The Real TeamStar

“11 years ago… pinalayas kami na parang wala kaming karapatan.

Sa gate ng Villa Estrella, nakatayo siya—nakapamaywang, galit na galit—sumisigaw na umalis daw kami within 5 minutes.

Sa harap ng buong kapitbahay, pinahiya kami. Tinawag na mahirap. Sinumpa at minura pa. May iilan mata na lihim na tumatawa na para bang masaya pa sa nangyayari (kilala at markado kita) pero mas marami ang naawa at gustong kumampi sa amin pero napipigilan lang.

Wala kaming nagawa kundi umalis.

Pero alam mo yung mas masakit?

Hindi lang bahay ang nawala…
pati dignidad.

Pero hindi kami sumuko.

Lumayo muna kami—hindi para tumakas, kundi para maghanda.

Tahimik kaming bumangon.
Unti-unting nag-ipon ng lakas, tapang, at ebidensya.

Habang akala nila tapos na ang laban…
doon pa lang kami nagsisimula.

Dahil may mga laban na hindi dinadaan sa sigaw—
kundi sa tamang proseso.

At kapag dumating ang tamang oras,
hindi na kami yung pinalayas lang…

kami na yung babalik—
na may laban, at may paninindigan.

Kayo… pipiliin niyo bang umatras, o maghanda para lumaban?”