Excel Myanmar

ကဲ... အပိုင်း (၆) အထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Automation ခရီးစဉ်က တော်တော်လေး ခရီးပေါက်နေပြီလို့
ပြောရမှာပေါ့ဗျာ။

ဒီအပိုင်းမှာတော့
ကျွန်တော်တို့တွေ Tool တွေအကြောင်း၊
နည်းပညာတွေအကြောင်းထက်
ပိုပြီးလေးနက်တဲ့ "System Thinking" ဆိုတဲ့
အမြင်တစ်ခုကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း
ဆွေးနွေးသွားချင်ပါတယ်။

တကယ်တော့ Reporting Automation ဆိုတာ ကွန်ပျူတာထဲမှာ ကုဒ်တွေရေးနေရုံတင်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံ Mindset တစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာဗျ။

ကျွန်တော်တို့ အရင်အပိုင်းတွေမှာ ပြောခဲ့သလို Power Query တွေ၊
Power Automate တွေ သုံးတတ်သွားပြီဆိုရင်
လူတွေဟာ "အလုပ်တွေ ပြီးသွားပြီ" လို့
ထင်တတ်ကြတယ်၊

ဒါပေမဲ့
တကယ့် ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ စဉ်းစားရမှာက "ငါမရှိရင်ရော ဒီစနစ်ကြီးက ဆက်ပတ်နိုင်ပါ့မလား" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းပဲဗျ

ဒီနေရာမှာ
ကျွန်တော် အလေးအနက်ထား ပြောချင်တာက
"Error Handling with Human-in-the-loop" ဆိုတဲ့ အယူအဆပဲဗျ။

အလိုအလျောက်စနစ်ဆိုတာ
ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊
တစ်နေ့မှာ ဒေတာအဝင် လွဲတာမျိုး
ဒါမှမဟုတ်
စနစ်တစ်ခုခုက Update ဖြစ်သွားလို့
ရပ်သွားတာမျိုး ကြုံရမှာပဲ။

အဲဒီအချိန်မှာ
ခင်ဗျားဆောက်ထားတဲ့ စနစ်ကြီးက
အသံတိတ်သေသွားမယ့်အစား
"ဟေ့... ငါ ဒီနေရာမှာတော့
ရှေ့ဆက်လို့မရတော့ဘူး၊ လာကြည့်ပေးဦး" ဆိုပြီး
လူကို လှမ်းသတိပေးနိုင်တဲ့
Logic မျိုး ထည့်ထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်ဗျာ။

ဒါကို နည်းပညာအခေါ်အရ
Resilient Workflow လို့ ခေါ်တာပေါ့။

ခင်ဗျားရဲ့ Automation ဟာ
အလုပ်လုပ်ရုံတင်မကဘဲ
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စစ်ဆေးနိုင်စွမ်း (Self-monitoring) ရှိနေဖို့က အဆင့်မြင့်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲဗျ။

နောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ သတိထားရမှာက "Complexity Trap" ဆိုတဲ့ ထောင်ချောက်ဗျ။

တစ်ခါတလေကျရင်
ကျွန်တော်တို့က အရမ်းတော်ချင်ဇောနဲ့
လိုတာထက်ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးအောင်
(Over-engineer) လုပ်မိတတ်ကြတယ်ဗျာ။
(ဒီအကြောင်းက အားရင်
သက်သက်အသေးစိတ်ဆောင်းပါးရေးပေးမယ်)

ကုဒ်တွေ အရှည်ကြီးရေးမယ်၊
ဆော့ဖ်ဝဲတွေ အများကြီးကို
ဟိုချိတ်ဒီချိတ် လုပ်မယ်၊
အဲဒီအခါမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုတက်ရင်
ဘယ်နားကတက်မှန်း ရှာမရတော့တဲ့ ဒုက္ခမျိုး ရောက်တတ်တယ်ဗျ။

ဒါကြောင့်
"Simplicity is the ultimate sophistication" ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း အရှင်းလင်းဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး လမ်းကြောင်းကိုပဲ ရွေးစေချင်တယ်ဗျာ။

နည်းပညာဆိုတာ
ခင်ဗျားကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ရှိတာ၊
ခင်ဗျားက နည်းပညာရဲ့ ကျွန်ဖြစ်မသွားဖို့
အရေးကြီးတယ်ဗျ။

Reporting သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့
"ဒေတာတွေ ထုတ်ပေးတဲ့စက်" အဖြစ်ကနေ "ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူတွေကို
အကြံပေးနိုင်တဲ့ Consultant" အဖြစ်
ကူးပြောင်းသွားဖို့ပါပဲ။

Automation လုပ်လိုက်လို့ ထွက်လာတဲ့ အားလပ်ချိန်တွေကို အသုံးချပြီး
ခင်ဗျားရဲ့ ဒေတာတွေက
ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊
ကုမ္ပဏီအတွက် ဘယ်လို အခွင့်အလမ်းတွေ
ရှိနေလဲဆိုတာကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့
(Data Analysis) နေရာမှာ ပိုပြီး အာရုံစိုက်ပါဗျာ။

ခင်ဗျားဆီက Manager တွေ လိုချင်တာက
Dashboard ဖိုင်အလှလေးတွေတင် မဟုတ်ဘူးဗျ

"ဒီဒေတာတွေအရဆိုရင်
ငါတို့ နောက်လမှာ ဘာလုပ်သင့်သလဲ" ဆိုတဲ့
အဖြေကို လိုချင်ကြတာပါ။

အချုပ်ပြောရရင်ဗျာ
Workflow Automation ဆိုတာ
အဆုံးမရှိတဲ့ သင်ယူမှုတစ်ခုပဲ။

အခု ကျွန်တော် ပြောပြခဲ့တဲ့
အပိုင်း (၁) ကနေ (၆) အထိဟာ
အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။

ရှေ့ဆက်ပြီး AI နဲ့ ပိုပြီး
နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချိတ်ဆက်တာမျိုး
ဒေတာတွေကို ပိုပြီး လုံခြုံအောင်
သိမ်းဆည်းတာမျိုး စတဲ့ နယ်ပယ်သစ်တွေကို မိတ်ဆွေတို့ ကိုယ်တိုင် ဆက်လက် စူးစမ်းသွားကြဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်ဗျာ။

ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်တွေ့နယ်ပယ်မှာ
ဒီဗဟုသုတတွေကို အသုံးချရင်းနဲ့
တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုတော်တဲ့၊
ပိုပြီး စမတ်ကျတဲ့ လူသားတွေ ဖြစ်လာကြမယ်လို့ ကျွန်တော် အခိုင်အမာ ယုံကြည်ပါတယ်ဗျ။

အခုလို အပိုင်း (၆) အထိ
စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖတ်ပေးခဲ့ကြတဲ့အတွက်လည်း
ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ဗျာ။

ကဲ... အခုတော့ လက်လည်း တကယ်ကို ညောင်းသွားပြီမို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ Reporting Automation ဇာတ်လမ်းတွဲလေးကို ဒီနေရာမှာပဲ ခေတ္တ အနားယူလိုက်ပါရစေဦးဗျာ။ အားလုံးပဲ အလုပ်ခွင်မှာ ပျော်ရွှင်ပြီး အလိုအလျောက်စနစ်တွေနဲ့ အေးဆေးသက်သာ ရှိကြပါစေ။

ဘွတ်ဘွတ် 🎈🎈🎈



Reporting Automation နဲ့ ပတ်သက်ပြီး
လက်တွေ့စမ်းသပ်ရင်းနဲ့မှ
သီးသန့် သိချင်တဲ့ အပိုင်းလေးတွေ
(ဥပမာ- Power Query ထဲက Logic တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် Power Automate ရဲ့ Error Handling သီးသန့်) ရှိရင်လည်း
ကျွန်တော့်ကို မေးထားလို့ ရပါတယ်ဗျာ။