WiththeQuite

Bazen en çok şeye sahip olduğumuzda en yalnız, en az şeye sahip olduğumuzda ise en tam hissederiz. Sahip olduklarımız arttıkça, egomuz daha fazlasını isteyerek yeni “açlıklar” yaratır. Hiçbir şeyimiz olmadığında ise sadece hayatta kalmanın ve temel değerlerin tadına odaklanırız. Ruhun acıktığı o noktada, gerçek anahtar dışarıda değil, içeride bir yerde saklı. 🗝️”

İnsan bazen en büyük savaşlarını kimseye anlatamaz.
Çünkü anlatacak kelime bulamaz…
ya da kimsenin gerçekten anlayamayacağını hisseder.
Ama sen biliyorsun.
İçinden kaç kez vazgeçip yine de devam ettiğini…
Sessizce toparlandığın o anları…
Belki kimse fark etmedi.
Ama bu, verdiğin mücadelenin değerini azaltmaz.
Çünkü bazı zaferler sessizdir.
Ve en gerçek olanlar da genelde onlardır.
Eğer bugün hâlâ buradaysan…
kendinle gurur duyman için yeterince sebep var.
🤍 Kaydetmeyi unutma, belki bir gün yine ihtiyacın olur.
💬 Sence en zor savaş hangisiydi?

Hayatın içinde ilerlerken bazen kendimizi kaybolmuş hissederiz.

Sebebini hemen anlayamayız.

Ama fark ederiz ki yıllarca başkalarının hayatını yaşamışız.

İşte o an, küçük bir soru yükselir:

“Ben gerçekten ne istiyorum?”

Ve insan

yavaş yavaş kendi yolunu hatırlar.

Geç kaldığını sanma.
Kendine döndüğünde zamanı başlatırsın.✨✨