mohammad.ali.khorrami

.
جلال جلالی‌زاده استاد برجسته شافعی مذهب دانشگاه تهران و نویسنده کتاب «تاریخ فقه و فقها» نقض پروتکل های بهداشتی توسط برخی از پیروان اسلام را ناشی از یک نوع نگاه قهقرایی می‌داند که به سبب درک ناصواب از پیام و حقیقت دین ایجاد شده است.

بخش‌هایی از گفتگوی چندماه قبل من با دکتر جلالی‌زاده درباره مذهب و کرونا را پیش روی شماست:

مساله بهداشت و سلامتی فراتر از مذهب است. مذاهبی مثل شافعی و حنفی و شیعه نمی توانند مساله بهداشت را فرقه ای کنند. هم در قرآن و هم در سنت پیامبر به مساله سلامتی و بهداشت توجه زیادی شده است. 

یک نگاه ارتجاعی، قهقرایی و عوام فریبانه در طول تاریخ نسبت به دین وجود داشته است. همیشه دکان داران و عوام فریبان از منظر دین و با سپر دین تلاش کرده اند که مردم از زندگی لذت نبرند و همیشه در فقر و بدبختی و بیچارگی باشند تا اینها بتوانند به نام دین و در لفافه خرافه و جادوگری مردم را استثمار و استحمار کنند. مانباید در زندگی تحت تأثیر عرفان های کاذب ومن درآوردی و یا صوفیگری و ژولیدگی وآشفتگی در ظاهر وپوشش باشیم .رفتار پیامبر(ص) بهترین الگو برای ماست که حتی یارانش را اگر مریض می شدند آنان را به نزد اطبای مسیحی می فرستاد.

یکی از صحابه سرطان داشت، این در کتاب آقای سبحانی هم آمده است. به پیامبر گفت برای من دعا کن. پیامبر نگفت من پیامبرم برای شما دعا می کنم. فرمود:یک پزشک مسیحی در طائف است به او مراجعه کن. من هم دعایت می کنم. ما اگر مسلمانیم باید ببنیم پیامبر با مسائل بهداشتی چطور رفتار می کنند. حتی در مسأله خورد وخوراک بحث اسراف وتبذیر که پیش می آید بیشتر در ارتباط با سلامتی است که زیاده از حد خوردن ومصرف کردن عامل بیماری هاست.

وعافیت وسلامتی بزرگترین سرمایه انسان است که می تواند در خدمت دین ومردم قرار دهد .اما با وجود بیماری وضعف رسیدن به اهداف ومقاصد سخت تر وهیچ تلاشی به ثمر نمی رسد.به نظر این جانب کسانی که به بهانه برگزاری مناسک وعبادات جمعی پروتکل هارا رعایت نمی کنند ویا با آن ها مخالفت می کنند درک درستی از اسلام ندارند.

همانطور که یک حکومت برای حفظ امنیت مردمش اگر نیاز باشد از کشورهای دیگر سلاح می خرد، برای حفظ سلامتی مردمش اگر نیاز باشد، باید دارو بخرد.
#کرونا

.
هفته‌ای نبود که اساتید دانشگاه به غنای فرهنگی ایران اشاره نکنند. من بارها این سخنان را از زبان اساتیدم در دوره کارشناسی زبان و ادبیات فارسی شنیدم که : " مغول‌ها به هر کشوری حمله کردند فرهنگ آن کشور را از بین بردند، اما وقتی به ایران حمله کردند در فرهنگ ایران هضم شدند و نتوانستند به فرهنگ ما ضربه بزنند؛ این نشان از غنا و اصالت فرهنگ ایرانی دارد" ، "عرب‌ها به هر کشوری حمله کردند فرهنگ و زبان آن کشور را تغییر دادند اما ایران دچار این نوع دگرگونی نشد".

یادم نمی‌رود که یکی از اساتید ملی‌گرا همیشه پذیرش تشیع و علاقه مردم ایران به امیرالمومنین و امام حسین علیهما السلام را نشانه نزدیکی و اصالت فرهنگی شیعی و ایرانی می‌دانست.

بعدها که به حوزه رفتم باز همین سخنان را با مصداق‌هایی متفاوت درباره غنای فرهنگ اسلامی ایرانی شنیدم.

از وقتی که اضطراب و نگرانی و گاهی دست پاچگی دغدغه‌مندان عرصه‌های فرهنگی و دینی را در برابر آهنگ‌ها و دیالوگ‌های ساسی مانکن و تتلو دیده‌ام، این سوال ذهنم را مشغول کرده که بر سر فرهنگ، تمدن و تدین مردم این سرزمین چه آمده که امروز در برابر چند آهنگ اینگونه آسیب‌پذیر به نظر می‌رسند؟

بر آن فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی که در برابر حمله مغول سر خم نکرد، چه رفته که امروز از قرار گرفتن یک بازیگر پورن در کنار یک خواننده چنین تاثیرپذیر به نظر می‌رسد؟

یا این نگرانی‌ها بیهوده است یا دست‌اندرکاران عرصه فرهنگ در این سالیان اشتباهاتی را مرتکب شده‌اند که آن فرهنگ اصیل به این درجه از آسیب‌پذیری رسیده است.