Ak Channel New

သာလွန်အင်အားသုံးတိုင်း ရခိုင်စစ်မျက်နှာမှာ အသာစီးရဖို့သေချာလို့လား?...

ကမ္ဘာ့မြေပုံပေါ်က အရှေ့တောင်အာရှရဲ့ ပထဝီဝင် အခင်းအကျင်းကို ငှက်စီးဆင်းရာ ရှုထောင့်ကနေ ငုံ့ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ဧရာဝတီမြစ်ဝှမ်း လွင်ပြင်ကြီးနဲ့ ရခိုင်ကမ်းရိုးတန်းကို ဧရာမ တံတိုင်းကြီး တစ်ခုလို ခြားနားထားတဲ့ တောင်တန်းပြာကြီး တစ်ခုကို ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မယ်။

အဲဒါကတော့ မြူနှင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အမြဲစိမ်းတောကြီးတွေနဲ့ အုပ်ဆိုင်းနေတဲ့ ရခိုင်ရိုးမ တောင်တန်းကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီရိုးမတောင်တန်းကြီးရဲ့ အရှေ့ဘက် တောင်ခြေတစ်နေရာ၊ မကွေးတိုင်း သရက်ခရိုင်ထဲက "မင်းတုန်း" လို့ခေါ်တဲ့ မြို့ငယ်လေးကနေ အနောက်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းက "မအီ" မြို့လေးဆီကို ဖြတ်သန်းဖောက်လုပ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း တောလမ်း ကျဉ်းကျဉ်းလေး တစ်ခု ရှိပါတယ်။

ဒီလမ်းလေးဟာ သာမန် မျက်စိနဲ့ ကြည့်ရင်တော့ တောရိုင်းဆင်တွေ၊ ကျားသစ်တွေနဲ့ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ ကျက်စားရာ၊ နေရောင်ခြည်တောင် ကောင်းကောင်း မကျရောက်နိုင်တဲ့ မှောင်မိုက်ပြီး မတ်စောက်လွန်းတဲ့ တောင်ကြားလမ်းလေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။

အမြင့်ပေ ၃၀၀၀ ကနေ ၄၅၀၀ ဝန်းကျင် အထိ ရှိတဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတွေကို ကွေ့ကောက် ပတ်ခွေထားပြီး၊ တောင်ကျစမ်းရေ သံတွေကလွဲရင် ဘာသံမှ မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လွန်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒီလို အေးချမ်း တိတ်ဆိတ်လွန်းတဲ့ သဘာဝ တောလမ်းလေးရဲ့ မြေကြီးတွေ အောက်မှာတော့၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တဲ့ သမိုင်းရဲ့ ခြေရာတွေ၊ ပြီးတော့ မျက်မှောက်ခေတ်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံးသော ပထဝီနိုင်ငံရေး မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ကိန်းအောင်းနေတယ် ဆိုတာကို လေ့လာသူ အနည်းငယ်က လွဲရင် သတိထားမိသူ အင်မတန် ရှားပါးလှပါတယ်။

သမိုင်းရဲ့ စာမျက်နှာတွေကို ခဏလောက် နောက်ပြန်လှန်ကြည့်လိုက်ကြရအောင်ပါ။ ဒီ မင်းတုန်း-မအီ တောင်ကြားလမ်းဟာ အခုမှ ပေါ်လာတဲ့ လမ်းသစ် တစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။

အင်းဝခေတ်၊ အမရပူရခေတ် နဲ့ ရတနာပုံခေတ် တွေကတည်းက အညာမြေပြန့် ဒေသနဲ့ ရခိုင်ကမ်းရိုးတန်း ဒေသကို ဆက်သွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အသက်သွေးကြော ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းဟောင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ပဒေသရာဇ် ခေတ်ကာလတွေ တုန်းကဆိုရင် မင်းတုန်းမြို့ကို အုပ်ချုပ်တဲ့ မြို့ဝန်ဟာ မင်းတပ်၊ တိုင်တား၊ မြို့သစ်၊ ပန်းတိမ်း၊ ငဖဲ၊ နန်းတော၊ မင်းတုန်း ဆိုတဲ့ တောင်စဉ် ခုနစ်ခရိုင်ကို စီရင်အုပ်ချုပ်ရတဲ့ အထိ ဩဇာအာဏာ ကြီးမားခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ သတိထားကြည့်မိရင်... အဲဒီခေတ်က ဒီလမ်းကြောင်းလေးပေါ်မှာ ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ကြတဲ့ လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်မှု ဇာတ်လမ်းတွေဟာ သိပ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပါတယ်။ ရိုးမ တောင်တန်းကြီးရဲ့ အမြင့်မားဆုံး တောင်ကြောတွေ ပေါ်မှာ ရှေးယခင် ကတည်းက အရှိုချင်း တိုင်းရင်းသားတွေဟာ သဘာဝတရားနဲ့ အတူ သဟဇာတဖြစ်စွာ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။

ပွင့်လင်းရာသီ ရောက်ပြီဆိုရင် ရခိုင်ဘက်ခြမ်းက လာတဲ့ ကုန်သည်တွေဟာ ပင်လယ်စာတွေ၊ ငါးပိ၊ ငါးခြောက်နဲ့ သစ်တောထွက် ပစ္စည်းတွေကို သယ်ဆောင်လာကြပြီး၊ အညာဘက်က လာတဲ့ ကုန်သည်တွေကတော့ ရက်ကန်းထည်တွေ၊ စောင်တွေ၊ လယ်ယာထွက်ကုန်တွေနဲ့ ဖလှယ်ကြတဲ့ လူသားဆန်လှတဲ့ စီးပွားရေး ဂေဟစနစ် (Economic Ecosystem) တစ်ခု တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီတောလမ်းလေးဟာ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ပထဝီဝင် ဒေသနှစ်ခုက လူသားတွေကို ဆက်သွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးရဲ့ တံတားတစ်စင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။

ခေတ်တွေ ပြောင်းလာပြီး အမ်း၊ တောင်ကုတ်၊ ဂွ စတဲ့ ကားလမ်းမကြီးတွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ အခါမှာတော့၊ ပြုပြင်မွမ်းမံမှု မရှိတဲ့ ဒီမင်းတုန်း-မအီ လမ်းလေးဟာ တဖြည်းဖြည်း မေ့လျော့ခံလာရပြီး၊ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရားတွေ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ တောလမ်းဟောင်းကြီး အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ပကတိ အရှိတရားကတော့ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မေ့လျော့ခံထားရတဲ့ ဒီရှေးဟောင်း လမ်းလေးဟာ ၂၀၂၆ ခုနှစ်ရဲ့ နွေရာသီ အကုန်၊ ဧပြီလကုန်နဲ့ မေလဆန်းပိုင်း ကာလတွေမှာတော့ မြန်မာ့ပထဝီနိုင်ငံရေး စစ်တုရင်ခုံ ပေါ်က အရေးအပါဆုံးသော မဟာဗျူဟာမြောက် ဗဟိုချက် တစ်ခု (Strategic Pivot Point) အဖြစ် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာခဲ့ပါပြီ။

မကွေးတိုင်း၊ သရက်-မင်းတုန်း လမ်းမကြီး အတိုင်း ကြီးမားလှတဲ့ စစ်ရေး ယန္တရားကြီး တစ်ခုဟာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ သတင်း အချက်အလက်တွေ အရ သရက် အခြေစိုက် ခလရ (၄၄)၊ ကပစ စက်ရုံတွေက ထုတ်နုတ် အင်အားတွေ သာမက၊ မိုင်းဆတ် အခြေပြု စကခ (၁၈) လက်အောက်ခံ တပ်ရင်းတွေ၊ တြိဂံတိုင်း က တပ်ရင်းတွေ အပါအဝင် အင်အား တစ်ထောင်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိတဲ့ စစ်ရေး ထုထည်ကြီး တစ်ခုဟာ မင်းတုန်းမြို့ အနောက်ခြမ်းက တောင်ခြေရွာတွေ ဖြစ်တဲ့ ပြောင်းရွာနဲ့ သဖန်ရောင်ရွာ တို့မှာ အခိုင်အမာ အထိုင်ချ တပ်စွဲလိုက်ကြပါတယ်။

ဒါဟာ သာမန် လှုပ်ရှားမှု မဟုတ်ပါဘူး။ အညာဒေသကနေ ရခိုင်ရိုးမဘက်ကို စီးဆင်းနေတဲ့ ရိက္ခာနဲ့ ကုန်စည် သယ်ယူခွင့် မှန်သမျှကို လုံးဝ (Absolute Zero) ပိတ်ပင်လိုက်ခြင်းပါပဲ။

ဒီထက်ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်... ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရုံ သက်သက်နဲ့ သူတို့ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပါဘူး။ မေလ ၃၀ ရက်နေ့ကနေ ဇွန်လ ၄ ရက်နေ့ အထိ ကာလတွေအတွင်းမှာ မြန်မာ့တပ်မတော်ရဲ့ အင်အား ၄၀၀ ဝန်းကျင်ခန့်ဟာ မတ်စောက်လှတဲ့ ရခိုင်ရိုးမ တောင်ပေါ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောလမ်းအတိုင်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားလာခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အာရက္ခတပ်တော် (AA) နဲ့ ဒေသခံ တော်လှန်ရေး ပူးပေါင်း တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကြားဖြတ် ဟန့်တားမှုတွေနဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပါတယ်။

ရက်အတော်ကြာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိတွေ့မှုတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့၊ ရိုးမတောင်ပေါ်ကို တက်ရောက်လာတဲ့ စစ်ကြောင်းတွေဟာ ကြီးမားတဲ့ နည်းဗျူဟာပိုင်း ဆိုင်ရာ ဆုတ်ယုတ်မှုတွေ (Major Tactical Setbacks) နဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး၊ စစ်ရေး စွမ်းရည် အလုံးစုံ ကျဆင်းသွားတဲ့ အင်အား ရာဂဏန်းချီ ရှိခဲ့ပါတယ်။

တပ်မတော် စစ်ကြောင်းတွေဟာ မူလ တောင်ခြေ ဝန်းကျင်ကို မဖြစ်မနေ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး၊ အင်အား ၆၀၀ ခန့်ဟာ မင်းတုန်း မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ ခံစစ် အနေအထားနဲ့ ပြန်လည် နေရာယူထားရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒါဟာ နွေဦးတော်လှန်ရေး စတင်ကတည်းက မင်းတုန်း ဒေသမှာ ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် ထောင်ချီတဲ့ အင်အားတွေ စုစည်းပြီး စစ်မျက်နှာသစ် တစ်ခုကို အသည်းအသန် ဖွင့်လှစ်ဖို့ ကြိုးစားလာတဲ့ အချိုးအကွေ့ကြီး တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဖြစ်စဉ်တွေကို အေးစက်စက် တွက်ချက်မှုတွေနဲ့ ရီးရဲလ်ပိုလစ်တစ် (Realpolitik) ရှုထောင့်ကနေ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ကြည့်ရအောင်ပါ။ လေ့လာသူ တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ရင် လက်ရှိ မင်းတုန်းကို အခြေပြုလာတဲ့ စစ်ရေး လှုပ်ရှားမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်ရွယ်ချက် (၃) ခု ရှိနေတာကို ထင်ထင်ရှားရှား တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ပထမ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ကုန်စည် စီးဆင်းမှုကို လုံးဝ အကြောဖြတ်တောက်ရေး (Logistical Asphyxiation Strategy) ပါပဲ။ မင်းတုန်း-မအီ လမ်းကြောင်းကနေ ရခိုင်ပြည်နယ် ဘက်ကို ဝင်ရောက်နေတဲ့ ရိက္ခာ၊ ဆေးဝါးနဲ့ လောင်စာဆီတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး တစ်ဖက် ရန်သူကို စီးပွားရေး အရ ကျပ်တည်းသွားစေဖို့ ရည်ရွယ်တာပါ။

ဒီအချက်ကိုတော့ သူတို့ အနေနဲ့ မြေပြန့်ဒေသ လမ်းမကြီးတွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ အတွက် အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။

ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ မင်းတုန်းနဲ့ ပဒါန်း ကြားက ရခိုင်ရိုးမ အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို နယ်မြေ ရှင်းလင်းရေး (Rear-guard Clearance) လုပ်ဖို့ပါ။ ပဒါန်းဆိုတာ နတ်ရေကန် စစ်မျက်နှာ အတွက် အရေးပါတဲ့ ကွပ်ကဲမှုနဲ့ ထောက်ပို့ စခန်းကြီး တစ်ခုပါ။

ဒီနေရာမှာတော့ စစ်တပ် အနေနဲ့ လေကြောင်း စွမ်းအား (Air Power) နဲ့ ဒရုန်းတွေကို အသုံးပြုပြီး တောင်ခြေ လွင်ပြင်တွေမှာ အသာစီး ရယူနိုင်စွမ်း ရှိပေမယ့်၊ လမ်းမကြီးနဲ့ ရိုးမ တောင်ကြီး ကြားက ချိုင့်ဝှမ်းတွေ၊ တောင်စွယ်တွေ ထဲမှာတော့ ဒေသခံ တော်လှန်ရေး တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ ဗဟိုခွဲထွက် ပြောက်ကျား စစ်ဆင်ရေး (Decentralized Guerrilla Warfare) ကို ရင်ဆိုင်ရမှာပါ။

ဒါဟာ အချိန်တို အတွင်း ဘယ်လိုမှ အဆုံးအဖြတ် ပေးလို့ မရနိုင်တဲ့၊ နှစ်ဖက်စလုံး အင်အား ကုန်ခမ်းစေမယ့် သွေးထွက်လွန် စစ်ပွဲ (War of Attrition) သဘောတရားကို ဆောင်နေပါတယ်။

တတိယမြောက်နဲ့ အရေးအကြီးဆုံး ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ရခိုင်ရိုးမကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မအီ ဘက်ကို စစ်မျက်နှာသစ် ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားခြင်းပါပဲ။ ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင်အယူအဆကတော့ ဒီအချက်ဟာ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် တွက်ချက်မှု အလွဲ (Profound Strategic Miscalculation) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

အကြောင်းရင်းက ရှင်းပါတယ်။ မင်းတုန်း-မအီ လမ်းဆိုတာ အလွန် မတ်စောက်ပြီး သစ်ပင်ကြီးတွေ၊ ဝါးတောတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ တောလမ်းကြမ်းကြီးပါ။ ခြေလျင် လျှောက်ရင်တောင် ပွင့်လင်းရာသီမှာ ၄ ရက်၊ မိုးရာသီမှာ ၁၀ ရက်လောက် အချိန်ယူရတဲ့ နေရာမျိုးပါ။

သမားရိုးကျ စစ်တပ်ကြီး (Conventional Army) တစ်ခု အနေနဲ့ ထောင်ချီတဲ့ အင်အား၊ လက်နက်ခဲယမ်းနဲ့ ရိက္ခာတွေကို သယ်ဆောင်ပြီး ဒီလို ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း မရှိတဲ့ တောနက်ကြီးထဲကို ဝင်ရောက်လာခြင်းဟာ စစ်ရေး သီအိုရီတွေ အရ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်း သက်သက်ပါပဲ။

ပိုပြီး ဆိုးရွားတာက အခုဆိုရင် မိုးရာသီကို ရောက်ရှိလာပါပြီ။ ရွှံ့နွံတွေ၊ ကျွတ်တွေ၊ ဖြုတ်တွေနဲ့ ရာသီဥတုရဲ့ ဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံရမယ့် အပြင်၊ တောအုပ်တွေ ထူထပ်လွန်းတဲ့ အတွက် သူတို့ရဲ့ အဓိက အားသာချက် ဖြစ်တဲ့ လေကြောင်း ပစ်ကူ (Air Support) နဲ့ လေကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးတွေဟာ လုံးဝ အသုံးမဝင် သလောက် ဖြစ်သွားပါပြီ (Nullification of Air Power)။ တစ်ဖက်က အာရက္ခတပ်တော် (AA) အနေနဲ့ကတော့ ရိုးမ တောင်တန်းကြီးရဲ့ သဘာဝ အကာအကွယ်ကို ယူပြီး၊ ရန်သူ ထောင်ချီတဲ့ အင်အားကို မိမိ အင်အား အနည်းငယ်နဲ့ အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့ ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်မားဆုံးသော ခံစစ် အသာစီး (Absolute Defensive Advantage) ကို ရရှိထားပါတယ်။

လေ့ကျင့်သား မပြည့်ဝတဲ့ တပ်သားသစ် အများစု ပါဝင်တဲ့ စစ်ကြောင်းတွေကို ဒီလို ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ ပထဝီဝင် ထောင်ချောက်ထဲကို မိုးတွင်းကြီး ဇွတ်အတင်း တွန်းပို့နေခြင်းဟာ၊ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား အနေနဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ လောဘတကြီးနဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့စွာ အားထုတ်နေသလဲ ဆိုတာကို အေးစက်စက် သက်သေပြနေပါတယ်။

နိဂုံးချုပ် အနေနဲ့ သုံးသပ်ရရင်... သမိုင်းရဲ့ အစောပိုင်း ကာလတွေတုန်းက ဒီမင်းတုန်း-မအီ လမ်းဟောင်းလေးဟာ သဘာဝတရားနဲ့ လိုက်လျောညီထွေစွာ တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ လူသားတွေရဲ့ အပြန်အလှန် ကုန်သွယ်မှုတွေ အပေါ်မှာ အခြေခံ ခဲ့တဲ့အတွက် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အာဏာစက် ယန္တရားကြီးကတော့ သဘာဝတရားရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ပထဝီဝင် အတားအဆီး ကြီးကို ခေတ်နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်တဲ့ အင်အားသုံး စနစ်ကြီးနဲ့ အတင်းအဓမ္မ ရိုက်ချိုး ဖြတ်သန်းဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။

ဒါဟာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်တဲ့ နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေး ရေစီးကြောင်း အသစ်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို အတင်း လှော်ခတ်နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ အချိန်တန်ရင်တော့ ဒီယန္တရားကြီးဟာ ရိုးမတောင်တန်းကြီးရဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ အလိုလို ဝါးမျိုခံရဖို့သာ ရှိပါတယ်။

မူဝါဒရေးရာ အကြံပြုချက် (Policy Suggestion) အနေနဲ့ ပြောရရင်... ဒေသတွင်း လုံခြုံရေးကို စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ နိုင်ငံတကာနဲ့ အိမ်နီးချင်း အင်အားကြီး နိုင်ငံတွေ အနေနဲ့ အေးစက်စက် အမှန်တရား တစ်ခုကို လက်ခံဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ အဲဒါကတော့ ဗဟို အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား အနေနဲ့ ရခိုင်ရိုးမကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူတို့ရဲ့ အာဏာစက်ကို ဖြန့်ကျက်နိုင်စွမ်း (Power Projection) လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ။

ဒီလို မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ ထိုးစစ်တွေကို အားပေး အားမြှောက် ပြုနေမယ့် အစား၊ မြေပြင်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေး အခင်းအကျင်းသစ် (De facto Realities) တွေကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ပိုမို လက်တွေ့ကျတဲ့ သံတမန်ရေးရာ ချဉ်းကပ်မှု အသစ်တွေဆီကို ဦးတည် ပြောင်းလဲသင့်ပြီ ဖြစ်ပါကြောင်း လေးနက်စွာ တိုက်တွန်း တင်ပြလိုက်ရပါတယ်။

[Editorial & Policy Disclaimer]
This post is published strictly for educational, historical, and geopolitical analysis purposes. All strategic assessments, military observations, and tactical concepts discussed—including geographical vulnerabilities, logistical operations, and asymmetric military dynamics—are derived entirely from independent political analysis and open-source intelligence.

AK Channel maintains strict political neutrality and does not endorse, praise, incite, or promote any armed organizations, acts of violence, or conflicts. Our sole objective is to provide objective, analytical insights into regional power dynamics, military strategies, and geopolitical shifts.

အစ္စရေးရဲ့ လေဗနွန်တောင်ပိုင်း မြေပြင်ထိုးစစ် စတင်သွားပါပြီ။ ⚠️

Facebook ရဲ့ Policy တွေကြောင့် မြေပြင် ဗီဒီယိုတွေနဲ့ အီရန်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် သုံးသပ်ထားတဲ့ အကြမ်းစား AK CHANNEL ရဲ့သုံးသပ်ချက် အပြည့်အစုံကို ဒီမှာ တင်ခွင့်မရပါဘူး။

AK Channel ရဲ့ အမာခံ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် Telegram (AK Channel) မှာ ခုလေးတင်ပေးထားပါတယ်။ အောက်က Comment မှာ လင့်ခ် ဝင်ယူပြီး အခုပဲ လာကြည့်လိုက်ပါ။

(မှတ်ချက်: မြေပြင် Video တွေကို Telegram မှာအမြဲမပြတ်တင်ပေးနေပါတယ်)

စစ်တွေ ဒကစ ၏ နောက်ဆုံးခံတပ်

အခုရက်ပိုင်း ရခိုင်ပြည်နယ်မှာ ကျွန်တော် သတိထားမိတာတစ်ခုက စစ်တွေမြို့၊ ဆတ်ရိုးကျ ချောင်းဘေးက ရပ်ကွက်လေးတွေရဲ့ ညနေခင်း အခြေအနေပါပဲ။ အရင်ကဆိုရင် ကုလားတန်မြစ်ပြင်က ဖြတ်သန်းလာတဲ့ လေညင်းနဲ့အတူ ပင်လယ်ကူး သင်္ဘောတွေရဲ့ ဥသြသံတွေကိုသာ ကြားခဲ့ရတဲ့ ဒီကျွန်းမြို့လေးဟာ အခုအခါမှာတော့ အေးစက်စက် စစ်ရေး သတိပေး ခေါင်းလောင်းသံတွေနဲ့ အစားထိုး နေရာယူလာခဲ့ပါပြီ။

အထူးသဖြင့် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေတဲ့ အဘွားအိုတွေတောင် အိမ်ထဲကနေ အတိုင်းသား ကြားနေရတဲ့ လက်နက်ကြီး ပစ်ခတ်သံတွေဟာ၊ စစ်ပွဲဆိုတာ တောတောင်တွေထဲမှာသာ ရှိနေတော့တာ မဟုတ်ဘဲ မြို့တော်ရဲ့ ဧည့်ခန်းထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာပြီ ဆိုတဲ့ ပကတိ အရှိတရားကို မီးမောင်းထိုးပြနေပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ အဓိက ကြည့်ရမှာက @@ ရဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် ထိုးစစ် ဖြန့်ကျက်မှု (Strategic Offensive Deployment) ပါပဲ။ အစပိုင်းတုန်းက စစ်တွေမြို့ကို ဝေးလံတဲ့ နေရာတွေကနေ ဝိုင်းပတ် ပိတ်ဆို့ထားတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့်၊ လက်ရှိ ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇွန်လလယ် အခင်းအကျင်းမှာတော့ စစ်ရေး ချိန်ခွင်လျှာဟာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။

@@ ရဲ့ ထိုးစစ်ဟာ စစ်တွေမြို့ အရှေ့မြောက်ဘက်မှာ ရှိတဲ့ ရွှေမင်းဂံ ရေတပ်စခန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိအားပေးနေသလို၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ မြို့ရဲ့ အသက်သွေးကြော ဖြစ်တဲ့ ဒေသကွပ်ကဲမှု စစ်ဌာနချုပ် (ဒကစ) ရဲ့ အနီးကပ် ကာကင်းတွေကိုပါ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လာတာ တွေ့ရပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ဒကစ နဲ့ တစ်မိုင်ကျော်သာ ကွာဝေးပြီး ကျားမသောက် တပ်ရင်းနဲ့ မိုင်ဝက်ခန့်သာ ကွာဝေးတဲ့ နာရီကန်၊ ရာတန်၊ တောကန် နဲ့ ကံ့ကော်ကျွန်း ကျေးရွာတွေ အနီးမှာ မြေပြင် ထိတွေ့မှုတွေ အပြင်းအထန် ဖြစ်ပွားလာခြင်းဟာ မြန်မာ့တပ်မတော် အတွက် အကြီးမားဆုံးသော မဟာဗျူဟာမြောက် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။

ကွပ်ကဲရေး ဌာနချုပ် တစ်ခုရဲ့ တစ်မိုင် အကွာအဝေး ဆိုတာ ခေတ်သစ် စစ်ပွဲတွေမှာ လက်နက်ကြီး ပြောင်းဝရဲ့ အောက်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတဲ့ (Direct Firing Zone) အနေအထားမျိုးပါ။

ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင်အယူအဆကတော့ ဒီဖြစ်စဉ်တွေဟာ သာမန် နယ်မြေ ကျူးကျော်မှု မဟုတ်ဘဲ အုပ်ချုပ်ရေး ယန္တရား တစ်ခုလုံးကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရရော၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရပါ အကြောဖြတ်တောက်မယ့် (Decapitation Strategy) အဆင့်မြင့် စစ်ရေး ကစားကွက် တစ်ခုပါပဲ။ နာရီကန် တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ဒကစ အတွင်းက အရာရှိတွေ၊ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ အရေးကြီး စာရွက်စာတမ်းတွေကို မြို့တွင်း တပ်ရင်းတွေဆီ အရေးပေါ် ရွှေ့ပြောင်းရခြင်း၊ တပ်မိသားစုဝင်တွေရဲ့ စာသင်ကျောင်းတွေကို ပိတ်ပစ်ရခြင်းတွေဟာ ခံတပ်ရဲ့ လုံခြုံရေး အပေါ် ယုံကြည်မှု (Confidence in Defense) အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားပြီ ဆိုတာကို အေးစက်စက် ပြသနေပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း မြို့တွင်း လုံခြုံရေး ယန္တရားဟာ အင်မတန် တင်းကျပ်လာပါတယ်။ ညနေဘက်တွေမှာ စစ်ကားတွေနဲ့ ရပ်ကွက်တွေ အနှံ့ အဆက်မပြတ် ကင်းလှည့် ဖမ်းဆီးမှုတွေ ပြုလုပ်လာရတာဟာ ပြင်ပက ဝင်ရောက်လာမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှု (External Threat) ကို စိုးရိမ်ရုံ သာမက၊ မြို့တွင်းကနေ အသံတိတ် စိမ့်ဝင်လာမယ့် မြေအောက် ကွန်ရက် (Underground Cells) တွေကိုပါ အထိတ်တလန့် ကာကွယ်နေရတဲ့ သဘောတရား ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ရေး အားပြိုင်မှုရဲ့ အကြောက်ဆုံး အချက်က စစ်တွေ တစ်မြို့တည်းမှာ တင် ကန့်သတ်မထားခြင်း ပါပဲ။ @@ ရဲ့ ဗျူဟာမှူးတွေဟာ ခေတ်သစ် စစ်ပညာကို အပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ်။ ရန်သူကို နေရာတစ်နေရာတည်းမှာ အင်အား စုစည်းခွင့် မပေးဘဲ၊ စစ်မျက်နှာ အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လှစ်ပြီး အင်အားကို ဖြန့်ခွဲပစ်တဲ့ (Strategic Overextension) ဗျူဟာကို အတိအကျ ကျင့်သုံးနေတာပါ။

ရခိုင်ပြည်နယ် တောင်ပိုင်း၊ ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီ တန်တဲ့ တရုတ် ရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်းတွေ ရှိရာ ကျောက်ဖြူမြို့နယ်က တောင်မော်ဦး ရေတပ်စခန်းကို အပြင်းအထန် ထိုးစစ်ဆင်နေပါတယ်။ ဒီဖိအားကို တုံ့ပြန်ဖို့ အတွက် မြန်မာ့တပ်မတော်ဟာ တင့်ကားတွေ၊ စစ်သင်္ဘောတွေနဲ့ အင်အား ရာချီ အရေးပေါ် ဖြည့်တင်း နေရသလို၊ ကျောက်ဖြူမြို့ အဝင်အထွက် ကားလမ်း၊ ရေလမ်းတွေကို အားလုံး ပိတ်ဆို့လိုက်ရတဲ့ အထိ အကျပ်အတည်း ဖြစ်လာပါတယ်။ မဒေးကျွန်းမှာ ဒေသခံ ၅၀၀ ဝန်းကျင် ပိတ်မိနေတာဟာ ဒီစစ်ရေး ပိတ်ဆို့မှုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လူသားချင်း စာနာမှု ဆိုင်ရာ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ပါပဲ။

ဒီထက် ပိုပြီး နေပြည်တော် အတွက် အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်စေမယ့် အချက်ကတော့ ပြည်မကြီးဆီကို ကူးစက်လာတဲ့ စစ်မျက်နှာသစ်တွေပါပဲ။ ဧရာဝတီတိုင်း ရေကြည်မြို့နယ်ရှိ မြောက်စမ်း အမြောက်တပ် (အမတ ၃၄၄)၊ ပဲခူးတိုင်း ပန်းတောင်မြို့နယ်ရှိ ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်း စက်ရုံ (ကပစ ၁၆) နဲ့ မကွေးတိုင်း နတ်ရေကန် ဗျူဟာကုန်း တို့ကိုပါ @@ က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးစစ်ဆင် ခြိမ်းခြောက်လာခြင်းဟာ၊ မြန်မာ့တပ်မတော်ရဲ့ ထောက်ပို့ ယန္တရား (Logistical Hubs) တွေကို တိုက်ရိုက် အကြောဖြတ်တောက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ အမြင့်ဆုံးသော စစ်ရေး ကစားကွက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ရခိုင်စစ်မျက်နှာ အတွက် ထောက်ပို့ပေးနေတဲ့ အမြောက်တပ်တွေ၊ လက်နက်စက်ရုံတွေကို ကိုယ့်အိမ်ပေါက်ဝမှာတင် အလုပ်များနေအောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဟာ အင်မတန် အဆင့်မြင့်တဲ့ စစ်သေနာပတိ ဗျူဟာပါပဲ။

အချုပ်အားဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရရင်... ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ မြို့နယ် ၁၄ ခုနဲ့ ချင်းပြည်နယ် ပလက်ဝတို့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ @@ ရဲ့ လာမယ့် ၂၀၂၆-၂၀၂၇ ခုနှစ် အတွင်း စစ်တွေ၊ ကျောက်ဖြူ နဲ့ မာန်အောင် တို့ကို အပြီးသတ် သိမ်းပိုက်မယ် ဆိုတဲ့ နိုင်ငံရေး ကြေညာချက်ဟာ စာရွက်ပေါ်က သီအိုရီ သက်သက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။

နာရီကန် ကျေးရွာက သေနတ်သံတွေဟာ ဒကစ ရဲ့ တံခါးဝကို လာရောက် ခေါက်နေပြီ ဖြစ်သလို၊ ဧရာဝတီ၊ ပဲခူး နဲ့ မကွေးတိုင်းက ထိုးစစ်တွေဟာ နေပြည်တော်ရဲ့ နောက်ကျောကို လာရောက် ခြိမ်းခြောက်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
အချိန်တန်လို့ ယမ်းငွေ့တွေ ကင်းစင်သွားတဲ့ တစ်နေ့... တစ်ချိန်က မြန်မာ့တပ်မတော်ရဲ့ အခိုင်မာဆုံးသော အုပ်ချုပ်ရေး ဗဟိုချက် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စစ်တွေမြို့ကြီးဟာ သံမဏိ ခံတပ်ကြီး အဖြစ် ဆက်လက် ရပ်တည်သွားမလား။

ဒါမှမဟုတ် မဟာဗျူဟာမြောက် ဝိုင်းပတ် ပိတ်ဆို့မှု အောက်မှာ ရိက္ခာနဲ့ ထောက်ပို့ လမ်းကြောင်းတွေ ပြတ်တောက်ပြီး၊ ပထဝီနိုင်ငံရေး မြေပုံသစ် တစ်ခု အဖြစ် အပြီးတိုင် အသွင်ပြောင်းသွားတော့မလား ဆိုတာကတော့... ကျွန်တော်တို့ မျက်ဝါးထင်ထင် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရမယ့် ခေတ်သစ် စစ်ရေးသမိုင်းရဲ့ အသည်းထိတ်ဖို

[Editorial & Policy Disclaimer]
This post is published strictly for educational, historical, and geopolitical analysis purposes. All strategic assessments and military observations are derived entirely from independent political analysis and open-source intelligence. AK Channel maintains strict political neutrality and does not endorse, praise, incite, or promote any armed organizations, acts of violence, or conflicts. Our sole objective is to provide objective, analytical insights into regional power dynamics and geopolitical shifts.