HiFolks

“May Iba Na Palang Inuuwian ang Asawa Ko”

Isa akong OFW, at buong akala ko ay maayos at masaya ang pagsasama naming mag-asawa. Hindi ko kailanman inisip na darating ang araw na malalaman kong may iba na pala siyang inuuwian habang nasa malayo ako at nagtatrabaho para sa aming pamilya.

Isang araw, may nag-chat sa akin na kaibigan at nagtanong kung hiwalay na raw ba kami ng asawa ko. Nagtaka ako kung bakit niya iyon naitanong. Doon niya sinabi na madalas daw makita ang asawa ko sa lugar nila kasama ang ibang babae, at tila doon na rin ito umuuwi. Noong una, ayaw kong maniwala. Pinili kong magtiwala dahil mahal ko siya at ayokong isipin na kaya niya akong lokohin.
Pero kalaunan, nagpadala sila ng mga litrato bilang patunay. Doon tuluyang gumuho ang lahat ng pinanghahawakan ko. Kitang-kita ko sa mga larawan na totoo ang sinasabi nila. Sa mismong araw ding iyon, kinausap ko ang asawa ko at diretsahan ko siyang tinanong. Noong una, pilit niyang itinatanggi ang lahat, pero nang ipakita ko ang mga litrato, bigla na lang siyang natahimik.

Ang pinakanakakapagtaka para sa akin ay kung gaano kadali para sa kanya ang umamin. Parang wala lang. “Sorry, kasalanan ko,” iyon lang ang nasabi niya. Walang paliwanag, walang pagsisisi na ramdam ko, at walang kahit anong effort para ayusin ang sakit na ibinigay niya sa akin.
Halos wala akong tulog simula nang malaman ko ang lahat. Habang nasa ibang bansa ako, wala akong magawa kundi umiyak at damhin ang sakit ng panlolokong ginawa niya. Napakahirap tanggapin na habang nagsasakripisyo ako para sa pamilya namin, may iba na pala siyang pinipiling mahalin at uwian.

Wala rin akong balak na papiliin pa siya. Alam ko sa sarili ko na kahit magkaayos man kami, babalik at babalikan pa rin niya ang babaeng iyon, lalo na’t malayo ako. Kaya mas pipiliin ko na lang ang sarili ko kaysa manatili sa taong paulit-ulit akong lolokohin.

Minsan, mas masakit manatili kaysa tuluyang bumitaw.

pwede pala yun 🤔

😁

"From Failure to Fuel"

I chased a dream and failed — hard.
People doubted me. I even doubted myself. But in that silence, I found my real voice.
I learned. I stood back up. I turned failure into fuel.
Now, every scar tells a story — not of defeat, but of growth.

You’re not failing. You’re becoming.

"Pet peeve ko talaga ‘yung humihiram ng gamit, pero di marunong magbalik. May amnesia ba 'yun?"🙄