Peets column
Peets column over dart vereniging Darts In Delft (D.I.D.) Kwam in 1981 in aanraking met darten en lid van de DID sinds de oprichting 1986.
08/06/2026
Finaleavond 2025/2026
Vorig seizoen begon ik met: Dit jaar is een speciale finaleavond, omdat wij van Bull S**t zelf ook in de halve finale van de bekercompetitie zaten en dat is ook niet verkeerd. Maar dit seizoen 2025/2026 is speciaal in alle opzichten speciaal. Het staat vooral in het teken van het lustrum, 40 jaar Darts In Delft en het einde van Sportcafé de Mookies. Betreft het 40-jarig jubileum, een unieke geb***tenis die we niet zomaar voorbij laten gaan, en dat heb ik geweten. Begin 2024 gaf ik aan het bestuur mijn eerste ideeën door, waar men positief op reageerde, waarna mijn enthousiasme groeide en groeide.
Ruim twee jaar later, achter de schermen druk in de weer met de feestcommissie, zijn we alweer beland bij de finaleavond. Niet zonder enige gezonde spanning, temeer omdat ik al sinds februari 2024 met het lustrumboekje bezig ben en vorige week begonnen we met de start van het lustrum, een horecatoernooi in Sportcafé de Mookies. En voorafgaand aan de finaleavond begeleidde ik samen met onze groep eerst nog even ruim tweeduizend wandelaars op hun laatste avond veilig en goed over drukke kruisingen, waarna de race naar Sportcafé de Mookies werd ingezet.
Uiteindelijk kwam ik rond 20:45 uur binnen. Althans, ik werd buiten voor de deur door Collin Vink, Wesley Logger en nog een paar gasten staande gehouden! Deze heren waren behalve verbaasd en trots, ook in een ware winnaarsfocus. Dit keer geen sterke verhalen, maar gewoon even zo van: je hebt wat gemist, reporter, waar was je nou? Wat de mannen vertelden, lees je verder in het verslag. Maar je mag weten dat ik even aan de grond genageld stond terwijl mijn bek openviel van verbazing!
Eenmaal binnen en nog steeds verbaasd was het weer ouderwets druk met pijle kijlers die door kijkende pijle kijlers werden aangemoedigd. Er hing een sfeer dat elk moment het dak zou doen trillen, want … het was echt de allerlaatste finaleavond en -dag in Sportcafé de Mookies, dat een bijzonder rijke geschiedenis op dartgebied kent. De Mookies, deze laatste avond leek het erop dat iedereen zou laten weten dat deze avond niemand meer zou gaan vergeten. Ook hoopte ik dat bekerleider Hans Wennekes aanwezig zou zijn, maar net als vorig jaar nam Tristan Hamerlink de honneurs waar, want we moesten het helaas zonder Hans doen.
Met deze gedachten kon ik een ware dartarena vol vuurwerk verwachten en natuurlijk een drukke en warme tot hete zaal. En ja hoor, het was echt gezellig druk en tussen het schudden van vele handen wist ik eindelijk de bar te bereiken waar ik wat langer op mijn eerste goudgele rakker moest wachten. Niet zo gek natuurlijk, want Willen en Leny stonden alleen en raakten vaak in gesprek met andere gasten vanwege deze allerlaatste avond. Maar … ik had een rakkertje en besloot mij rustig tussen de oergezellige gasten te bewegen. Uiteraard met mijn oren en ogen op maximale stand.
Diverse wedstrijden waren in volle gang en ik zag tussen de drukte door dat voorzitter Richard de Vos aan de tafel zat als regelateur, ondersteund door Aad Bezemer en Tristan Hamerlink. Ja, jullie lezen het goed: de voorzitter was er, gelukkig, want hij wist dat ik verslag maakte en gaf mij later die avond enkele wedstrijdformulieren mee. Dat maakt het voor mij een stuk gemakkelijker, want iedereen bijhouden in die gezellige drukte, nee, dat lukt mij (nog) steeds niet, lol.
De eerste wedstrijd ging tussen de teams De Bonte Bende en the Prodigies. In de singles waren Jeroen de Blij tegen Bratt Houtman als eersten aan de b***t. Deze bleek best spannend, waarbij Jeroen waarschijnlijk het best de zenuwen onder controle had, 3-2. Daarna was het de b***t aan Walter Legierse tegen Tommy Vader. Ook dit potje vochten de heren over de volle lengte uit, tot Walter de beslissende dubbel raakte, 3-2. Daarna kwam Raymond Quak aan de oche tegen Andrew Hensen, the Prodigies, die vochten zich terug en hoe, 0-3. Als laatste in de singles kwam André Lubach het opnemen tegen Levy Kok, die zorgde met zijn aanval dat the Prodigies langszij kwam, 0-3.
Toen moesten de spelers het in de koppels proberen te beslissen. De eerste heren Walter en Arjen Verburg moesten Bratt en Andrew tegen zien te houden, maar zij profiteerden, 0-1. Nu was het zaak voor de Bonte Bende om langszij te komen via Jeroen en André tegen Tommy en Levy, maar het laatste koppel deed het gewoon prima, 0-1. De achterstand werd groter, maar nog niet verloren, echter aan een zijden draadje. Om deze niet te laten knappen, moesten Jeroen en André voor zorgen tegen Bratt en Andrew, maar het draadje was al beschadigd en knapte alsnog, 0-1. Winnaars the Prodigies.
Een volgende wedstrijd ging tussen Team Smalle en Kantoormutsen. Noah mocht als eerste tegen Maarten, die dik door Maarten werd gewonnen, 1-3. Daarna was het de b***t aan Marco van Trier tegen Kees van der Plas, waarbij Marco stevig doordenderde, 3-0. Gevolgd door de derde single met Joey Emmerink tegen Jeffrey van 't Westende Dit bleek een spannend potje, als uiteindelijk Jeffrey de beslissende dubbel raakt, 2-3. De laatste single was het voor Patrick van Leeuwen zaak om weer langszij te komen tegen Pete Hartigan en dat lukte, 3-1.
Ook hier was het 2-2, dus moest het in de koppels worden besloten om geen beslissende teamgame te hoeven spelen. Als eerste kwamen Noah en Marco tegen Maarten en Jeffrey aan de oche, waarna Maarten en Jeffrey de winst pakten, 0-1. Het volgende koppel, Joey en Patrick, tegen Kees en Pete, moest de schade herstellen, maar deze werd groter, 0-1. Nu was het de b***t aan Patrick en Jordy Krassenburg om Maarten en Jeffrey van hun winst af te houden, maar kantoormutsen trokken hun strijd door, 0-1. Winnaars Kantoormutsen.
Dan gaan we naar de volgende wedstrijd, de halve finale beker tussen Dartinfarct en B.E.D. De man met de titels Richard Veldhuis, beet de spits af tegen Martin Mos en de titelman deed waar hij goed in is, 3-0. Paul van Dommelen was de volgende kerel en wel tegen Marco van Rutten, maar de heren maakten het spannend toen toch Marco, 2-3 maakte. Toen was het de b***t aan Menno Nieuwenbroek, een persoon die een steeds hoger niveau lijkt te halen en moest tegen Mitchel van der Knaap, wat ook niet gemakkelijk ging, 3-2. Als laatste in de singles Jeroen van Cappelle tegen Harrie Dal, ook geen ongevaarlijke kerels, maar het was Jeroen die duidelijk was, 3-0.
Met een 3-1 voorsprong voor Dartinfarct begonnen de mannen aan de koppel tactiek, waar Richard en Jeroen als eerste tegen Marco en Mitchel mochten starten, en dat werd een overwinning, maar geen gemakkelijke, 1-0. Voor de laatst winnende punt en een plek in de finale was de eer aan Richard en Paul, die Harrie en Michael van Vianen moesten verslaan, en dat lukte, 1-0.
En dan de tweede halve finale, en wat voor een. Eredivisieteam Bouncers tegen een 1e divisieteam Beware 2.0. Deze mannen zeiden het buiten al toen ik aankwam lopen en hierom de reden: De altijd op Facebook sterk pratende Melvin de Greef tegen Henk Logger. Henk, die het wat rustiger is gaan doen, heeft desondanks niet verloren, gewoon een 0-3 overwinning die volgens mij niemand had verwacht, dus knap werk. En dan de gevaarlijke Arno Smits, die het Collin Vink moeilijk moest maken, maar ook Collin wist gewoon de winst te pakken, 0-3. De aanval en het alles-of-niets-spelletje zijn ingezet en Elroy Abdoelrahman moest dit tegen Hadeel Abdul Aziz tegenhouden. Echter, Hadeel bleek hele andere plannen te hebben, 0-3 boem. Nu kwam de winst, dus een finale voor Beware 2.0 wel heel dichtbij en een emmer spanning voor Bouncers alsnog aan de arm van Danny van der Veen. Want Danny hoefde nog maar één leg als Wesley Logger plots het licht ziet en, 2-3 maakt, ook weer boem. Met nog één punt voor een plek in de finale voor Beware 2.0 was de taak voor Melvin en Elroy om Collin en Wesley tegen te houden, maar ook dit werd een prooi voor dit sterke koppel, 0-1.
Tussen al het geweld door was het even tijd voor wat frisse lucht toen ik de grootste fan van Richard, mevrouw Veldhuis, zag zitten; de trots droop terecht haar gezicht af. En dan sta je even buiten tussen velen die hetzelfde idee hadden, even frisse lucht happen, nou ja, fris? Met een peuk natuurlijk. En toen werd ik overrompeld door diverse spelers uit lagere divisies. De een na de ander liet mij weten: reporter mijn ouders, diverse familie en andere vrienden volgen je! Ze hebben niet veel met darten, maar genieten van je verhalen. Nou, mijn moeheid verdween hierdoor als sneeuw voor de zon, dankjewel mensen, echt gaaf.
Vervolgens hoorde ik bij een ander groepje gasten zaken waar ik ook vrolijk van werd. Ik p*k er even één persoon uit, omdat het nieuws over Menno Nieuwenbroek, bij mij goed binnenkwam. Menno, een kerel die al jaren goed speelt en volgend seizoen een prachtige uitdaging aangaat door in het team GRB Jupiter Stars in Den Haag, als ik mij niet vergis, te gaan spelen. Meer spelers zijn hem voorgegaan naar andere teams en uit ervaring weet ik dat wanneer ze veel later hier een toernooi komen spelen, die gasten niet te houden zijn. De gunfactor is hoog, Menno. Heel veel plezier en succes gewenst.
En dan om 21:30 uur als een speer terug naar boven, want de bekerfinale tussen Dartinfarct tegen Beware 2.0 stond op het punt te beginnen. Helaas kwam ik net te laat om een goede plek te veroveren, want het was zó druk dat ik veel moeite had om eerst even een klein sapje te regelen. Uiteindelijk wist ik, door mijn pens stevig in te houden alsnog een klein plekje te vinden en zie ik nog net wat vuurwerk van Paul van Dommelen, zijn laatste leg 100, 180, 100, 89 en F32, pff. Ook Richard, zag ik net aan in zijn laatste leg gekke dingen doen. Man, wat ging dat hard en op tijd wist ik dat stukje te filmen: 100, 140, 140 en F121. Wat nou ik schreeuw niet zo hard … beest? Lol. Dankzij het geweld van Dartinfarct, zoals we het team kennen, zijn ze weer bekerkampioen.
Het dak ging dan ook af door echt hard gejuich en feestende pijle kijlers die net kampioen zijn geworden. Vrijwel direct hoorden we de stem van de voorzitter zeggen dat we na een kleine pauze aan de allerlaatste prijsuitreiking in de Mookies zouden beginnen, dus weer even rap een peuk en terug naar binnen. Want ook Aad Bezemere riep mij bij zich om zijn fototoestel wederom te gebruiken samen met mijn eigen camera, zoals het de laatste jaren gaat.
Dan is het echt tijd. Voor de banen plaatste ik een krukje, want te lang staan werkt averechts voor mijn rug, en klaar was ik, samen met Tristan, die ook foto’s maakte. Dit ging voorspoedig tot! Voor ik verderga, ga ik eerst het volgende even zeggen en, zoals iedereen dat van mij gewend is, vertel ik altijd in mijn eigen woorden met respect naar iedereen. Maar nu heb ik absoluut geen respect voor de persoon die (nog) onbekend is. Al decennia maak ik met alle liefde foto’s van alle prijswinnaars op de finaleavonden. De laatste jaren sta ik met twee fotocamera’s, één van Darts In Delft en die van mijzelf. Dus met twee camera’s (voor die persoon die dat niet snapte) nee, ik ben, soft gezegd, niet vrolijk en dat is gelukkig best uniek te noemen, al zeg ik het zelf. Maar nu ga ik voor het eerst en hopelijk gelijk de laatste keer even los, gericht aan de persoon die tussen de andere gezellige feestende gasten achter mij moet hebben gestaan.
Hoe haalt die persoon het in zijn hoofd om met drank te gooien!? Of ik nou met apparatuur in mijn handen sta of niet, dan heb je geen respect en ben je, vind ik, echt laag, wie je ook was! Door jouw “mocht jij je aangesproken voelen” lage actie is mijn fotocamera door het vocht defect geraakt en zijn de vele unieke foto’s pleite. Jij hebt gezorgd dat de vele prachtige prijswinnaars geen foto hebben. Dankjewel. Een pleister op de wond voor de prijswinnaars. Ik hoop dat de camera van Darts In Delft of van Aad, niet beschadigd is geraakt en alsnog foto’s geplaatst kunnen worden.
Dat gezegd hebbende gaan we weer verder met de laatste momenten. Maar eerst had de voorzitter een mededeling. Tussen prijsuitreiking door liet de voorzitter tot twee maal toe weten dat als je met de kroegentocht op 1 en 3 september mee wilt doen, meld dan aan via emailadres [email protected]
En dan nu de laatste prijs, kersverse bekerkampioen Dartinfarct kreek die felbegeerde beker en wisseltrofee waarna het dak wederom trilde van feestende pijle kijlers. Gefeliciteerd mannen. Toen was het hoog tijd voor een goudgele rakker, maar … de tap was leeg! De laatste biertjes waren getapt en men ging over op flesjes? Logisch ook want je wilt alles opmaken. Ik liet dat ene flesje mij nog goed smaken waarna eindelijk mijn bed opzocht, maar niet zonder het volgende.
Richard de Vos, Aad Bezemer en Tristan Hamerlink voor het begeleiden van de wedstrijden. Vanuit “De dart reporter” een speciale dank aan jullie, trouwe lezers van Peets column. Vergeet niet de website Darts In Delft, Facebook Darts In Delft, Facebook Peets column en de Facebook pagina’s van de feestcommissieleden Angelique van Veen, Jacques Nieuwlaat, Martin Mos, Ad Verhoeks en Peter Nooijen in de gaten te houden.
Tot slot wil ik namens het bestuur, alle leden, oud-leden, gasten en andere bezoekers een speciale dank uitbrengen gericht aan Willen en Leny. Jarenlang hebben we mogen genieten van hun gastvrijheid. En nu, na jaren extra werken kunnen ze eindelijk gaan genieten van hun pensioen. Dank jullie wel.
En dan zeg ik normaal! En dan is het nu tijd voor lang leve de lol, de zomercompetitie, maar dit keer gaat mijn meeste aandacht uit naar de Nijmeegse 4daagse en de feestweek van 1 tot 5 september.
Ps.
Mocht ik foto’s ontvangen van Aad, dan plaats ik die later alsnog.
Klik hier om uitgelicht te worden.