Billiard Sport

رییس سابق فدراسیون بین المللی تنیس روی میز آقای "ایورمونتا گو" از انگلیس كه سالها دراین پست بود منشاء بازی تنیس روی میز را از سرخپوستان می دانست. هنگامی كه در سال 1890 "جیمز گیب" انگلیسی، توپ مخصوصی كه جنس آن از سلولوئید( تقریباً همجنس توپهای فعلی) بود درست كرد، تحولی بزرگ در این ورزش ایجاد نمود. راحتی و كنترل این توپ در هنگام بازی باعث رونق و معروفیت بیشتر این ورزش گردید و به خاطر صدای پینگ و پنگ كه از برخورد راكت با توپ سلولوئیدی ایجاد می شد، نام این ورزش را كه به اسم "گوسیما" یا "فلیم فلام" یا "ویف وایف" یا "پیم پام" متداول بود به "پینگ پنگ" تغییر یافت

تاریخچه كوتاهی از پیدایش و تكامل تنیس روی میز 2
ورزش تنیس روی میز در آغاز در آسیا ، انگلستان یا نزد سرخپوستان آمریكای شمالی و جنوبی به طور ابتدایی بازی می شد. در ابتدا برای بازی دراین ورزش از راكتهای شبكه دار مثل راكت تنیس و توپهای پارچه ای كه به صورت گلوله محكم پیچیده شده بود، یا توپ لاستیكی كوچكی كه باد می شد استفاده می كردند، تا اینكه كم كم راكتهای شبكه دار جای خود را با راكتهای چوبی دسته بلند و باریك و پوشیده از پوست گوساله دردوطرف تخته راكت عوض كردند.

حالت بدن
حالت مناسب بدن یکی از مهم ترین عوامل در بازی بیلیارد است . تا زمانی که وضعیت قرار گرفتن مناسب بدن را یاد نگرفته باشید و همچنین مادام که این وضعیت مناسب بدن با ضربه زدن با اطمینان و هدف گیری دقیق همراه نباشد ، نمی توانید امید وار باشید که به طور موثر به توپ ضربه بزنید.
بدن شما باید در حالت آرام و راحتی باشد و هر دو پایتان محکم روی زمین قرار بگیرند. پاهایتان باید حدود عرض شانه از هم باز شوند و پای چپ کمی جلوتر از پای راست باشد. زاویه بدن نسبت به محور عمودی چوب بیلیارد حدود 45 درجه است.
قسمت بالای بدن باید بر روی باسن خم شود ، چانه و چشم ها باید بالای چوب بیلیارد باشند. این وضعیت مناسب ترین حالت بدن برای هدف گیری توپ است .