Field - feel

ตุ๊กตายางเจ้าแม่ เผยให้เห็นประเด็นสังคม การเมือง วัฒนธรรม ศาสนา สิ่งแวดล้อม เพศสถานะ เทคโนโลยี ความรัก ฯลฯ ที่นักเขียนต้องการสื่อสารไปยังผู้อ่านและเปิดพื้นที่ให้คิดตีความ วิเคราะห์บริบท เทคนิคการเขียน/การเล่าเรื่อง ในส่วนของนักแปลที่ใช้เวลาอยู่กับการแปล ตุ๊กตายางเจ้าแม่ เป็นเวลา 6 เดือนนั้น ย่อมมองนวนิยายเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกของคนนอกและคนกลางในการสื่อสารเพื่อให้งานเขียนตรงตามต้นฉบับอย่างสุดความสามารถ
บทบาทของผู้หญิง, s*x doll หุ่นยนต์ และเจ้าแม่ที่ผู้คนสักการะบูชาในฐานะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นอีกประเด็นที่ซ่อนระหว่างเรื่องให้ค้นพบเรื่องเพศสถานะ อำนาจ การต่อรอง การขัดขืน และปิตาธิปไตยก็ทำงานกับเทคโนโลยีต่าง ๆ อย่างไม่ลดละซึ่งหุ่นยนต์อย่างสามแสนคือตัวอย่าง
อ่าน จาก ตุ๊กตายางเจ้าแม่ ของ จเด็จ กำจรเดช สู่ S*x Doll Goddess หนังสือแปลเล่มแรกของ ฮันเตอร์ เธอร์รอน ได้ที่ https://field-feel.com/s*x-doll-goddess-bookreview
โดย นงค์ลักษณ์ บัทเลอร์ เรื่อง

"ลาบ" เป็นคำกริยา หมายถึง "การสับ" วัตถุดิบของลาบประกอบด้วยกระเทียม ข่า ตะไคร้ กะปิ มะเขือขื่น โขลกรวมกับพริกแห้งและเครื่องเทศ คือ ดีปลี ดอกจันทร์ ยี่หร่า พริกไทยดำ กระวาน มะแหลบ มะแขว่น และลูกผักชี ที่คั่วไฟแล้ว
ในหมู่คนไทยเองก็มักมีการเปรียบเทียบ 'ลาบ' จากภาคเหนือ และ 'ลาบอีสาน' เนื่องจากมีความคล้ายกันและใช้ชื่อร่วมกัน จนอาจจะเกิดความเห็นที่แตกต่างว่าลาบภาคไหนอร่อยกว่ากัน ลาบเหนือ หรือลาบเมืองแตกต่างจากลาบอีสานตรงเครื่องเทศที่ใช้
ลาบเมืองจะไม่ใส่มะนาว รสชาติจึงเน้นเผ็ดและมีกลิ่นเครื่องเทศเป็นหลัก และอีกด้านคือหน้าตาของลาบเหนือจะมีสีดำของพริกแห้งย่างไฟ ทำให้เรียกพริกลาบว่าพริกดำ เครื่องเทศเป็นวัตถุดิบหลักที่นำมาประกอบกันจนกลายเป็นพริกลาบ มีพืชชนิดหนึ่ง
ที่สำคัญในการทำลาบเหนือและอาหารล้านนาอื่น ๆ ลักษณะของมันที่สามารถมองเห็นได้คือ ผลเล็ก ๆ พวงสีเขียว แต่ที่คุ้นตาอาจจะอยู่ในสภาพที่แห้งแล้วจนสีออกแดงแห้ง ๆ หรือเราอาจเคยเห็นเมล็ดของมันบรรจุในแพ็ก ห่อขายในซูปเปอร์มาร์เก็ต พืชที่ว่าคือ 'มะแขว่น' มะแขว่นเป็นพืชที่พบมากในภาคเหนือของประเทศไทย พืชชนิดนี้ถูกนำมาตำเป็นน้ำพริกที่เรียกว่า 'เจียวมะแขว่น' ของชุมชนบ้านฝายมูล จังหวัดน่าน มะแขว่นมีสรรพคุณทางยาในการแก้วิงเวียนศีรษะ ลดความดัน เมล็ดและผลของมะแขว่นยังเป็นวัตถุดิบสำคัญในการปรุงพริกลาบของภาคเหนือที่สร้างเอกลักษณ์แก่ลาบเมือง
ลาบเมือง: The Speciality of Larp โดย ปิยเทพ ตันมหาสมุทร: เรื่อง, จารุวรรณ ด้วงคำจันทร์ : ภาพ อ่านฉบับเต็มได้ที่ https://field-feel.com/local011

#สัมผัสล้านนา: สัมผัสรอยปะทะทางวัฒนธรรม ผ่านวิถีการกินของคนเมือง

The Noise Village: จากถุงกล้วยแขก สู่ลานเซิ้งหน้ารถแห่” จากหนังสือ งัน: รถแห่ พรมแดนใหม่ ของความบันเทิงอีสาน
“The Noise Village” คำนี้มาจากอาจารย์อานันท์ นาคคง ผู้พยายามเปิดพรมแดนแง่มุมใหม่ของการศึกษาดนตรีในเชิงมานุษยวิทยา คำนี้สัมพันธ์กับเนื้อหาหลายตอนที่พวกเราได้นำมาเผยแพร่ในเพจและเว็บไซต์ฟีลด์ฟีลด์
บทสนทนาจะนำไปสู่การตั้งคำถามว่า การศึกษาดนตรีเปิดพื้นที่ทางสังคมให้เราได้สนทนาและรับฟังเสียงของผู้คนที่หลากหลายอย่างไร ความเป็นดนตรีพื้นบ้าน ดนตรีตะวันตก ดนตรีสากล หรือกระทั่งพรมแดนระหว่างโลกกายภาพกับดิจิทัล จะพร่าเลือนและอยู่ร่วมกันได้อย่างไร มาร่วมตั้งคำถามกับ “ความเป็นน้อยส์” ของเสียงดนตรีในแต่ละมุมมอง
ส่วน นงค์ลักษณ์ บัทเลอร์ (ผู้ดำเนินรายการ) มีความเห็นว่า ความน่าตื่นเต้นประการหนึ่งของการอ่านหนังสือเล่มนี้ โดยเฉพาะหากคุณมีพื้นเพเป็นคนอีสาน ย่อมทำให้เกิดความรู้สึกเชื่อมโยงและเสมือนได้ร่วมกิจกรรม “งัน” ที่ไม่เงียบงัน
เพราะสิ่งที่เรียกว่า “แนวงัน” ของชาวอีสานนั้น เป็นมหรสพที่ปรากฏขึ้นทั้งในงานบุญและงานอวมงคล เนื้อหาแต่ละบทนำพาให้ย้อนกลับไปทบทวนประวัติศาสตร์วัฒนธรรมดนตรีอีสาน ขณะเดียวกันก็ไม่ละเลยที่จะตั้งคำถาม วิพากษ์วิจารณ์ และส่องมองการต่อรองอำนาจทางดนตรี ระหว่างดนตรีแบบจารีตกับดนตรีพื้นบ้าน/ท้องถิ่น/ชาวบ้าน
อ่านต่อที่ https://field-feel.com/esanpop-culture-rod-hae
ดนตรีทำงานกับสังคมได้อย่างหลากหลาย ไม่ได้มีเพียงมิติของความตลก สนุกสนาน หรือความม่วนซื่นเท่านั้น แต่ยังเป็นสนามแห่งการต่อรองอำนาจในหลายรูปแบบ รวมถึงเป็นพื้นที่ทดลองสิ่งใหม่ ๆ ของวัยรุ่นหนุ่มสาว เราจึงชวน เขต PLERN VERN ผู้มีผลงานดนตรีอีสานแนวอิเล็กทรอนิกส์ มาร่วมเปิดประสบการณ์ทางเสียงกับผู้ฟังด้วย
อาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2569 เวลา 18.00 น. – 20.30 น. ณ Hope space💫 ธนบุรี 4 / BTS วงเวียนใหญ่
🔥ไม่มีค่าใช้จ่าย สามารถลงทะเบียนล่วงหน้าที่ https://forms.gle/QdffTmEpqYXodUo47
จัดโดย field-feel, hope space และ สำนักพิมพ์ common books