻസൾട്ട് ആണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ 'മോട്ടിവേഷൻ വിത്ത് സീക്രട്ട് ഇൻഗ്രീഡിയന്റ്' എന്ന് നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും അറിയരുത്. അത് എനിക്കുള്ള ഊർജ്ജമാണ്,' അവൻ ചിന്തിച്ചു.
​അവൻ അവരോടായി പറഞ്ഞു: "എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥനകൾ കൊണ്ടാണമ്മാവാ. പിന്നെ ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ മറന്നില്ല."
​സൂരജിന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രഹസ്യത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ആ തിളക്കം അവനെ കളിയാക്കിയവരുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചതായിരുന്നു. അവന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചത് പരിഹാസത്തിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നെന്ന് അവർ അറിയാതെ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, അവന്റെ വിജയം മുന്നോട്ട് കുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
©️J4Media

@നിങ്ങൾക്ക് കഥ ഇഷ്ടമായി എന്ന് കരുതുന്നു. ജീവിതം തന്ന അനുഭവങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ദിശാബോധം നൽകിയത്?