Medical

نوعی پرمویی در زنان و کودکان است که فرد مبتلا رویش بیش از حد موهای آندروجنیک (موی های مدل مردان) در نواحی مانند صورت و سینه دارد.
علت پیدایش مرض
پرمویی یک مرض نسبتاً شایع است و از هر ۲۰ خانم یک نفر را گرفتار می‌کند. باید توجه داشت که پرمویی یک علامت طبی است نه یک مرض و ممکن است نشانگر وجود یک مرض جدی در خانم ها باشد. میزان موی بدن به مقدار زیادی ارثی است. موی های صورت یک خانم به طور طبیعی باید کمرنگ و نازک بوده و به آسانی قابل دیدن نباشند. اگر در صورت موهای آندروجنیک (موی های ضخیم و سیاه با الگوی مردانه) خصوصاً در محل ریش و بروت رشد کند یا رشد سریع موی در بدن داشتیم باید به هیرسوتیسم مشکوک شویم. هیرسوتیسم بیشتر یک مشکل زیبایی و روانی است تا یک مشکل جسمی.

برخی از علل هیرسوتیسم: افزایش سطح هورمون اندروجن، چاقی، عوارض دارویی مانند دواهای هورمونی و انسولین، تومورها مانند تومور غدد جنسی، هیپرپلازی مادرزادی آدرنال، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، مری+ کوشینگ و اکرومگالی. برخی دواها می‌توانند ایجاد #هیرسوتیسم کنند مانند استروئیدها، فنوتیازینها، مینوکسیدیل، تریامترن، فنی توئین، استازولامید، پنی‌سیلامین، پسورالن و جزو پروجسترونی ،تابلت ضد حاملگی خوراکی.
اگر علت زمینه‌ای هیرسوتیسم قابل درمان نباشد کاهش وزن، داروهای موضعی (مانند کرم موبر، افلورنیتین Eflornithine)، درمانهای غیر دوایی مانند (لیزر )IPL (Intense pulsed light) ، الکترولیز و اپیلایشن و دواهای آنتی آندروجنیک خوراکی مانند (فیناستراید و اسپیرنولاکتون) در تدوایی هیرسوتیسم بکار رفته‌اند. موی هایی که قبل از شروع درمان دوایی رشد کرده اندو به موی های ضخیم تبدیل شده‌اند، صرفاً با درمان دوایی ازبین نمی‌روند و نیاز به استفاده همزمان از روشهایی مانند الکترولیز و لیزر جهت از بین رفتن موی دارد

سرخکان یا  -Measles
سرخکان يک مرض سارى و وخېم است که توسط يک نوع ويروس بميان مى آيد.
اين بيمارى يکى از اسباب عمده مرگ و مير در ميان اطفال بشمار ميرود که توسط تزریق واکسين ضد سرخکان از آن جلوگيرى بعمل آمده ميتوانيد.
بيشترين مرگ و مير سرخکان از سبب اختلاطات این مرض میباشد که شامل: کورى، التهاب يا آبسه دماغ، اسهال شديد و کمبود آب، التهابات گوش و سينه و بغل هستند.
سرخکان چگونه شيوع مى يابد؟
در میان اطفال. به راحتی از شخصی به شخص دیگر سرایت میکند. ويروس سرخکان در قطرات و افرازاتی موجود میباشد که از بينى و دهن يک شخص مصاب, هنگام سرفه و يا عطسه زدن خارج ميشود.اين بيمارى هنگام سرايت میکند که شخص ديگر اين قطره ها را تنفس و یا از غذاهای ملوث شده توسط این ویروس استفاده نمایند و يا سطوحی را لمس کنند که اين قطره ها در آنجا وجود داشته باشد. این مرض اکثراً درمیان کسانی دیده میشود که واکسین نشده باشند. وقتی کسی واکسین سرخکان را گرفته باشد به این مرض ندرتاً مصاب میشوند .
اعراض و علايم مرض سرخکان چيست؟
نخستين علامه سرخکان اکثراً داشتن تب بلند است که ضم آن اعراض و علائم دیگر آن شامل حالات ذیل میباشد :
• بخارات ( اندفاعات ) جلدی
• سرفه
• افرازات بینی
• سرخی چشم
اولین نشانه این مرض تب بلند است که همراه با آبریزی بینی، سرفه، اندفاعات جلدی، سرخی و چرک گرفتن چشمان درهنگام صبح واندفاعات جلدی ایکه بعد از سه یا چهار روز تب، در روی جلد مریض دیده میشود که اکثراً از پشت گوش و یا ازصورت شروع میشود و آهسته آهسته در مدت دو یا سه روز، در پاها تظاهر مینماید.
در برخی واقعات استثنایی کسانیکه واکسین سرخکان را گرفته باشند، باز هم میتوانند مبتلا به این مرض شوند یعنی اینکه بدن معافیت را درمقابل این مرض، کسب نمی کند. تطبیق واکسین سرخکان در دو دوره (سن 9 ماهگی و 18 ماهگی ) تطبیق میگردد و بدن درمقابل این مرض معافیت کسب نموده و طفل را از مصاب شدن به این مرض وقایه می نماید.کسی که یکبار به این مرض مبتلا شده باشد دیگر هیچگاه به این مرض مبتلا نمیشود.
سرخکان بیشتر اطفال زیر سن پنج سال را مصاب میسازد و در اکثر کشورها، سبب عمده مرگ و میر اطفال را از سبب سوء تغذی و سینه بغل تشکیل میدهد. این مرض در بزرگسالان هم دیده شده مخصوصاً کسانی که معافیت بدنشان پایین بوده.