Shima Maleki

هفته‌ای گذشته انگار برام بیشتر از یه هفته بود!
خب خیلی از ساعت‌های روز برای خیلیامون با کارهایی که تقریبا همشون از قبل مشخص شدن میگذره، میدونیم باید فلان تسک رو تموم کنیم، تو فلان جلسه باشیم، ساعت فلان فلانی رو ببینیم.
ولی یه زمان‌هایی هست بین همه این به اسم «باید» ها که من این روزا خودمو غیر از تو سوشال مدیا یا دیگه نهایتا خوندن کتابی که باید تمومش کنم 😎 مشغول کار دیگه‌ای نمیدیدم! سرنخش از اخباری شروع شد که حاضر نبودم به هیچ قیمتی از دستشون بدم. اون الان تبدیل شده به یه جنس دیگه، تبدیل شده به اینکارمو بکنم بشینم ببینم اینستا چه خبره، تا فلانی حاضر شه ببینم فلان جا چه خبره! تا آب جوش بیاد، تا غذام گرم شه، بعد میشه تا خوابم ببره، قبل از اینکه از جام پاشم…و شاید دیگه اخباری هم جلو چشمم نیست، فقط میخوام خودمو سرگرم کنم؟؟؟یا یکم فاصله بگیرم از واقعیتی که روبه‌رومه؟
بعد تازه میگم نمیفهمم زمان چجوری گذشت!
اره من یه چیزایی رو از روتینم هیچ وقت حذف نکردم، مخصوصا صبحام که واسه من اثرگذار ترینه ولی…حواس جمعی ازم دور شده، هوشیار بودن نسبت به یک سری موارد بیرونی ازم دور شده، معیار کیفیت زمانم از دستم در رفته. نمیگم همش به خاطر موبایل و سوشال مدیاست ولی اون «پناه» به ظاهر خوبی بوده که هربار نمیخواستم با چیزی چه تو بیرون چه تو
درونم روبه‌رو بشم رفتم سراغش…!
اتفاق ناخوشایندی که میوفته اینه که تو وارد این فضا میشی هر عکس، هر نوشته، هر صدا یه داستانی رو مثل رودخونه به ظرف ذهن تو سرازیر میکنه، حالا اگه تو مود و حال خوب باشی اون داستان و ارتباطش با تو ارضا کننده‌است، اگه خوب نباشی که اصلا قادر به داستان سرایی خوب نیستی و بدترت میکنه…هر کدوم از اینا تورو به یه سمتی میکشونه و از ظرفیت تصمیم گیریت کم میکنه، چون انرژی میبره. سرو‌کله زدن با هر یه فکری که به ذهنت ریخته میشه مجانی نیست، هزینه‌شم انرژی‌ایه که از تو‌ میگیره!
این هفته برام دیرتر گذشت فقط چون عمدا خودمو با واقعیتی که دارم زندگیش میکنم بیشتر روبه‌رو کردم، یه جاهاییش دردناک بود ولی حداقل میدونم «درداش» و «خوبیاش» چی بود و چی شد! برام مهمه که بدونم…

#مایندفولنس #عادت

هر روز بالغ تر میشیم، هر روز روشن‌تر میشیم…پیش بینیامون هر روز داره شفاف و شفاف تر میشه!
این همبستگی و اتحاد راحت بدست نیومده :) ازش تا ته استفاده کنیم!