Choob-khat

سرت را که بلند کنی!
درآنسوی نگاهت،
از پس پنجره،
زندگی چه حالی دارد،
در هوای اردیبهشت.

ساعت زمین
زمین مادر است، آن گاه که مارا از خود می خوراند. زمین خواهراست آن گاه که مارادر خود پناه می دهد و دربرمان مي گيرد. زمین معشوقه است آن گاه که دربرابرمان جلوه گری می کند و به هزارشکل و رنگ مسحورمان می کند. زمین فرزند است آن گاه که نيازمندماست تا از او مراقبت کنیم.
زمین مال ماست و ما از آن زمینیم.
کافه چوب خط باخاموشي خود به"ساعت زمین" می پیوندد وبه صدای زمین گوش می دهد.
چوب خط هم صدای طبيعت

شما دعوت اید به ضیافت ساده ودلپذیر درفضایی دنج و آرام

این روزها چوب خط خیال ام پر شده است.
در اندیشه ام نقشی خواهم زد کودکانه، سرخ، سبز، آبی
و تو در فضای خاکستری روزگار خطی بکش از آرامش و سادگی بر چوب خط دل، بی تکلف با عطر سیب با رنگ انار.
ترا من چشم در راهم...