Clever Roots Academy

“සැම බාධකයක්ම අවස්ථාවක් බවට පත් කරන්නේ ඔබේ ආකල්පයයි.”

වොල්ටර් ඒ. ස්වාට් – සංඛ්‍යාත්මක ගුණාත්මක පාලනයේ පියා (01 කොටස)
වොල්ටර් ඒ. ස්වාට් (1891 – 1967) යනු ඇමරිකානු සංඛ්‍යාත්මක විද්‍යාඥයෙක් සහ ගුණාත්මක පාලන විශේෂඥයෙක් වන අතර, ඔහු සංඛ්‍යාන ක්‍රියාවලි පාලනය Statistical Process Control (SPC) යන ක්ෂේත්‍රයේ නිර්මාතෘ ලෙස සලකනු ලැබේ. ඔහු නවීන ගුණාත්මක කළමනාකරණ මූලධර්ම සඳහා මූලික පදනම සකස් කළාය.1920–1930 දශකවලදී වොල්ටර් ඒ. ස්වාට් මහතා Bell Telephone Laboratories හි සේවය කළා.එම සේවය කරන අතරතුර ඔහු කර්මාන්ත නිෂ්පාදන ක්‍රියාවලීන් හි විශාල ගුණාත්මක වෙනස්කම් සහ දෝෂ ඇති නිෂ්පාදන අධ්‍යනයකට ලක්කර ප්‍රශ්න රැසක් සොයාගන්නා ලදී.ඔහු අවබෝධ කර ගන්නා ලද ප්‍රශ්න විශ්ලේෂණය තුලින් අවසන් නිෂ්පාදනය පරීක්ෂා කිරීම මගින් පමණක් ගුණාත්මකත්වය පාලනය කළ නොහැකි බවයි අවධාරනය කරන ලදී. එබැවින් සෑම පද්ධතියකම ගැටලු විසදිමේ ක්‍රමයක් ලෙස සැලසුම් කිරීම, ක්‍රියාත්මක කිරීම, ප්‍රතිඵල ඇගයීම හා නිවැරදි කිරීම යන ක්‍රියාවලිය හදුන්වා දෙන ලදී.
වොල්ටර් ඒ. ස්වාට් මහතාගේ ප්‍රධාන හදුන්වාදීම්
1. Statistical Process Control (SPC)
o ක්‍රියාවලිය තුළ ගුණාත්මකත්වය පාලනය කිරීම සඳහා සංඛ්‍යාත්මක ක්‍රම භාවිතා කළා.
2. Control Charts (පාලන ප්‍රස්ථාර)
o Control Charts හඳුන්වා දී, ක්‍රියාවලියේ වෙනස්කම් හඳුනාගෙන දෝෂ පෙරමුණේදී හඳුනාගන්නා උපකරණයක් ලබාදුන්නා.
3. Variation (වෙනස්වීම්) පිළිබඳ අවබෝධය
o Common Cause Variation – ක්‍රියාවලියට ස්වභාවිකව ඇති වෙනස්කම්
o Special Cause Variation – විශේෂ හේතු නිසා ඇති වෙනස්කම්
4. ගුණාත්මකත්වයේ දැක්ම
“Quality is not inspected into a product; it is built into the process.”
o ගුණාත්මකත්වය අවසන් පරීක්ෂාවෙන් නොව, සැලසුම් කර, ක්‍රියාත්මක කර, පරීක්ෂා කර, නිරන්තර වැඩිදියුණු කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ලෙස නිර්මාණය විය යුතු බව ඔහු විශ්වාස කළා.
5. පද්ධතිමය සිතුවිල්ල (Systems Thinking)
o ක්‍රියාවලිය ආශ්‍රිත පද්ධතියක් ලෙස සලකා බලමින්:
 සැලසුම් කිරීම
 ක්‍රියාත්මක කිරීම
 ප්‍රතිඵල ඇගයීම
 නිවැරදි කිරීම
o මෙය පසුව PDCA (Plan–Do–Check–Act) චක්‍රය ලෙස Deming විසින් සංවර්ධනය කළා.
• Shewhartගේ කාර්යය නවීන ගුණාත්මක කළමනාකරණ ක්‍රම, ISO 9001 වැනි QMS සහ නිරන්තර වැඩිදියුණු කිරීමේ ක්‍රම සඳහා මූලික පදනම සපයනවා.
• ඔහුගේ අදහස් අනුව ඩබ්. එඩ්වඩ් ඩෙමින් PDCA චක්‍රය (Plan – Do – Check – Act) සහ PDSA (Plan–Do–Study–Act) චක්‍රය සංවර්ධනයට මූලික විය.
• අදත් Shewhart සංඛ්‍යාත්මක ගුණාත්මක පාලනේ පියා ලෙස සැලකෙයි.

“විනයගත චින්තනය සහ වගකීම් සහගත හැසිරීම සාර්ථක ජීවිතයක ලක්ෂණ වේ.”

"අනාගතය ගොඩනැගෙන්නේ ඊයේ වැරදි සෙවීමෙන් නොව, හෙට අභියෝග ජය ගැනීමට සැලසුම් කිරීමෙනි."

Professional & Motivational Thought 001

කාල කළමනාකරනයේ වැදගත් සිද්ධාන්ත ආයතනික ප්‍රගතියට යොදා ගැනීම - ( 01 කොටස)...
නවීන ආයතනික කළමනාකරණයේදී කාලය (Time) යනු සීමිත හා නැවත ලබාගත නොහැකි සම්පතක් ලෙස සැලකේ. එබැවින් කාලය කාර්යක්ෂමව කළමනාකරනය කිරීම ආයතනික ඵලදායිතාවය, කාර්ය ගුණාත්මකභාවය සහ දිගුකාලීන ප්‍රගතිය තීරණය කරන ප්‍රධාන සාධකයක් වේ. කාල කළමනාකරනයේ විවිධ සිද්ධාන්ත ආයතනික ක්‍රියාදාමයන්ට යොදා ගැනීම මඟින් සම්පත් උපරිම ලෙස භාවිත කර, වියදම් අවම කර, සේවක කාර්ය සාධනය වැඩිදියුණු කළ හැක.
1. Scientific Management Theory (Taylorism) සහ කාල කළමනාකරනය
Scientific Management Theory හෙවත් ටේලර්වාදය (Taylorism) 19 වන සියවස අවසානය සහ 20 වන සියවස ආරම්භයේදී උද්ගත වූ කළමනාකරණ සිද්ධාන්තයකි. මෙය ප්‍රථම වරට හඳුන්වා දුන්නේ ඇමරිකානු ඉංජිනේරුවරයෙකු වූ Frederick Winslow Taylor (1856–1915) විසිනි. කාර්මික විප්ලවය (Industrial Revolution) නිසා කර්මාන්තශාලා විශාල වශයෙන් වර්ධනය වූ කාලයක, කාර්ය ක්‍රමවේද අක්‍රමවත් හා අකාර්යක්ෂම ලෙස පවතින බව ටේලර් නිරීක්ෂණය කළේය.මෙම සිද්ධාන්තයේ මූලික අරමුණ වන්නේ වැඩ කාර්යක්ෂමතාවය ඉහළ නැංවීම සඳහා විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේද යොදා ගැනීමය. ටේලර්ගේ අදහස අනුව, කාර්යයන් අහම්බෙන් හෝ පුරුද්දෙන් නොව, විද්‍යාත්මක විශ්ලේෂණයක් මත පදනම්ව සංවිධානය කළ යුතුය.
Scientific Management Theory හි මූලික අදහස්
ටේලර්වාදය තුළ ප්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් දැක්වේ.
• කාර්යයන් විද්‍යාත්මකව විශ්ලේෂණය කිරීම (Time and Motion Study)
• එක් එක් කාර්යය සඳහා හොඳම ක්‍රමය (One Best Way) හඳුනාගැනීම
• සේවකයින්ගේ කුසලතා අනුව කාර්ය පැවරීම
• කළමනාකාරිත්වය හා සේවකයින් අතර පැහැදිලි වගකීම් බෙදාහැරීම
මෙම අදහස් සියල්ල කාල කළමනාකරනයට සෘජු ලෙස සම්බන්ධ වේ.
කාල කළමනාකරනයට Taylorism හි දායකත්වය
Scientific Management Theory අනුව, කාලය යනු කාර්ය සාධනය මිනිත්තු කළ හැකි සම්පතක් ලෙස සැලකේ. ඒ අනුව,
• Time Study ක්‍රමය මඟින් එක් එක් කාර්යය සම්පූර්ණ කිරීමට ගතවන නිවැරදි කාලය මැනේ.
• අනවශ්‍ය චලන, නැවත නැවත සිදු වන ක්‍රියාවන් හා කාල නාස්තිය හඳුනාගෙන ඉවත් කරයි.
• කාර්යය සඳහා සම්මත කාල සීමා (Standard Time) නියම කිරීම සිදු කරයි.
මෙම ක්‍රියාවලියන් හරහා කාර්යයන් නියමිත කාලය තුළ නිම කිරීමට හැකි වේ.
ආයතනික කාල කළමනාකරනයේ ප්‍රයෝජන
Taylorism යොදා ගත් විට,
• කාර්යයන් වේගවත් හා පද්ධතිමය වේ
• කාල නාස්තිය අවම වේ
• සේවකයින්ගේ කාර්ය සාධනය වැඩි වේ
• නිමාවට ගතවන කාලය පාලනය කළ හැකි වේ
ආයතනයේ සම්පත් උපරිම ලෙස භාවිත කිරීම සඳහා මෙය ඉතා වැදගත් වේ.
Taylorism සහ අතිකාල පාලනය
Scientific Management Theory අනුව කාර්යයන් නිසි කාල සීමාවක් තුළ නිම කළ හැකි නම්, අතිකාල අවශ්‍යතාවය ස්වයංක්‍රීයව අඩු වේ.
• නිසි කාර්ය සැලසුම්
• සම්මත කාල සීමා
• කාර්ය ක්‍රියාවලියන් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම
මෙම කරුණු අතිකාල පාලනයට සෘජු ලෙස දායක වේ.
Frederick Taylor විසින් 1911 දී ප්‍රකාශයට පත් කළ “The Principles of Scientific Management” නම් ග්‍රන්ථය මඟින් Taylorism ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත විය.
මෙම ග්‍රන්ථය හරහා,
• කාල කළමනාකරනය
• කාර්ය සැලසුම්
• කාර්ය සම්මතකරණය
යන අදහස් ආයතනික කළමනාකරණයේ මූලික අංගයන් බවට පත් විය.
කෙසේ වුවද, Taylorism පිළිබඳ විවේචනද ඇත.
• සේවකයින් මනුෂ්‍යයින් ලෙස නොව යන්ත්‍ර ලෙස සලකා බැලීම
• මානසික සහ සමාජීය කරුණු අවම ලෙස සලකා බැලීම
• දිගු කාලීනව සේවක තෙහෙට්ටුව ඇති විය හැක
එබැවින්, නවීන ආයතන Taylorism න්‍යාය Human Relations Theory වැනි නව න්‍යායන් සමඟ සම්බන්ධ කරමින් යොදා ගැනීම වඩාත් සුදුසුය. Scientific Management Theory (Taylorism) කාල කළමනාකරනයේදී විද්‍යාත්මක, පද්ධතිමය හා මිනිත්තු කළ හැකි ක්‍රමවේදයක් සපයයි. කාර්යයන් සඳහා සම්මත කාල සීමා නියම කිරීම, කාල නාස්තිය හඳුනාගැනීම සහ කාර්යක්ෂම ක්‍රමවේද හඳුනාගැනීම හරහා ආයතනික ඵලදායීතාවය වැඩි කළ හැකි අතර, අතිකාල අවශ්‍යතාවයද සැලකිය යුතු ලෙස අවම කළ හැක.

Applying Key Time Management Theories to Organizational Development (Part 01)
In modern organizational management, time is considered a limited and non-renewable resource. Therefore, effective time management is a key factor that determines organizational productivity, quality of work, and long-term growth. By applying various time management theories to organizational processes, institutions can maximize the use of resources, reduce costs, and improve employee performance.
1. Scientific Management Theory (Taylorism) and Time Management
Scientific Management Theory, commonly known as Taylorism, emerged in the late 19th century and early 20th century. It was first introduced by the American engineer Frederick Winslow Taylor (1856–1915). During a period of rapid industrial expansion brought about by the Industrial Revolution, Taylor observed that work processes in factories were often unorganized and inefficient.
The primary objective of this theory is to increase work efficiency through the application of scientific methods. According to Taylor, tasks should not be organized based on habit or guesswork, but rather through systematic scientific analysis.
Key Principles of Scientific Management Theory
Taylorism highlights several core principles, including:
• Scientific analysis of tasks through time and motion studies
• Identification of the one best way to perform each task
• Assignment of work based on employees’ skills and abilities
• Clear division of responsibilities between management and workers
All these principles are directly related to effective time management.
Contribution of Taylorism to Time Management
According to Scientific Management Theory, time is considered a measurable resource directly linked to performance. Accordingly:
• Time studies are used to measure the exact time required to complete each task
• Unnecessary movements, repetitive actions, and time wastage are identified and eliminated
• Standard time limits are established for completing tasks
Through these processes, tasks can be completed within predetermined timeframes.
Benefits to Organizational Time Management
When Taylorism is applied effectively:
• Work processes become faster and more systematic
• Time wastage is minimized
• Employee performance and productivity increase
• The time required to complete tasks can be effectively controlled
This approach is highly important for maximizing the efficient use of organizational resources.
Taylorism and Overtime Control
According to Scientific Management Theory, when tasks are completed within properly defined time limits, the need for overtime is automatically reduced.
• Proper work planning
• Standardized time limits
• Re-engineering and improvement of work processes
These factors directly contribute to effective overtime control.
Frederick Taylor’s book “The Principles of Scientific Management,” published in 1911, played a significant role in spreading Taylorism worldwide. Through this publication, concepts such as:
• Time management
• Work planning
• Standardization of tasks
became fundamental elements of organizational management.
Despite its contributions, Taylorism has faced several criticisms, including:
• Treating workers as machines rather than human beings
• Giving limited attention to psychological and social factors
• The potential for long-term employee fatigue
Therefore, modern organizations are better served by integrating Taylorism with contemporary approaches such as Human Relations Theory.
Scientific Management Theory (Taylorism) provides a scientific, systematic, and measurable approach to time management. By establishing standard time limits for tasks, identifying time wastage, and determining the most efficient work methods, organizations can significantly improve productivity while also reducing the need for overtime.

ආයතනයක කාල කළමණාකරනය හා අතිකාල ….
කාලය සීමිත හා නැවත ලබාගත නොහැකි සම්පතක් වන බැවින් එය කාර්යක්ෂම ලෙස කළමණාකරනය කිරීම ආයතනික ඵලදායීතාවය, කාර්ය ගුණාත්මකභාවය සහ දිගුකාලීන ප්‍රගතිය සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ. නවීන ආයතනවල, කළමනාකාරිත්වය කාර්යයන් නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක වන බව සහතික කිරීම සඳහා මූලික වගකීම් දරයි. මෙය ආයතනයේ සම්පත් උපරිම ලෙස භාවිත කිරීම, කාර්ය සාධනය වැඩි කිරීම සහ කාලය කාර්යක්ෂමව යොදා ගැනීම සඳහා ඉතා වැදගත්ය. විවිධ ආයතනවල කාල කළමණාකරනය සඳහා විවිධ වු ක්‍රමවේදයන් යොදා ගැනීම සිදු කරයි.
කාල කළමණාකරනයේ වැදගත්කම
කාල කළමණාකරනය හරහා,
• කාර්යයන් නියමිත කාලසීමාව තුළ නිම කිරීමට හැකි වේ.
• කාර්ය බර සමාන ලෙස බෙදාහැරීම සිදු වේ.
• සේවකයින්ගේ මානසික ආතතිය අවම කරගත හැක.
• ආයතනයේ සමස්ත කාර්යක්ෂමතාවය වැඩි වේ.
ඵලදායී කාල කළමණාකරනය සඳහා දෛනික හා මාසික කාර්ය සැලසුම් සකස් කිරීම, ප්‍රමුඛතා හඳුනාගැනීම, අනවශ්‍ය රැස්වීම් හා කාල නාස්ති අවම කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. කාල කළමණාකරනයට
පැහැදිලි ඉලක්ක හා කාල සීමා සකස් කිරීම
කළමනාකාරිත්වයේ මූලික වගකීමක් වන්නේ ආයතනික හා අංශීය ඉලක්ක පැහැදිලිව නිර්වචනය කිරීමයි.
• සියලු කාර්යයන් සඳහා යථාර්ථවාදී හා මැනුම් කළ හැකි කාල සීමා (Deadlines) සකස් කිරීම
• SMART ක්‍රමවේදය (Specific, Measurable, Achievable, Relevant, Time-bound) යොදා ගෙන පැහැදිලි ඉලක්ක තැබීම
මෙම ක්‍රමය සේවකයින්ගේ අවධානය වැඩි කරයි, වගකීම් පැහැදිලි කරයි සහ කාර්ය සාධනය ඉහළ නැංවිය හැකි අතර සේවකයින් හට නිසි වැඩ ඉලක්ක සඳහා යොමු වීම සිදුවේ.
කාර්ය ප්‍රමුඛතා හඳුනාගැනීම සහ සැලසුම්කරණය
කාර්යයන්ගේ වැදගත්කම සහ හදිසිභාවය අනුව ප්‍රමුඛතා සකස් කිරීම කළමනාකාරිත්වයේ වගකීමකි. තම කාර්යන් වර්ගීකරණයකට ලක් කොට නිසි කාල රාමු තුල එය සිදු කිරීමට වගකීම් පැවරීම සිදු කිරීම හා ඉහළ බලපෑම ඇති කාර්යයන්ට සම්පත් සහ කාලය ප්‍රමුඛතාවයෙන් යොදවීම තුලින් ඒ ඒ ක්‍රියාවලින් සඳහා සිදු විය හැකි කාල නාස්තිය අවම කරයි, නිමාව වේගවත් කර ගත හැක.
කාර්ය බෙදාහැරීම (Delegation) සහ වගකීම් පැවරීම
කළමනාකාරිත්වය සියලු කාර්ය තනිව කරගැනීමෙන් පසුව නොව, නිසි delegation ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාත්මක කිරීම මුල සිට ආරම්භ කළ යුතුය. මේ සඳහා නිවැරදි පුද්ගලයාට නිවැරදි කාර්යය පැවරීම හා වගකීම් සහ බලතල පැහැදිලිව නිර්වචනය කිරීම සිදු කළ යුතුය. තවද නිවැරදි කාර්යයන්ට සුදුසු පුද්ගලයින් හදුනා ගැනීම සඳහා ආයතන තුල කුසලතා නි්‍යාස සකස් කිරීම ඉතා වැදගත්ය.මෙම ක්‍රියාවලිය කළමනාකරුවන්ට උසස් තීරණාත්මක කාර්යයන් සඳහා අවධානය යොමු කිරීමට අවස්ථාව සලසයි.
කාර්ය ප්‍රවාහ විශ්ලේෂණය සහ ක්‍රියාවලි ප්‍රතිසංස්කරණය
කාලය නාස්ති වන ස්ථාන හඳුනා ගැනීම කළමනාකාරිත්වයේ වගකීමකි. මේ සඳහා Work Study සහ Process Mapping ක්‍රම යොදා ගෙන අනිවාර්ය නොවන පියවරයන් හදුනා ගැනීම හා එය ඉවත් කිරීම මගන් කාර්යක්ෂමතාවය වැඩි කරයි, නිමාව වේගවත් කරයි.
තාක්ෂණය සහ කාල කළමණාකරන මෙවලම් භාවිතය
නවීන තාක්ෂණික මෙවලම් කාල කළමණාකරනයේ වැදගත් දායකත්වයක් ලබා දෙයි. මේ සඳහා ඩිජිටල් දින දර්ශන, ව්‍යාපෘති කළමනාකරණ මෘදුකාංග (Digital calendars, project management software) හා කාල ලුහුබැඳීම සහ කාර්ය සාධන අධීක්ෂණ මෙවලම් (Time-tracking සහ performance monitoring tools)වැනි මෙම මෙවලම් මඟින් කළමනාකාරිත්වය කාර්ය ප්‍රගතිය නිරීක්ෂණය කිරීමට සහ දත්ත-සම්පන්න තීරණ ගැනීමට හැකියාව ලැබේ.
නායකත්වය සහ කාල විනය සංස්කෘතිය ගොඩනැගීම
කළමනාකාරිත්වය තම හැසිරීමෙන් උදාහරණයක් විය යුතුය. එනම් කාලයට ගරු කරන නායකත්වය පෙන්වීම, අකාර්යක්ෂම රැස්වීම් අවම කිරීම හා කාර්ය අවසන් කාල සීමාවන් පිළිපැදීම එනම් ආයතනයේ සියලුම දෙනා හට වේලාවට රාජකාරී වාර්තා කිරීම, සෑම විටම සේවා ස්ථානයේ රාජකාරින් සඳහා අවදානය යොමු කිරීම හා තම වේලාව තුල පහණක් ආහාර ගැනීම වැදගත්ය. තවද නිමිත කාල රාමු තුල රාජකාරි සිදු කරන සේවකයින් ඇගයීම නිරන්තරව සිදු කල යුතුය.
තවද කපටි කමින් තමන් වැඩ කරන බව පෙන්වමින් බොරු පුරසාරම් සෑම විටම පවසමින් අසීමිත් අතිකාල හා සම්පත් භුක්ති විදිමින් කේලම් සන්ස්කෘතීන් නිරන්තරව ඇති කරන විවිධ අයතා සම්බන්දතා සඳහා යොමු වු සේවකයින් හාදුනා ගැනීම හා එයට නිසි පිළියම් යෙදීම ඉතා වැදගත්ය. මෙම ක්‍රියාවලිය ආයතනය තුළ කාලයට ගරු කරන සංස්කෘතියක් බිහි කරයි.
අතිකාල (Overtime) ගැනීම
අතිකාල යනු නියමිත සේවා කාලයට අමතරව සේවකයින් විසින් කරන සේවයයි. විශේෂ අවස්ථා, හදිසි කාර්යයන්, කාල සීමා සහිත ව්‍යාපෘති සඳහා අතිකාල අවශ්‍ය විය හැක. එහෙත්, අතිකාලය අතිශය ලෙස භාවිත කිරීම ආයතනයටත් සේවකයින්ටත් අහිතකර විය හැක.
අතිකාල අධික වීමේ අවාසි
• සේවකයින්ගේ ශාරීරික හා මානසික තෙහෙට්ටුව වැඩි වේ.
• වැඩ–ජීවිත සමතුලිතතාවයට බලපෑම් සිදු වේ.
• කාර්ය ගුණාත්මකභාවය අඩුවීමට ඉඩ ඇත.
• අතිරේක වියදම් ආයතනයට පැටවෙයි.
නිසි අතිකාල කළමණාකරනය
ආයතනයක් තුළ අතිකාලය නිසි ලෙස කළමණාකරනය කිරීම සඳහා,
• අතිකාලය අවශ්‍ය වන අවස්ථා පැහැදිලිව හඳුනාගත යුතුය.
• අතිකාල අනුමත කිරීම සඳහා පැහැදිලි ප්‍රතිපත්ති තිබිය යුතුය.
• සේවකයින් අතර අතිකාල අවස්ථා සාධාරණ ලෙස බෙදාහැරිය යුතුය.
• කාල කළමණාකරනය වැඩිදියුණු කර අතිකාල අවශ්‍යතාවය අවම කිරීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
ආයතනික කළමණාකරණයේදී අතිකාල (Overtime) යනු කෙටි කාලීනව කාර්ය නිම කිරීම සඳහා භාවිත කරන ප්‍රායෝගික මෙවලමක් ලෙස සැලකේ. එහෙත්, අතිකාලය අධික ලෙස හා නිරන්තරව භාවිත වීම ආයතනයට සෘජුව නොපෙනෙන නමුත් දිගුකාලීනව දැඩි ආර්ථික බලපෑම් ඇති කරන සැඟවුණු වියදම් (Hidden Costs) රැසක් උත්පන්න කරයි. මෙම වියදම් බොහෝවිට ගිණුම් වාර්තා තුළ සෘජු ලෙස නොපෙනෙන අතර, ආයතනික ඵලදායීතාවය හා පිරිවැය කාර්යක්ෂමතාවය අඩු කිරීමට හේතු වේ.
සම්පත් භාවිතයේ අතිරේක පිරිවැය
අතිකාල සේවය සිදු වන විට ආයතනික භෞතික සම්පත් සාමාන්‍ය සේවා කාලයට වඩා දිගු කාලයක් භාවිත වේ. විදුලි බලය, ජලය, යන්ත්‍රෝපකරණ සහ තාක්ෂණික උපකරණ අතිරේක ලෙස ක්‍රියාත්මක වීම හේතුවෙන් මෙහෙයුම් වියදම් වර්ධනය වේ. මෙම වියදම් අතිකාල දීමනා මෙන් සෘජුව හඳුනාගත නොහැකි වුවද, සමස්ත ආයතනික පිරිවැය ඉහළ යාමට වැදගත් ලෙස දායක වේ.
උපකරණ නඩත්තු (Wear and Tear)
අතිකාලය හේතුවෙන් යන්ත්‍රෝපකරණ සහ තාක්ෂණික සම්පත් අධික ලෙස භාවිත වීම, ඒවායේ නඩත්තු වේගවත් කරයි. මෙය නඩත්තු වියදම්, අළුත්වැඩියා අවශ්‍යතා සහ ඉක්මන් ප්‍රතිස්ථාපන වියදම් උත්පන්න කරයි. මෙම වියදම් කෙටි කාලීනව නොපෙනුණත්, දිගුකාලීනව ආයතනික පිරිවැය වර්ධනයට හේතු වන සැඟවුණු වියදම් ලෙස සැලකේ.
කාර්ය ගුණාත්මකභාවය අඩුවීමෙන් උත්පන්න වන පිරිවැය
දිගු කාලීන අතිකාල සේවය සේවක තෙහෙට්ටුව, අවධානය අඩුවීම සහ තීරණ ගැටලු ඇති කරයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දෝෂ, වැරදි, නැවත කාර්ය සිදු කිරීම (Rework) සහ සේවා පැමිණිලි වැඩි වීම සිදුවේ. මෙම තත්ත්වය Cost of Poor Quality (COPQ) ලෙස හඳුන්වන සැඟවුණු වියදම් වර්ගයකට අයත් වන අතර, ආයතනයට අතිරේක සම්පත් හා කාලය වැය කිරීමට සිදුවේ.
කළමණාකරණ හා අධීක්ෂණ අවස්ථා වියදම්
අතිකාලය පාලනය කිරීම සඳහා කළමණාකරුවන් විසින් අතිරේක අධීක්ෂණ, අනුමත කිරීම් සහ වාර්තා සකස් කිරීම සඳහා කාලය වැය කරයි. මෙම කළමණාකරණ කාලය වෙනත් උසස් වටිනාකම් ඇති තීරණාත්මක කාර්යයන් සඳහා යොදාගත හැකි වූ අවස්ථා අහිමි කරයි. මෙය Opportunity Cost Theory අනුව සැලකෙන වැදගත් සැඟවුණු වියදමකි.
සේවක සෞඛ්‍ය හා සේවා අඛණ්ඩතාවයට බලපෑම්
අතිකාලය අධික වීම සේවකයින්ගේ ශාරීරික හා මානසික සෞඛ්‍යයට අහිතකර බලපෑම් ඇති කරයි. අසනීප නිවාඩු වැඩි වීම, සේවා නොපැමිණීම (Absenteeism) සහ කාර්ය ශක්තිය පහළ යාම ආයතනික මෙහෙයුම් බාධා කරයි. මෙම තත්ත්වය සෘජු මුදල් වියදමක් ලෙස නොපෙනුණත්, ආයතනික ඵලදායීතාවයට දැඩි ලෙස බලපාන සැඟවුණු වියදමක් වේ.
සේවක හැරයාම හා මානව මූල්‍ය අලාභ
අතිකාල සංස්කෘතියක් පවතින ආයතනවල සේවක අසතුට සහ වැඩ–ජීවිත අසමතුලිතතාවය වර්ධනය වේ. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සේවක හැරයාම (Turnover) ඉහළ යන අතර, නව සේවකයින් බඳවා ගැනීම, පුහුණු කිරීම සහ අනුවර්තනය සඳහා අතිරේක වියදම් උත්පන්න වේ. මෙය Human Capital Theory අනුව ආයතනයට සැලකිය යුතු දිගුකාලීන අලාභයක් ලෙස හඳුනාගත හැක.
සමස්ත පිරිවැය සංකල්පය හා සැඟවුණු වියදම්
Total Cost of Ownership (TCO) සංකල්පය අනුව, අතිකාල ගෙවීම් පමණක් නොව, ඒ හා සම්බන්ධ සියලු සෘජු, පරෝක්ෂ සහ සැඟවුණු වියදම් එකතුවෙන් සැබෑ ආයතනික පිරිවැය තීරණය වේ. එබැවින් අතිකාලය මත පදනම් වූ කළමණාකරණ ක්‍රමවේදයක් දිගුකාලීනව ආයතනික පිරිවැය ඉහළ නැංවීමට හේතු වේ.
අතිකාල ගැනීමෙන් උත්පන්න වන සැඟවුණු වියදම් බොහෝවිට සෘජුව හඳුනාගත නොහැකි වුවද, ඒවා ආයතනික ඵලදායීතාවය, කාර්ය ගුණාත්මකභාවය සහ ආර්ථික ස්ථායීත්වය අඩු කිරීමට දැඩි ලෙස බලපායි. එබැවින්, ඵලදායී කාල කළමණාකරනය, නිසි කාර්ය සැලසුම් සහ පැහැදිලි අතිකාල ප්‍රතිපත්ති මඟින් අතිකාලය අවම කිරීම ආයතනයක දිගුකාලීන සාර්ථකත්වය සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ.
කාල කළමණකරනයට අදාල සිද්ධාන්ත ඇතුලත් ලිපියක් මාගේ දෙවන ලිපියෙන් බලාපොරොත්තු වන්න........

Time Management and Overtime in Organizations
Time is a finite and irreplaceable resource, and its effective management is essential for organizational productivity, work quality, and long-term growth. In modern organizations, management holds a fundamental responsibility to ensure that tasks are executed efficiently. Effective time management enables optimal utilization of resources, enhances employee performance, and ensures tasks are completed within allocated time. Various methods are implemented across organizations to manage time efficiently.
Importance of Time Management
Through effective time management:
• Tasks can be completed within the designated time frame.
• Workload can be evenly distributed among employees.
• Employees’ stress and mental fatigue can be minimized.
• Overall organizational efficiency improves.
To achieve productive time management, it is essential to prepare daily and monthly work plans, identify priorities, and minimize unnecessary meetings and time wastage.
Setting Clear Goals and Deadlines
A primary managerial responsibility is to clearly define organizational and departmental objectives.
• Set realistic and measurable deadlines for all tasks.
• Use the SMART framework (Specific, Measurable, Achievable, Relevant, Time-bound) to establish clear objectives.
This approach enhances employee focus, clarifies responsibilities, improves task performance, and directs employees toward achieving defined goals.
Identifying Priorities and Planning
Managers are responsible for categorizing tasks based on importance and urgency. By assigning responsibilities within appropriate time frames and allocating resources to high-impact tasks, time wastage can be minimized, and task completion can be expedited.
Delegation and Assignment of Responsibilities
Managers should not attempt to complete all tasks themselves. Proper delegation involves:
• Assigning the right tasks to the right individuals.
• Clearly defining responsibilities and authority levels.
• Maintaining skill inventories to identify suitable employees for specific tasks.
Delegation allows managers to focus on strategic decision-making and high-value activities.
Workflow Analysis and Process Optimization
Managers must identify areas where time is wasted. Using methods such as Work Study and Process Mapping, unnecessary steps can be eliminated, increasing efficiency and speeding up task completion.
Technology and Time Management Tools
Modern technological tools play a crucial role in effective time management. These include:
• Digital calendars and scheduling software
• Project management platforms
• Time-tracking and performance monitoring tools
Such tools enable managers to monitor task progress and make data-driven decisions.
Leadership and Building a Time-Conscious Culture
Managers must lead by example by demonstrating respect for time:
• Conducting efficient meetings
• Following deadlines
• Directing attention to tasks at hand and ensuring employees focus during work hours
Additionally, managers should regularly evaluate employees who complete tasks within the allocated time, fostering a culture that values punctuality and accountability.
Overtime (Extra Hours)
Overtime refers to work performed beyond regular working hours. While it may be necessary for urgent tasks or time-bound projects, excessive overtime can have negative consequences for both employees and the organization.
Disadvantages of Excessive Overtime
• Increases employees’ physical and mental fatigue
• Disrupts work–life balance
• May reduce work quality
• Leads to additional organizational costs
Proper Management of Overtime
To manage overtime effectively:
• Identify situations where overtime is genuinely necessary
• Establish clear policies for approving overtime
• Distribute overtime opportunities fairly among employees
• Enhance overall time management to reduce the need for overtime
In organizational management, overtime is considered a short-term solution for meeting deadlines. However, excessive and continuous use of overtime generates a range of hidden costs that are not always immediately apparent but can significantly impact productivity and expenses in the long term.
Hidden Costs of Overtime
1. Excessive Use of Resources
Equipment, utilities, and technology are used beyond standard hours, increasing operational costs. These costs, though indirect, contribute to overall organizational expenditure.
2. Equipment Wear and Tear
Extended operation of machinery and technology accelerates maintenance requirements and replacement costs. These are hidden expenses that may not be immediately visible.
3. Reduced Work Quality Costs
Continuous overtime can lead to employee fatigue, reduced concentration, and mistakes, resulting in rework and complaints. These costs, often referred to as the Cost of Poor Quality (COPQ), involve additional resources and time.
4. Management and Supervision Costs
Monitoring and approving overtime consumes managerial time that could otherwise be used for strategic decision-making, representing opportunity costs.
5. Employee Health and Attendance Impacts
Excessive overtime affects physical and mental health, leading to increased absenteeism and decreased productivity.
6. Employee Turnover and Human Capital Loss
Work–life imbalance and dissatisfaction may increase employee turnover, resulting in additional recruitment, training, and replacement costs, as highlighted by Human Capital Theory.
Overtime, if not managed properly, generates direct, indirect, and hidden costs that affect organizational efficiency, work quality, and financial sustainability. Therefore, effective time management, proper task planning, and clear overtime policies are essential for minimizing overtime and ensuring long-term organizational success.
Expect an article on time management that includes relevant theories from my second article……

ගුණගරුක, විනයසම්පන්න හා රටට වැඩදායී දරුවෙක් බිහිකිරීමේ මඟ...
අධ්‍යාපනය යනු විභාග ජයග්‍රහණ සඳහා පමණක් සීමා වූ ක්‍රියාවලියක් නොව, සමාජයට වගකිව යුතු මිනිසා ගොඩනගන දිගුකාලීන සමාජ ව්‍යාපෘතියක් ය. මෙහිදී දැනුම (Knowledge), කුසලතා (Skills) හා ආකල්ප (Attitudes) යන ත්‍රිත්වය සමාන්තරව වර්ධනය වීම අත්‍යවශ්‍යය. එම ක්‍රියාවලිය නිසි දිශාවකට යොමු කිරීමේ ප්‍රධාන වගකීම විදුහල්පති ප්‍රමුඛ සමස්ථ පාසල් ප්‍රජාව සතු වේ.
අධ්‍යාපනයේ ප්‍රධාන අරමුණු අතරේ “සමාජය විසින් අගය කරනු ලබන දැනුම, කුසලතා සහ ආකල්ප” සිසුවෙකු තුළ ප්‍රදර්ශනය කරවීමයැයි අධ්‍යාපන පර්යේෂණ පෙන්වා දී තිබේ.එබැවින් පාසල් පාඨමාලාව අන්තර්ගත කරනු ලබන්නේ මූලික විෂය දැනුම (විද්‍යාව, ගණිතය, භූගෝලීය විද්‍යාව ආදී) වඩාත්ම එක් තැනක නොව, “ශක්තිමත් අදහස්” මත සංවිධානය කරන විෂය දෘශ්‍ය කාර්තුවක් ලෙසින් වේ. ජාත්‍යන්තර අධ්‍යාපන වාර්තා උදාහරණයක් වන ජැක් ඩෙලෝර්ස් වාර්තාවේ සඳහන් ‘චතුර්‍ තල’ එනම් දැන ගන්නා ලෙස ඉගැන්වීම (Learning to Know), කරන්නට ඉගැන්වීම (Learning to Do), ජීවත්වීමට ඉගැන්වීම (Learning to Be) සහ අනෙකුත් අය සමඟ එක්ව ජීවත් වීමට ඉගැන්වීම (Learning to Live Together) – සියලු දැනුම් කුසලතා සමඟ සංවර්ධනය කිරීමට ආධාර කරන ප්‍රධාන කොටස් ලෙස හැදින්විය හැකිය. මේ අනුව, ගුරුවරුන් ශිෂ්‍යයන්ට විෂය දැනුම ලබාදීම පමණක් නොව, ඒ දැනුම ප්‍රයෝගිකරණයට නැඹුරු කරගෙන හැසිරවිය යුතුය. විදුහල්පතිතුමන් පාසල් අධ්‍යාපන ‍‍මාලා තෝරා ගැනීම, පාඨමාලාව නවීකරණය කරගැනීම, පරිගණක තාක්ෂණ හඳුන්වාදීම හා ගුරුවරුන් විෂය නවීකරණයට පුහුණුවීම් වලට යොමු කිරීම කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතුය.
21වන සියවසේ අභියෝගවලට මුහුණ දීමට සිසුන්ට අවශ්‍ය කුසලතා අතර තර්ක කිරීමේ චින්තනය, ගැටළු විසඳීම, සන්නිවේදන හැකියාවන්, නවෝත්පාදන, ක්‍රිඩා,කලාව සහ කණ්ඩායම් වැඩ කිරීම ඇතුළත් වේ. සරල වශයෙන්, පන්ති තුල කුසලතා පමණක් නොව වෙනත් බාහිර කුසලතා වර්ධනය කිරීම, විශේෂයෙන් දුර්වල සිසුන්ට ස්වයං අධීක්ෂණය කරගැනීමේ හැකියාවන් වර්ධනය කිරීමට උදව් කරයි. සමාජ ජීවිතය තුළ සමකාලීනව ක්‍රියාකිරීමට අවශ්‍ය ජීවන කුසලතා (සාමාන්‍ය ජීවන හැකියාවන්) කෙරෙහිද පාසල් ක්‍රමවේද තුළ අවධානය යොමු කළ යුතුය. මේ සඳහා ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම් වැඩමුලු, ජේ‍යෂ්ඨ සිසුන්ගේ පුරෝකථනා වැඩසටහන්, අත්හදා බැලීම් ප්‍රායෝගික වැඩසටහන් කුසලතා වර්ධනය කෙරෙහි සක්‍රීයව දායක විය යුතුය. සිසුන් තුළ නිදන්ගත සහජ හැකියාවන් ඉස්මතු වන ලෙස පාසල් තුල විවිධ වැඩසටහන් සකස් කිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය. පාසලේ සිසුන් නියමාකාර ලෙස කියවා ගැනීම විදුහල්පති ප්‍රමුඛ ගුරුමණ්ඩලයේම වගකීම වන අතර ඒ තුලින් පාසලේ සිසුන්ගේ කුසලතා හදුනාගැනීම මහත් රුකුලක් වේ. පාසල තුළ ඉතියාසගත ගත සිසුන්ගේ කුසලතා අඩංගු කුසලතා නි්‍යාස පාසල තුල ප්‍රදර්ශනය තුලින් වර්තමාන සිසුන්ගේ චිත්ත ශක්තිය වර්ධනය හරහා විවිධ වු පැතිකඩයන් වෙත සිසුන් යොමු කර ගත හැකිය.
ආකල්ප සංවර්ධනය හරහා යහපත්, දයාව කරුනාවෙන් හෙබි ධනාත්මක පුරවැසියන් බිහිකිරීම සඳහා අවශ්‍ය මුල් පදනම සිසුන්තුළ රෝපනය වේ. පසුගිය කාලවකවානුවේ සිදුකළ සියලු සමීක්ෂණ හරහා පෙන්වා දී ඇති සේ, ශ්‍රී ලංකාවේ විභාග මූලික අධ්‍යාපන ක්‍රමය හේතුවෙන් නව පරපුරේ සිසුන් ස්වකීය විනයගරුක බව,දයාව, කරුණාව, අනෙකා කෙරෙහි දක්වන ගෞරවය සහ ඉදිරිපත් වීම අඩු වී ඇති බවයි. එබැවින් විදුහල්පති ප්‍රමාඛ සමස්ථ පාසල් ප්‍රජාව මේ සඳහා විශේෂ අවධානය යොමු කළ යුතුය. ජාතික පාසල් නායකත්ව නිර්දේශයන් පෙන්වා දී ඇත්තේ සිසුන්ගේ දැනුම, ආකල්ප හා කුසලතා නිශ්චිතව නිර්වචනය කර ඒ අනුව පාඩම් තක්සේරු කිරීම ඉතා ප්‍රමුඛ කාර්යක් බවයි. එමෙන්ම පාසල තුළ සිසුන්ගේ ශාස්ත්‍රීය සහ අධ්‍යාත්මික උනන්දුකම් දියුණු කිරීමට විෂය නිර්දේශයන් හරහා පමණක් නොව අතිරේක ක්‍රියාකාරකම් හරහාද උනන්දුව හා සහභාගීත්වය වැඩි දියුණු කළ යුතුය.එබැවින් මේ සදහා අන්‍යෝන්‍ය බැඳීම් සහ සාමූහික වගකීම් පිළිබඳ අධ්‍යාපන වැඩසටහන් රැසක් ආරම්භ කළ යුතුය. විනයසම්පන්න බව, ගුණගරුක බව, ආත්ම විශ්වාසය, නොබසුබට උත්සාහය හා ඉදිරිපත් වීම ධානාත්මක ආකල්ප ප්‍රගුන කිරීම හරහා සිසුන් බල ගැනිවිය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, පාසලේ විනය නිතියක් සකසා එහි අනුගමනය කිරීම සහ කායික වර්ධන, මානසික සුවයත් ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ වැඩසටහන් සංවිධානය කළ යුතුය. සෑම සිසුවෙක් තුලම නිර්මාණශීලිත්වය, වෙනස් ආකාරයකට ධනාත්මකව සීතීමේ චින්තනය, සෑම විටම අලුත් දෙයකට යොමුවීම හා ඉක්මන් නොවීම ප්‍රගුණ කල යුතුය. අප රටට අවශ්‍ය වන්නේ ආකල්පමය වෙනසක් බව අප සෑම විටම හිතේ තබාගත යුතු සත්‍යකි.
විදුහල්පති පාසලේ ප්‍රධන විධායක නිලධාරියා වන අතර ඔහුගේ නායකත්වය පාසල් ඉගෙනුම් ප්‍රවර්ධනය සඳහා මහත් බලපෑමක් කරයි. මෙම භූමිකාව තුළ විධාන පැවරුම (විද්‍යාත්මක නායකත්වය), පුද්ගල සංවර්ධනය සහ සංවිධානයමය කළමනාකරණය යන තුන් මූලික ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රායෝගික ක්‍රියාමාර්ග ඔහු විසින් ඉටු කළ යුතුය. නිරන්තරයෙන් විදුහල්පති පාසලේ සහ පාසල් ප්‍රජාවේ සියලු ප්‍රශ්න අවබෝධ කර ඒ සඳහා ‍වඩා නිවැරදි පිළිතුරු සපයන කැපී පෙනෙන නායකයෙකු විය යුතුය. අද අප පාසල් පද්ධතියේ විදුහල්පති ප්‍රමුඛ ගුරුමණඩල විශාල කැපවීමක් සිදුකරමින් සිසුන් ඉහලට ඔසවා තැබීමට මහගු වෙහෙස් දරන බව නොරහසකි.
විදුහල්පති පාසලේ ඉගෙනුම් ප්‍රතිඵල, සම්පත් කළමනාකරණය, පාසල් ගුණාත්මක භාවය පරීක්ෂණය සහ ගුරු නිලධාරී සංවර්ධන වැඩසටහන් පිළිබඳව වගකිව යුතුය. ඒ සම්පූර්ණ කිරීමට ඔහුට සිසුන්, ගුරුවරුන්, පාසල් කළමනාකරණ කමිටු හා ප්‍රජාව සමඟ සමගාමීව ක්‍රියා කළ හැකි නව කළමනාකරණ කුසලතා වර්ධනය කල යුතු බව යම් යම් පර්යේෂණයෙන් තුළින් හෙළි වී ඇත.
විදුහල්පති භූමිකාව තුල තම ගුරු මණ්ඩලයේ ගුණාත්මක බව වර්ධනයට අදාල නිසි සැලැස්මක් තිබීම ඉතා වැදගත්ය. මෙහිදී ඔහු කණ්ඩායමට අගයක් ඇති, දක්ෂ, උද්යෝගිමත් ලෙස ගුරුවරුහට දැනුම ලබා දීමට විවිධ බුද්දිකළම්බන සැසි ආරම්භ කිරීම වැදගත්ය. එමගින් පාසල් කළමනාකරණයේ අනෙකුත් සියලු ක්‍රියාදාමය කොටස් සුමට සිදු වේ. තවද සිසුන්ව ග්‍රහණය කිරීම, පන්ති අතර නිරන්තර සන්නිවේදනය හා පාසල් සංස්කෘතිය ඉහලට එසවීමට අදාල නිරන්තර මැදිහත්වීම් සිදුකල යුතුය.
වඩාත් සාර්ථක නායකත්වය තුළ ශක්තිමත් සබඳතා ගොඩනැගීම ප්‍රධාන වගකීමකි. ගුරුවරුන්, දෙමාපියන් සහ ප්‍රජා නායකයින් සමඟ විවෘත සංවාද ඇති කිරීම ඉතා වැදගත්ය. පාසල ඵලදායි මාර්ගයකට ගෙන ඒමට කැපවන සියලුම විදුහල්පතිවරුන් ඇතුලු ගුරු මණ්ඩලය ඇතුලු පාසල් ප්‍රජාවට උපහාරයක් වේවා!

The Path to Raising Virtuous, Disciplined, and Productive Children for the Nation
Education is not merely a process limited to exam achievements; it is a long-term social project that builds human beings who are responsible to society. In this regard, it is essential that the triad of Knowledge, Skills, and Attitudes develop in parallel. The primary responsibility for directing this process effectively lies with the school community, led by the Principal.
Educational research indicates that a core objective of education is to demonstrate "knowledge, skills, and attitudes valued by society" within a student. Therefore, the school curriculum is not structured merely as a collection of basic subject knowledge (such as Science, Mathematics, or Geography) in one place, but as a "visual quarter" of subjects organized around "strong ideas."
The "Four Pillars" mentioned in the Jacques Delores Report—an international benchmark in education—serve as the main components supporting the development of all knowledge and skills:
• Learning to Know
• Learning to Do
• Learning to Be
• Learning to Live Together
Accordingly, teachers must not only provide subject knowledge but also guide students toward applying that knowledge practically. Principals must pay special attention to selecting school curricula, modernizing them, introducing computer technology, and directing teachers toward training for subject modernization.
To face the challenges of the 21st century, students need skills including logical thinking, problem-solving, communication abilities, innovation, sports, arts, and teamwork. Simply put, developing extra-curricular skills alongside classroom skills helps students—especially those who may struggle academically—to develop self-monitoring capabilities.
School systems must also focus on Life Skills (general life abilities) necessary for functioning contemporarily within social life. To this end, student group workshops, mentoring programs by senior students, and experimental practical programs must actively contribute to skill development. It is vital to organize various school programs that bring out the inherent, latent talents of students. It is the responsibility of the Principal and the staff to "read" the students correctly, which greatly assists in identifying their unique talents. Displaying "Skill Indexes" of past students within the school can strengthen the willpower of current students and direct them toward diverse career paths.
Through attitude development, the foundation is laid for creating positive citizens endowed with goodness, kindness, and compassion. Recent surveys have indicated that due to Sri Lanka’s exam-centric education system, the new generation of students has seen a decline in discipline, compassion, kindness, respect for others, and social initiative. Therefore, the Principal and the entire school community must pay special attention to this.
National school leadership recommendations emphasize that defining students' knowledge, attitudes, and skills precisely and assessing lessons accordingly is a priority. Furthermore, students' academic and spiritual interests must be fostered not only through the formal syllabus but also through extra-curricular activities to increase engagement and participation.
A range of educational programs regarding mutual bonds and collective responsibilities should be initiated. Students can be empowered by practicing positive attitudes such as discipline, virtue, self-confidence, perseverance, and initiative. For example, school disciplinary codes should be established, and programs promoting physical growth and mental well-being should be organized. Every student should practice creativity, positive "out-of-the-box" thinking, constant orientation toward innovation, and patience. The truth we must always keep in mind is that what our country needs is a fundamental change in attitude.
The Principal is the Chief Executive Officer of the school, and their leadership has a profound impact on promoting school learning. Within this role, they must take practical steps in three core areas:
1. Instructional Leadership (Scientific Leadership)
2. Personal Development
3. Organizational Management
The Principal must be a prominent leader who constantly understands the issues of the school and its community and provides the most accurate solutions. It is no secret that today, the Principals and teaching staffs of our school system are making a massive commitment and working tirelessly to uplift students.
Research reveals that Principals must develop new management skills to work concurrently with students, teachers, school management committees, and the community to fulfill responsibilities regarding learning outcomes, resource management, school quality assurance, and staff development.
In the role of the Principal, having a proper plan for the qualitative development of the teaching staff is crucial. They should initiate various brainstorming sessions to provide knowledge to teachers in a way that makes the team feel valued, skilled, and enthusiastic. This ensures that all other processes of school management run smoothly. Furthermore, there must be constant intervention to engage students, maintain frequent communication across classes, and elevate the school culture.
In successful leadership, building strong relationships is a primary responsibility. It is vital to create open dialogues with teachers, parents, and community leaders.
May this be a tribute to all Principals, teaching staff, and the school community dedicated to leading schools on a productive path!