Scout-R Motivational

🔥 "HINDI KAMI SUSUKO!" – ANG RANGER NA HINDI NAG-IWAN NG KASAMAAN SA GITNA NG IMPYERNO NG DIGMAAN 🇵🇭

"Eto na ba ang huling araw ko?"

Iyan ang tanong na sumagi sa isip ni Staff Sergeant Jury M. Pardillas, isang Ilonggong Scout Ranger ng 6th Company, habang napapaligiran ng putukan at kamatayan sa kabundukan ng Mount Maam, Hulos, Sulu noong Enero 8, 2002.

Mahigit labinglimang taon siyang nagsilbi sa Philippine Army. Marami na siyang engkwentro ang nalampasan, ngunit walang makakahigit sa araw na iyon ang araw na sinubok ang kanyang katapangan, liderato, at katapatan sa kanyang mga kasamahan.

Habang nagmamartsa ang kanilang yunit, may napansin siyang kakaiba isang malaking bahay na walang tao ngunit puno ng mga galon ng tubig. Bilang isang beteranong Ranger, alam niyang may mali.

At hindi siya nagkamali.

Ilang sandali lamang ang lumipas nang biglang sumabog ang matinding bakbakan. Sunod-sunod ang putok. Isa-isang bumagsak ang mga kasama. Sugatan ang radio operator. Tinamaan ang gunner. Sigawan. Usok. Bala. Kamatayan.

Ngunit sa gitna ng kaguluhan, isang tinig ang paulit-ulit na umalingawngaw:

"Hold the ground! Walang aalis sa pwesto!"

Habang nauubos ang bala at dumarami ang sugatan, pinili niyang manatili.

Pinili niyang lumaban.

Pinili niyang huwag iwan ang kanyang mga kasama.

May isang taong gulang siyang anak noon. Alam niyang maaaring hindi na siya makauwi. Ngunit nang marinig niya ang pagsusumamo ng kanyang mga tauhan

"Sergeant, huwag mo kaming iwanan..."

ang sagot niya ay naging inspirasyon ng bawat Ranger na nakarinig nito:

"Hindi ako nag-iiwan ng tao. Kung mamatay ako, sabay-sabay tayong lalaban."

Sa loob ng mahigit apat na oras, nakipaglaban sila laban sa mas malaking pwersa ng kalaban. Gumamit pa ng loudspeaker ang kalaban upang hikayatin silang sumuko.

Ngunit may mga sundalong hindi kayang takutin.

May mga Ranger na hindi sumusuko.

At si Staff Sergeant Jury M. Pardillas ay isa sa kanila.

Nang dumating ang suporta, napaatras ang kalaban. Maraming sugatan. May mga bayaning hindi na nakabalik. Ngunit dahil sa kanyang liderato at katatagan, maraming buhay ang naligtas.

Pagbalik sa kampo, hindi medalya ang pinakamatinding gantimpala para sa kanya.

Kundi ang simpleng mga salitang ito mula sa kanyang mga kasamahan:

"Idol ka namin, Serge. Hindi mo kami iniwan."

🇵🇭 Ang tunay na bayani ay hindi lamang marunong lumaban.

Ang tunay na bayani ay iyong handang manatili kapag lahat ay gustong umatras.

🫡 SALUDO KAMI SA IYO, STAFF SERGEANT JURY M. PARDILLAS!

Ang kwentong ito ay paalala na ang katapangan ay hindi kawalan ng takot kundi ang pagpili na lumaban para sa iyong mga kasama kahit natatakot ka na rin.

👇 Sino pa ang gusto ninyong tampukan nating bayaning sundalo sa susunod? I-comment ang kanilang pangalan at yunit para maibahagi natin ang kanilang kwento!

🔥 "ISANG PUTOK... ISANG KALABAN ANG BUMAGSAK SA 900 METRO!" 🔥

🎯 BANGIS NG ISANG SCOUT RANGER SNIPER!

Ako si Lt. Col. Rudy Pulido.

Marami na akong hinarap na panganib bilang Scout Ranger, ngunit may mga misyon na habang-buhay na nakaukit sa aking alaala.

Isang hapon, habang may mahalagang bisita ang aming Battalion Commander, biglang umalingawngaw ang mga putok mula sa kalapit na bundok. Walang pag-aalinlangan, inutusan kami ni Capt. Blast na tumugon sa banta.

Bitbit ang aming M24 Re*****on sniper rifles, mabilis kaming pumuwesto sa mataas na bahagi ng kampo.

Pagtingin namin sa scope...

APAT NA ARMADONG KALABAN!

Nasa kabilang bundok sila, halos 800 hanggang 900 metro ang layo.

Isang maling galaw lang, maaaring buhay ng aming mga kasamahan ang kapalit.

Matapos kalkulahin ang hangin, distansya, at bawat detalye ng target...

ISANG PUTOK ANG KUMALABOG!

Kinabukasan, nakumpirma sa ulat na isang armadong kalaban ang natagpuang may tama sa ulo.

Ngunit para sa isang sundalo, hindi kailanman selebrasyon ang pagkawala ng buhay. Ang tunay na layunin ay protektahan ang mga inosente at pigilan ang karahasang sumisira sa kapayapaan.

⚔️ Ngunit hindi rito nagtapos ang laban.

Bilang Company Commander ng 7th Scout Ranger Company sa Basilan, pinangunahan ko ang isa sa pinakamapanganib na operasyon laban sa isang kilalang lider ng armadong grupo sa Lamitan.

Habang akala ng kalaban ay nagpapahinga kami sa tabing-dagat...

Lihim naman kaming gumagapang patungo sa kanilang lungga.

Walang night vision.
Walang high-tech na kagamitan.

Tanging disiplina, karanasan, at tapang lamang ang aming sandata.

Sa pagsikat ng araw...

SABAY-SABAY KAMING SUMUGOD!

Naging matagumpay ang operasyon. Naneutralisa ang target at nabawi ang iba't ibang armas.

Ngunit higit sa lahat...

Mas maraming pamilya ang natulog nang payapa matapos ang misyong iyon.

🇵🇭 Ang tunay na Scout Ranger ay hindi lamang mandirigma.

Siya ay tagapagtanggol ng bayan.
Tagapagligtas ng buhay.
At handang ialay ang lahat para sa kapayapaan.

SALUDO KAMI KAY LT. COL. RUDY PULIDO AT SA LAHAT NG MGA SCOUT RANGER NA TAHIMIK NA NAGSASAKRIPISYO PARA SA ATING KALAYAAN! 🫡🇵🇭

👇 SINO PA ANG MGA BAYANING SUNDALO NA GUSTO NINYONG ITAMPOK NATIN SA SUSUNOD?

NANGINIG ANG AKING LAMAN SA DAMI NG KALABAN, PERO HINDI AKO UMATRAS!
Ako si Staff Sergeant John Paul Catampungan.
Sa lahat ng engkwentro na aking pinagdaanan bilang sundalo, may isang araw na hindi kailanman mabubura sa aking alaala. Isang araw na muntik nang maging huli naming lahat. Isang araw na nagturo sa akin ng tunay na kahulugan ng pagiging Ranger.
Habang nagsasagawa kami ng operasyon laban sa mga armadong Abu Sayyaf sa Sulu, may kakaiba akong nararamdaman. Hindi ito simpleng pagod. Mabigat ang aking dibdib. Parang may babala ang aking katawan na may malaking panganib na naghihintay sa amin.
Habang papalapit kami sa target area, lalo akong kinakabahan. Nang sumilip ako mula sa likod ng isang puno, una kong inakala na sibilyan lamang ang nakita ko.
Ngunit nang ibaba niya ang kanyang armas...
Biglang nanlamig ang aking katawan.
"Sir... Abu Sayyaf!" pabulong kong sabi.
Agad kaming pumuwesto. Nakadapa kami sa ilalim ng mga puno ng niyog habang naghihintay. Isa-isa naming nakita ang mga armadong kalaban na dumaraan sa aming harapan.
At doon nagsimula ang impiyerno.
Umalingawngaw ang sunod-sunod na putok ng baril. Mahigit tatlong oras kaming nakipagbakbakan. Walang umatras. Walang sumuko. Bawat Ranger ay nakatuon lamang sa misyon at sa kaligtasan ng kanyang katabi.
Sa gitna ng putukan, isang masakit na balita ang dumurog sa aming puso.
Hindi na gumagalaw si Lieutenant Agapay.
Gumapang kami patungo sa kanyang pwesto habang patuloy ang putukan. Nang marating namin siya, bumagsak ang aking damdamin. Ang aking kaklase, kaibigan, at kapatid sa serbisyo ay wala na.
Ngunit bilang Ranger, hindi kami maaaring panghinaan ng loob.
Patuloy kaming lumaban.
Patuloy naming ipinaglaban ang aming posisyon.
At tulad ng itinuro sa amin, hinding-hindi namin iniiwan ang aming kasama buhay man o patay.
Sa kabila ng panganib, naiuwi namin si Lieutenant Agapay nang may buong dangal at respeto.
Hanggang ngayon, sariwa pa rin sa akin ang sakit ng pagkawala. Ngunit higit sa lahat, dala ko ang inspirasyon ng kanyang sakripisyo.
Dahil ang pagiging Ranger ay hindi lamang tungkol sa tapang.
Ito ay tungkol sa pagmamalasakit, katapatan, sakripisyo, at pagtayo para sa iyong mga kasamahan kahit kapalit nito ang sarili mong buhay.
Ako si Staff Sergeant John Paul Catampungan. At habang ako'y nabubuhay, hindi ko malilimutan ang mga bayaning tulad ni Lieutenant Agapay na nag-alay ng lahat para sa bayan.
🫡🇵🇭 SALUDO KAMI SA MGA BAYANING HINDI NA NAKAUWI, UPANG ANG IBANG PILIPINO AY MAKAPAMUHAY NANG MALAYA.

HINDI NIYA INIWAN ANG KANYANG KASAMA KAHIT UMUULAN NG BALA!
Habang nagtatago ang iba sa likod ng mga pader at guho sa gitna ng bakbakan sa Marawi, may isang Scout Ranger na gumawa ng bagay na halos imposible.
Si Staff Sergeant Anthony Basa.
Sa gitna ng walang tigil na putukan ng mga sniper at terorista, may isang kasamahan siyang bumagsak at naiwan sa gitna ng danger zone. Ang bawat segundo ay maaaring maging huli na para sa sinumang susubok sumagip.
Ngunit para kay Basa, hindi sapat ang basta mabuhay. Ang tunay na sundalo ay hindi nang-iiwan ng kasama.
Habang lumilipad ang mga bala sa kanyang paligid, dahan-dahan siyang gumapang patungo sa kanyang sugatang kasamahan. Walang garantiya na makakabalik siyang buhay. Isang maling galaw lang ay maaari siyang tamaan ng sniper.
Pero ipinagpatuloy niya.
Inabot niya ang kanyang kasama at sinimulang kaladkarin ito pabalik sa ligtas na lugar. Bawat metro ay katumbas ng panganib. Bawat segundo ay laban sa kamatayan.
Ngunit hindi siya umatras.
Dahil para kay Staff Sergeant Anthony Basa, ang tunay na bayani ay hindi iyong walang takot. Ang tunay na bayani ay iyong kumikilos kahit natatakot, para iligtas ang iba.
Dahil sa kanyang kabayanihan, nakatanggap siya ng maraming military awards at kinilala bilang isa sa mga pinakamatatapang na Scout Rangers ng Philippine Army.
Sa panahon ngayon na bihira ang handang magsakripisyo para sa kapwa, ang kwento ni Anthony Basa ay paalala na may mga Pilipino pa ring handang ibuwis ang sariling buhay para sa kanilang mga kasama at para sa bayan.
Isang alamat. Isang mandirigma. Isang sundalong hindi marunong mang-iwan.
SALUDO KAMI SA IYO, STAFF SERGEANT ANTHONY BASA! 🇵🇭🫡
👉 Sino pa ang mga sundalong bayani na gusto ninyong maitampok natin sa susunod? I-comment ang pangalan nila!