Storyteller & Creator

📌ตอนที่ 1:คืนจันทราโลหิต

สายฝนโปรยลงมาหนักราวกับฟ้ากำลังโกรธเกรี้ยว
“หลินเยว่! ระวัง!”
เสียงตะโกนดังขึ้นจากอีกฟากถนน ก่อนแสงไฟหน้ารถจะพุ่งเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว
หญิงสาวหันกลับไปมองเพียงเสี้ยววินาที ร่างทั้งร่างก็ถูกแรงกระแทกอย่างรุนแรง
ตุบ!
โลกทั้งใบหมุนคว้าง
เสียงฝน…เสียงคนกรีดร้อง…ค่อยๆ เลือนหาย
ก่อนทุกอย่างจะดับมืดสนิท
…
กลิ่นบางอย่างลอยเข้าปลายจมูก
ไม่ใช่กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาล
แต่เป็นกลิ่นดินเปียกชื้นและดอกไม้ป่า
หลินเยว่ขมวดคิ้วช้าๆ เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ เปิดขึ้น
เหนือศีรษะของนาง คือท้องฟ้าสีแดงเข้ม
พระจันทร์สีเลือดแขวนอยู่กลางฟ้า ราวกับกำลังจ้องมองโลกทั้งใบ
“ที่นี่…ที่ไหน…”
นางพยายามลุกขึ้น แต่กลับพบว่าร่างกายเจ็บระบมไปหมด
รอบตัวเต็มไปด้วยต้นไม้สีดำสูงใหญ่ หมอกหนาปกคลุมทั่วทั้งผืนป่า
ทันใดนั้น—
กรรรรร…
เสียงคำรามต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง
หลินเยว่ชะงัก
หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก
นางหันกลับไปช้าๆ
แล้วภาพตรงหน้าก็ทำให้ลมหายใจแทบหยุด
สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ยืนอยู่ไม่ไกลจากนาง
ดวงตาสีแดงเรืองแสง เขี้ยวยาวแหลมคม น้ำลายหยดลงพื้นอย่างน่ากลัว
“นะ…นี่มันตัวอะไรกัน!?”
มันพุ่งเข้ามาทันที
“กรี๊ดดด!”
หลินเยว่รีบวิ่งหนีสุดชีวิต
กิ่งไม้บาดแขนจนเลือดซึม แต่ตอนนี้นางไม่สนใจอะไรแล้ว
เสียงฝีเท้าหนักๆ ไล่ตามมาติดๆ
ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนของมัน
ทันใดนั้น—
พรึ่บ!
ร่างของนางถูกดึงขึ้นจากพื้นอย่างแรง
เอวบางกระแทกเข้ากับอกแข็งแกร่งของใครบางคน
กลิ่นเย็นสะอาดปนกลิ่นควันจางๆ ลอยเข้าจมูก
หลินเยว่เบิกตากว้าง
ชายหนุ่มในชุดดำกำลังอุ้มนางไว้ด้วยแขนข้างเดียว
เส้นผมสีดำยาวพลิ้วไหวกลางสายลม
และดวงตาสีทองคู่นั้น…เย็นเยียบจนชวนหวาดหวั่น
สัตว์อสูรด้านล่างหยุดนิ่งทันที ก่อนจะคุกเข่าลงเหมือนหวาดกลัวบางสิ่ง
ชายหนุ่มก้มมองนางช้าๆ
“มนุษย์?”
เสียงของเขาทุ้มต่ำ ราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยอำนาจกดดัน
หลินเยว่ตัวแข็ง
เพราะบนหน้าผากของเขา มีเขาสีดำงอกออกมาอย่างชัดเจน
“คะ…เขา…”
นางเผลอพึมพำ
ดวงตาสีทองหรี่ลงเล็กน้อย
ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้
ใกล้จนลมหายใจเย็นเฉียดผ่านแก้ม
“กลิ่นของเจ้า…”
เขาพึมพำเบาๆ
ทันใดนั้น แววตาที่เย็นชากลับสั่นไหวราวกับกำลังอดกลั้นบางอย่าง
แขนที่โอบเอวนางแน่นขึ้นเล็กน้อย
หลินเยว่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันประหลาดจากร่างของเขา
เหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจ้องเหยื่อ
แต่ในเวลาเดียวกัน…
กลับเหมือนพยายามปกป้องนางจากทุกสิ่ง
“น่าสนใจจริงๆ”
มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นช้าๆ
“มนุษย์ธรรมดา…ไม่มีทางทำให้พลังอสูรของข้าปั่นป่วนได้”
หัวใจของหลินเยว่เต้นแรง
นางไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร
แต่สัญชาตญาณกำลังร้องเตือนว่า—
ผู้ชายตรงหน้าอันตรายที่สุด
ทันใดนั้นเอง เสียงหัวเราะแผ่วเบาก็ดังขึ้นจากยอดไม้
“โอ้~”
“ท่านหลงเซวียนถึงกับอุ้มสตรีด้วยตัวเอง ข้าเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกนะ”
เงาร่างสีขาวพลิ้วลงมาจากด้านบนอย่างงดงาม
ชายหนุ่มอีกคนปรากฏตัวตรงหน้า
เขามีใบหน้าหล่อเหลาราวปีศาจ ดวงตาเรียวยิ้มเจ้าเล่ห์
และด้านหลัง…
มีหางจิ้งจอกสีเงินเก้าหางไหวช้าๆ
หลินเยว่ถึงกับช็อก
“จิ้ง…จิ้งจอก!?”
ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ก่อนโน้มตัวเข้ามาใกล้นาง
“มนุษย์ตัวเล็ก เจ้าน่ารักกว่าที่คิดอีก”
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะแตะแก้มนาง
เพล้ง!
แรงอาฆาตรุนแรงพลันปะทุขึ้น
หลงเซวียนคว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น
ดวงตาสีทองเย็นจัด
“อย่าแตะนาง”
บรรยากาศรอบด้านพลันหนาวเยือก
หลินเยว่ตัวแข็งอยู่กลางวงล้อมของอสูรทั้งสอง
และนางยังไม่รู้เลยว่า—
ค่ำคืนนี้
จะเป็นจุดเริ่มต้นของชะตากรรมที่ทำให้อสูรทั้งสี่เผ่า
ต้องแย่งชิงนางจนโลกทั้งใบลุกเป็นไฟ…