Lizzentome

Morgen ga ik doen waar ik zin in heb!!

Eerst ga ik uitslapen daarna rustig opstarten met een bak koffie.
Als ik eraan toe ben ga ik uitgebreid in bad ik begin met een maskertje en zal mijn lichaam scrubben alsof ik bij een hammam in Marokko ben.
Als ik vervolgens helemaal zenn de badkamer uitstap trek ik mijn fijnste jurkje.
Ik stap de deur uit het zal zonnig zijn maar niet te warm. Er zal een taxi voor mijn deur staan hij zal mij naar het strand rijden.
Daar zullen alleen lieve, leuke en gezellige mensen zijn. Ik trakteer iedereen op een hapje en drankje, want geld zal geen rol spelen.

We zullen dansen in de zon en hebben geen klok waar we op hoeven te kijken.
Pas als we geen zin meer hebben stappen we in de taxi die al die tijd op ons staat te wachten zodat wij niet op hem hoeven te wachten.

Hij zal mij vragen hoe mijn dag was en mij afzetten bij een welness resort zodat ik bij kan komen van het dansen in het mulle zand.

Alle mensen die ik lief heb zullen hier ook aanwezig zijn, want ook zij hebben geen klok en geen verplichtingen.
Wat hebben we het fijn en wat zijn we blij!

Niets is minder waar.....

S'ochtends nog voor de wekker wakker worden van de kinderen. Kapot moe mijn bed uitstappen en in 2 minuten mezelf klaarstomen onder de do**he, mijn tanden poetsen en tegelijkertijd mijn haren kammen (doen meer mensen dat?) daarna trek ik mijn makkelijkste kleding omdat dit praktisch is voor de dag die gaat komen.

Zonder een bak koffie, (want ja kinderen lijken altijd nog vermoeiender als je moe bent) Ik moet ik lullen als brugman om de kinderen in schone kleding te krijgen. Uiteindelijk stappen we de deur uit tassen met gymspullen, lunch, fruit en drinken gaan mee (mijn eigen tas vergeet ik) Mijn dochter achterop de fiets, want je denkt toch niet dat ik zelf ga fietsen op mijn nieuwe fiets? Het regent kneiterhard maar het is gelukkig niet zo ver.
De auto is stuk dus die laten we staan waar hij staat.
Bij school aangekomen blijkt dat de auto van de andere ouders het wel deed.. Dit is niet zo lastig om te zien ze staan nog net niet OP het schoolplein geparkeerd. Nieuwsbrieven waarin al 10x nadrukkelijk gevraagd is of ze in een parkeervak willen parkeren blijkt te worden genegeerd. Pontificaal zet ik dan ook mijn fiets voor zo'n asociaal geparkeerde auto zodat voor hem haastige spoed zelden goed zal blijken.

Door de stromende regen terug naar huis snel de ontbijtbordjes in de vaatwasser. Ik gooi een flesje water en een appel in mijn tas en ga opweg naar mijn werk.

Goedenmorgen Liz heb je lekker geslapen? Hoe gaat het met je? Ja goed, prima, lekker, kan niet beter.
Ik ga na het verzorgen en begeleiden van mijn kinderen mijn clienten en collegas ook nog verzorgen en begeleiden.
Eerst even koffie oeps mijn telefoon gaat ik neem op het is een alarmering. Ik kom eraan! Als ik terug ben op kantoor is mijn koffie koud geworden en zet ik opnieuw een bakkie.

Liz kom je ook lunchen? Jup ik pak mijn appel en ga zitten. Na 2 happen van mijn appel gaat mijn telefoon weer ik leg mijn appel neer en spring achter de computer. Er is een client waar het niet goed mee gaat ze heeft mij nodig. Ik kom eraan!! Weer door de regen mijn kleding was nog nat van de vorige fietsrit. In mijn hoofd hoor ik Boudewijn de Groot: ''Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?'' Haaa dat ben ik, ik ben sterk!
En met deze woorden in mijn hoofd komt er een kleine glimlach op mijn lippen.
Bij de client aangekomen blijkt dat zij mij echt nodig heeft het gaat helemaal niet goed. Zie!! En dan zeur ik over regen? Ik help haar en zet in wat ik kan. Ik troost haar omarm haar en laat haar met een dubbel gevoel weer alleen achter.

Tijd om de kinderen weer op te halen heb ik eigenlijk niet, maar ze op school laten is geen optie. Dus ik haal ze op en al bellende op de fiets (waarbij de boete voor bellen op de fiets hoger zal zijn dan mijn bankrekening groot is) haal ik de kinderen op. Breng mijn wijsvinger naar mijn lippen en ze weten dat ze niets mogen zeggen. Mama is nog aan het werk en heeft geen tijd voor gesprekken over hoe het op school was.

Als ik de telefoon weer op kan bergen zal ik een en al oor voor ze zijn. Hun wensen uitvragen en alles wat maar een beetje binnen mijn macht ligt zal ik uitvoeren. Als zij gelukkig zijn ben ik dat ook toch????

Om 15:00 krijg ik trek en bedenk ik mij dat ik nog niet echt gegeten heb vandaag. Als ik een boterham wil smeren kijken mijn kinderen mij afkeurend aan HOEZO GA JIJ NU ETEN!! Zij zijn de baas in huis zo gaat dat tegenwoordig.

Als ik om 16:30 mijn werkdag kan afsluiten ga ik koken, tafel dekken, eten (zelf hoef ik niet na mijn late ontbijt/lunch) en afruimen. Het schema welke ik gemaakt heb waarin staat welk kind welke dag de tafel mag afruimen en dekken ga ik niet volgen. Te vermoeiend weer de strijd aan te gaan.

Daarna fiets ik richting de stad ik ga biertjes tappen want als je doet wat je leuk vind hoef je nooit meer te werken.
Ik tap bier veel bier. Een aangeschoten jongen verteld mij hoe ik dit anders zou moeten doen. Op de vraag of hij met me wilde ruilen krijg ik een grote mond. Op dat moment vraag ik mij af of ik dit echt zo leuk vind.

Als ik s'nachts met een bult op mijn knie (klein bedrijfsongevalletje)
mijn bed instap denk ik morgen ga ik doen waar ik zin in heb!

En nu lig ik dus wakker omdat ik het antwoord op deze vraag niet weet... wie is er nog wakker voor de wedstrijd? Wie weet het antwoord?

Hadden ze wel even erbij mogen zeggen...
Dat deze regel niet telt als je aan het zonnen bent...

We hebben alles...
Maar wat worden wij toch gelukkig van NIETS hebben en niets moeten ♡...

Als je word besproken, niet betrokken. Genoemd, maar niet gehoord. En terwijl iedereen iets over je lijkt te weten, vergeten mensen simpelweg iets te vragen.