Helder Kompas

𝐒𝐨𝐦𝐬 𝐯𝐨𝐞𝐥𝐭 𝐚𝐟𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐬 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐠𝐫𝐨𝐨𝐭𝐬 𝐨𝐟 𝐬𝐩𝐢𝐫𝐢𝐭𝐮𝐞𝐞𝐥𝐬, maar juist als heel praktisch en heel eerlijk naar jezelf luisteren.

De afgelopen tijd merk ik dat dat steeds sterker wordt in mijn leven en werk.

Bijvoorbeeld in een opleiding.
Ik merk dat ik er geen plezier meer in heb. Dat ik er soms zelfs wat van weg ga, in mijn hoofd of in mijn energie. En in plaats van dat weg te duwen of “af te maken omdat ik eraan begonnen ben”, voel ik steeds helderder: dit klopt niet meer voor mij.

En dat betekent niet meteen dat ik alles hoef om te gooien. Maar wel dat ik mezelf serieus neem in wat ik voel.

Hetzelfde gebeurde deze week met mijn zoon.
Ik voelde zó duidelijk: ik wil tijd met hem. Echt tijd. Niet tussendoor, niet gehaast, maar aanwezig.

Dus heb ik mijn agenda leeggemaakt.

Niet omdat het “handig” was.
Maar omdat het klopte.

En ergens zit precies daar voor mij de kern van afstemmen in het dagelijks leven:
niet wachten tot het perfecte moment, maar luisteren naar wat nu klopt in mijn systeem — en daar ook naar handelen.

Dat vraagt soms keuzes die niet logisch lijken van buitenaf.
Maar ze geven van binnen wel rust.

En ik leer steeds meer dat dát voor mij de richting is. 🌿

🤎 Mirella | Helder Kompas

𝐕𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐠 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐬𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐢𝐤 𝐦𝐞 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐬, 𝐰𝐚𝐭 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐡𝐞𝐥𝐞𝐦𝐚𝐚𝐥 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐳𝐨 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧 𝐢𝐬.

Vorige week zou iemand met een hogedrukspuit mijn tuin komen doen. Superefficiënt. “Dan is het zo klaar.”

En toch voelde ik weerstand.

Niet omdat ik geen hulp wil.
Maar omdat ik ineens voelde:
ik wil dit helemaal niet snel en functioneel oplossen.

Ik wilde gewoon zelf rustig in de tuin zitten.
Met een mesje het onkruid tussen de tegels weghalen.
Muziek zachtjes op de achtergrond.
Af en toe even stoppen voor een slok water in de zon.

Vroeger zou ik waarschijnlijk beginnen aan de voorkant.
Dat zie je meteen vanuit het raam. Netjes. Logisch.

Nu voelde ik:
nee, ik begin achterin.
Daar waar straks mijn loungeset kan staan.
Daar waar ik dit weekend meteen van kan genieten.

En ergens tijdens het werken kwam die bekende gedachte voorbij:
“nog even doorgaan, dan is het klaar.”

Maar voor het eerst voelde ik heel duidelijk:
het hóeft niet af.

Het was genoeg.
Genoeg ruimte om de loungeset neer te zetten.
Genoeg rust om er nu al van te genieten.

Dus in plaats van door te pushen, zit ik nu in een tuin die nog niet perfect is, met mijn lunch in de zon en straks een boek.

En ergens raakt dat aan een groter proces.

Minder leven vanuit:

- hoe het hoort
- wat logisch is
- wat het efficiëntst is

En meer vanuit:

- wat klopt
- wat voedt
- wat rust geeft in mijn systeem

Wat me daarin steeds meer raakt:
herstel zit voor mij niet alleen in rust nemen.
Maar ook in jezelf toestemming geven om het op jouw manier te doen.

Zelfs als het langzamer gaat.
Zelfs als het nog niet af is.

🤎Liefs,

Mirella | Helder Kompas

Https://www.helderkompas.nl