Nigarush

حکایت زنی که فقط با قرآن سخن میگفت !

از عبدالله بن مبارک روايت شده كه گفت : در سفر حج از کاروان عقب مانده بودم كه بانویی را تنها در بیابان دیدم ، من سوار بر شتر بودم ، نزد او رفتم و هر چه پرسیدم با آیاتي از قرآن به من جواب داد ، به او گفتم: تو کیستی؟
گفت: « وَ قُل سَلامُ فَسَوفَ یَعلَمُون»؛ بگو سلام بر شما ، به زودی خواهند دانست. (زخرف/ 89)

پس بر او سلام کردم و گفتم: تو این جا چه میکنی؟
گفت: « وَ مَن یَهدِ اللهُ فَما لَهُ مِن مُضِلٍّ»؛ هر کس را خدا هدایت کند ، هیچ گمراه کننده ای نخواهد داشت.زمر/ 37
فهمیدم که راه گم کرده است.

گفتم : از جن هستی یا از انس؟
گفت : « یا بَنی آدَمَ خُذُوا زینَتَکُم » ؛ ای فرزندان آدم ! زینت خود را بردارید. اعراف/31
فهمیدم انسان است.

گفتم: از کجا می آیی؟
گفت: « یُنادَونَ مِن مَکانٍ بَعیدٍ »؛ آنها از مکان دور ، صدا زده میشوند ؛ فصلت/ 44
فهمیدم که از راه دوری آمده است

گفتم: کجا می روی؟
گفت: « وَ لِلهِ عَلی النّاسِ حجُّ البَیتِ »؛ خداوند حج را بر مردم ، واجب کرده است. آل عمران: آیه 97
فهمیدم که عازم مکه است.

گفتم: چه وقت از کاروان جدا شدی ؟
گفت: « وَ لَقَد خَلقنا السَّمواتِ وَ الأَرضَ وَ ما بَینَهُما فی سِتَّة أیّامِ»؛ ما آسمانها و زمین و آنچه را میان آنها است ، در شش روز آفریدیم. ق/38
فهمیدم که شش روز است از کاروان جدا شده است.

گفتم: آیا به غذا میل داری؟
گفت: « وَ ما جَعَلناهُم جَسَداً لا یَأکُلُونَ الطَّعام»؛ ما آنها را پیکرهایی که غذا نخورند ، قرار ندادیم. انبیاء/8
فهمیدم که به غذا میل دارد.

گفتم: شتاب کن و تندتر بیا.
گفت: «لا یُکَلِّف اللهُ نَفساً إِلّا وُسعُها»؛ خداوند هیچکس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمیکند. بقره/286
فهمیدم که خسته شده و قدرت راه رفتن ندارد.

پیاده شدم و او را تنها سوار شتر کردم ، وقتی سوار شتر شد گفت: « سُبحانَ الَّذی سَخَّرَ لَنا هذا »؛ پاک و منزه است خدایی که این را مسخّر و رام ما گردانید. زخرف/13

وقتی به کاروان رسیدیم به او گفتم: آیا از بستگان تو کسی در کاروان هست؟ گفت: « یا داوُودَ إِنّا جَعَلناکَ خَلیفَةً فِی الأَرض»؛ ای داوود! تو را نماینده ی خود در زمین قرار دادیم. « وَ ما مُحَمَّدٌ إلّا رَسُولٌ»؛ و نیست محمد جز رسول. « یا یَحیی خُذِ الکِتابَ بِقُوَّةٍ»؛ ای یحیی ! کتاب را با قوت بگیر. « یا موسی إِنّی أِنا الله»؛ ای موسی! همانا منم خداوند.

دریافتم افرادی به نامهای « داوود » «محمد»، «یحیی» و «موسی» داخل کاروان هستند و با او خویشاوندی دارند ، آنها را با نام صدا زدم ، ناگهان چهار نفر جوان بسوی ان زن آمدند.

به او گفتم: این افراد با تو چه نسبتی دارند؟
گفت: «اَلمالُ وَ البَنُون زینَة الحَیاةِ الدُّنیا»؛ مال و فرزندان ، زینت زندگانی دنیا هستند. کهف/46 فهمیدم آنها فرزندان او هستند.

از آنان پرسیدم: این زن کیست؟
گفتند: این زن مادر ما است و بیست سال است که غیر از قرآن سخنی نگفته است!

منبع: ثعالبي/الإقتباس من قرآن الكریم

دکتور محمد یوسف قرضاوی، یکی‌از برجسته ترین علماء امت داعی اجل را لبیک گفت، ایشان در طول عمر خود خدمات شایسته ای را برای امت اسلامی انجام دادند، اللهم اغفرله ورحمه واجعل الجنة مثواه انالله وانا اليه راجعون