Magnet.Online

ရှေးခေတ်ကစလို့ ယနေ့ခေတ်အထိလူသားတို့ရဲ့အလှအပကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမှုဟာ ခေတ်အဆက်ဆက်၊ ယဉ်ကျေးမှုအသီးသီးမှာ ထင်ရှားစွာရှိခဲ့ပါတယ်။ အလှကုန်ပစ္စည်းများဟာ ရုပ်ရည်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့၊ အသားအရေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် လူမှုရေး၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ရှေးခေတ်လူသားတွေဟာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်က ရနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အလှကုန် ဖန်တီးမှုတွေကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြလို့ အလှကုန်သမိုင်းကြောင်းတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီသမိုင်းကြောင်းဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုမှသည် ရှုပ်ထွေးသော ဓာတုဗေဒနည်းပညာများအထိ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲတိုးတက်လာပြီး လက်ရှိကမ္ဘာ့တန်ဖိုးကြီး စီးပွားရေးနယ်ပယ်တစ်ခုအ‌ဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

အလှကုန်ပစ္စည်းများကို အစောဆုံးအသုံးပြုခဲ့တဲ့ယဉ်ကျေးမှုများမှာ ရှေးခေတ်အီဂျစ်လူမျိုးများက ထင်ရှားပါတယ်။ ဘီစီ ၄၀၀၀ ခန့်ကတည်းက အီဂျစ်လူမျိုးများက အလှကုန်များကို ကျား၊ မ မရွေး အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ အီဂျစ်သားတို့အတွက် အလှကုန်ဆိုတာ ရုပ်ရည်လှပစေရုံမဟုတ်ပဲ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ယုံကြည်မှု၊ ကျန်းမာရေးနှင့် တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းမှုတို့နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပါတယ်။

အီဂျစ်လူမျိုး‌တွေကမျက်လုံးကို အနက်ရောင် kohl ဖြင့် ရေးဆွဲခြင်းကို အတော်များများလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ Kohlနဲ့ မျက်လုံးကို နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးပြီး ယင်ကောင်တွေကို မောင်းထုတ်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ မျက်လုံးကို ပိုမိုကြီးမားတောက်ပစေတယ်လို့လည်း ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

မျက်ခွံကိုအစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် အပြာရောင် ဆိုးဆေးဖြင့် ဆိုးခြယ်ကြပြီး၊ အဲဒီအတွက် အမှုန့်ကြိတ်ထားတဲ့ ကျောက်မျက်တွင်းထွက်တွေကိုသုံးခဲ့ကြပါတယ်။

အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုအတွက်အီဂျစ်လူမျိုးတွေက ဆီမွှေးနဲ့ခရင်မ်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ သံလွင်ဆီ၊ ဗာဒံဆီ၊ သစ်ကြံပိုးခေါက်နဲ့ အခြားသဘာဝပစ္စည်းများသုံးပြီးပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။ဒီပစ္စည်း‌‌တွေ‌နဲ့အသားအရေကို နေရောင်ခြည်ဒဏ်မှ ကာကွယ်ခဲ့ပြီး အစိုဓာတ်ထိန်းခဲ့ကြပါတယ်။ ကလီယိုပတ်ထရာဘုရင်မဟာ နို့ရည်နဲ့ ရေချိုးပြီးအသားအရေ နူးညံ့ချောမွေ့ အောင်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုပါတယ်။

အီဂျစ်လူမျိုးတွေ‌က အလှကုန်တွေကို သေဆုံးပြီးနောက်ဘဝအတွက်ပါ အရေးကြီးတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ သင်္ချိုင်းဂူမှာ အလှကုန်ပစ္စည်းတွေ‌ကို ထည့်သွင်းမြှုပ်နှံလေ့ရှိကြပါတယ်။

ရှေးခေတ်အီဂျစ်နိုင်ငံရဲ့ ရာသီဥတုဟာ အပူချိန်မြင့်မားပြီး လေထုထဲမှာ ဖုန်မှုန့်နဲ့ သဲတွေ အမြဲပါဝင်နေတာကြောင့် မျက်စိရောဂါတွေ အဖြစ်များခဲ့ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မျက်ခမ်းစပ်ရောဂါ (Trachoma) နဲ့ အခြား မျက်စိနာရောဂါ (Conjunctivitis) အမျိုးအစားတွေဟာ အလွန်အဖြစ်များပြီး အဓိကအားဖြင့် ညစ်ညမ်းတဲ့ရေနဲ့ ယင်ကောင်တွေကနေတဆင့် ကူးစက်ပြန့်ပွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်ဒဏ်နဲ့ မျက်စိရောဂါတွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် Kohl (ကော့လ်) ကို အလှပြင်ပစ္စည်းအဖြစ်သာမက ဆေးဝါးသဘောမျိုးလည်း အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ရှေးခေတ်အီဂျစ်ရဲ့ မျက်စိရောဂါအများစုကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ ယင်ကောင်တွေကို ကော့လ်မှာပါတဲ့ ခဲ (lead) လိုမျိုး တွင်းထွက်ဓာတ်တွေက တွန်းလှန်ပေးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိပါတယ်။

Kohl ကို မျက်လုံးအိမ်တစ်ဝိုက်မှာ ထူထူလိမ်းခြယ်ခြင်းဖြင့် ပြင်းထန်တဲ့ နေရောင်ခြည်အောက်မှာ အနက်ရောင်ဟာ မျက်လုံးထဲကို ဝင်ရောက်တဲ့ နေရောင်ခြည်နဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတွေကို လျှော့ချပေးပြီး နေကာမျက်မှန်လိုမျိုး အာနိသင်ကို ပေးစွမ်းပါတယ်။ ဒါဟာ သဘာဝနေကာနည်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

မကြာသေးမီက ပြုလုပ်တဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ လေ့လာမှုတွေအရ ကော့လ်မှာပါတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းအချို့ဟာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ် (nitric oxide) ထုတ်လုပ်မှုကို အားပေးတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ နိုက်ထရစ်အောက်ဆိုဒ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်ခံအားစနစ်အတွက် အရေးပါပြီး ရောဂါပိုးမွှားတွေကို တိုက်ဖျက်ရာမှာ အထောက်အကူပြုပါတယ်။

ဒါကြောင့်ဒီနေ့ခေတ်မှာ eyeliner ကို ရိုးရှင်းတဲ့ အလှပြင်ပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်ပေမယ့် ကလီယိုပတ်ထရာနဲ့ သူ့ခေတ်လူတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ အနုပညာ၊ သိပ္ပံပညာနဲ့ ရိုးရာဓလေ့တွေ ရောစပ်ထားတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒီအရာအားလုံးကို ကမ္ဘာမြေရဲ့ သဘာဝအရောင်တွေကနေပဲ ဖန်တီးခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

Kohlနဲ့ အစိမ်းရောင် မျက်ခွံအရောင်ခြယ်ပစ္စည်းတွေဟာ အလှအပအတွက်သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ရှေးခေတ်အီဂျစ်နွယ်ဖွား ဓာတုဗေဒပညာရှင်တွေနဲ့ အနုပညာရှင်တွေရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြနေပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာအလှပြင်တဲ့နေရာမှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ပေါ်လွင်တဲ့ အစိမ်းရောင် မျက်ခွံအရောင်အတွက် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းကတော့ မာလာခိုက် (malachite) ဖြစ်ပါတယ်။ သူက ကြေးနီကာဗွန်နိတ် (copper carbonate) တွင်းထွက်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး တောက်ပတဲ့ အစိမ်းရောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ မာလာခိုက်ကို ရှေးခေတ်အီဂျစ်မှာ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပြီး ဆိုင်းနိုင်းကျွန်းဆွယ် (Sinai Peninsula) ကနေ တူးဖော်ရရှိလေ့ရှိပါတယ်။ ဒီတွင်းထွက်ကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး တိရစ္ဆာန်အဆီ ဒါမှမဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆီလိုမျိုး တွယ်ကပ်စေတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ ရောစပ်ကာ မျက်ခွံပေါ်မှာ လိမ်းခြယ်ခဲ့ကြပါတယ်။ပတ်ဝန်းကျင်က သဲတွေ၊ ဖုန်တွေကြောင့် မျက်စိနာလွယ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မာလာခိုက်မှာပါတဲ့ ကြေးနီဓာတ်ဟာ ဘက်တီးရီးယားတွေ ပေါက်ပွားတာကို တားဆီးပေးပြီး မျက်စိရောဂါတွေကို ကာကွယ်ပေးတယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ရှေးခေတ်အီဂျစ်သားတွေဟာ ကြေးနီဟာ ရောဂါပိုးမွှားတွေကို တိုက်ဖျက်နိုင်တဲ့ ပိုးသတ်နိုင်စွမ်း (antimicrobial properties) ရှိတယ်ဆိုတာကို သိရှိပြီးသားပါ။

အလားတူ နာမည်ကြီးတဲ့ အပြာရောင် မျက်ခွံအရောင်ကိုတော့ လာပစ် လာဇူလီ (lapis lazuli) ကျောက်မျက်ကနေ ဖန်တီးခဲ့တာပါ။ လာပစ် လာဇူလီဟာ အီဂျစ်မှာ တူးဖော်ရရှိတာမဟုတ်ဘဲ အခုခေတ် အာဖဂန်နစ္စတန်လို့ ခေါ်တဲ့နေရာကနေ အများအားဖြင့် တင်သွင်းခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ရှားပါးတဲ့အတွက်ကြောင့် ဒီအရောင်ဟာ တန်ဖိုးကြီးပြီး ချမ်းသာသူတွေနဲ့ ဘုရင်မ ကလီယိုပတ်ထရာလိုမျိုး တော်ဝင်နန်းတော်သားတွေအတွက် သီးသန့်ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ လာပစ် လာဇူလီကို အမှုန့်ညက်အောင် ကြိတ်ပြီး မာလာခိုက်လိုပဲ အနှစ်ဖြစ်အောင် စေးကပ်တဲ့အနှစ်နဲ့ ရောစပ်ပြီး မျက်ခွံပေါ်မှာ အေးမြစေအောင်အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။၎င်းရဲ့ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဘက်မှာ ပိုမိုသက်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

အပြာရောင်တောက်ပတဲ့ ဒီကျောက်ကို ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကျောက်က မကောင်းတဲ့အင်အားစုတွေ၊ မကောင်းတဲ့အမြင်တွေနဲ့ ကံဆိုးခြင်းတွေကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ဒီကျောက်မျက်က လူတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အေးချမ်းစေပြီး စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ပညာဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

လက်တွေ့ကျတဲ့ ဆေးဝါးဗေဒပညာကျွမ်းကျင်သူ
ကလီယိုပတ်ထရာဟာ သဘာဝကနေရတဲ့ အပင်တွေ၊ တွင်းထွက်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ကောင်းကောင်းနားလည်ခဲ့ပါတယ်။ နာမည်ကျော် နွားနို့နဲ့ ပျားရည် ရေချိုးနည်းဟာ အရေပြားကို ချောမွေ့စေတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ အလှအပနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ပျားရည်ရဲ့ ပိုးသတ်နိုင်စွမ်းနဲ့ နွားနို့မှာပါဝင်တဲ့ လက်တစ်အက်ဆစ် (lactic acid) ရဲ့ အရေပြားကို အသစ်တစ်ဖန်ဖြစ်စေတဲ့ သဘောတရားကို သူမသိရှိခဲ့ပုံရပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာဟာ အလှအပပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သာမက ကျန်းမာရေးနဲ့ ဆေးပညာကို နက်နက်နဲနဲ လေ့လာလိုက်စားခဲ့တဲ့ ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ ခေတ်သစ်ဆေးပညာရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတစ်ဦးလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ သူမရဲ့ ဆေးပညာဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို
သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရသိနိုင်ပါတယ်။ထို့အပြင် ဆေးပညာနဲ့ အလှအပပညာဆိုင်ရာ ကျမ်းစာအုပ်များစွာကို ရေးသားခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာကတော့ အလက်ဇန္ဒရီးယားစာကြည့်တိုက်ကြီး မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံရချိန်မှာ လက်ရာအများစုဟာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်လည်း နှောင်းခေတ်က ဂရိနဲ့ ရောမ ဆေးပညာရှင်များရဲ့ ကိုးကားချက်တွေကနေ သူမရဲ့ ရေးသားမှုအချို့ကို သိရှိရပါတယ်။ သူမရဲ့Cosmetics အလှအပပညာကျမ်းစာအုပ်မှာ မျက်နှာအလှပြင်နည်း၊ ဆံပင်၊ အရေပြားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကုထုံးတွေအပြင် အနာတရတွေနဲ့ အရေပြားရောဂါတွေကို ကုသနည်းတွေလည်း ပါဝင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကလီယိုပတ်ထရာဟာ နိုင်ငံရေးသမား၊ ဘုရင်မတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက သုတေသနစိတ်ရှိတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်၊ ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ဗဟုသုတတွေဟာ ရှေးခေတ်အီဂျစ်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ သိပ္ပံပညာအဆင့်အတန်းကို ထင်ဟပ်နေပါတယ်။