Libra Psychological Support

Այն, ինչ կարևոր է իմանալ «Հոգեբանի աշխատանքը դեռահաս այցելուների հետ» դասընթացի մասին 🤗

Գրանցում`
https://librapsy.am/course/workint-with-teens/

📌 Մասնագիտական սխալներ, որոնք հանդիպում են դեռահասների հետ հոգեթերապևտիկ աշխատանքում.

⚡️ Լսելու փոխարեն՝ խորհուրդ տալ.
երբ թերապևտը շտապում է խորհուրդ տալ՝ առանց մինչև վերջ լսելու և հասկանալու դեռահասին, նա իրեն չի զգում ընդունված։ Արդյունքում՝ փակվում է և հեռանում գործընթացից։

⚡️ Չափազանց «ուսուցչական» դիրք.
երբ թերապևտը փորձում է բացատրել ու «կյանք սովորեցնել», դեռահասի ապահովության զգացումը թուլանում է։ Դեռահասը սկսում է պաշտպանվել և հեռանալ։

⚡️ Ավտորիտար մոտեցում.
երբ հարաբերությունը կառուցվում է «ես գիտեմ՝ դու ոչ» սկզբունքով, դեռահասը իրեն անօգնական է զգում։ Սա նվազեցնում է վստահությունը թերապևտի և թերապիայի հանդեպ։

⚡️ Ծնողների հանդեպ կողմնակալություն.
երբ թերապևտը ակնհայտորեն պահում է ծնողի կողմը, դեռահասը կորցնում է անվտանգ տարածքի զգացումը։ Նա այլևս չի ցանկանում լինել բաց ու անկեղծ։

⚡️ Արագ արդյունքներ սպասելը.
դեռահասի վստահությունը չի ձևավորվում արագ։ Այն պահանջում է ժամանակ, համբերություն և կայունություն։
Հույզերը արագ «կարգավորելու» փորձ
առանց հույզերի վավերացման փուլը անցնելու՝ կարգավորումը դառնում է մակերեսային և ոչ կայուն։ Դեռահասը չի սովորում իրական ինքնակարգավորում։

⚡️ Դեռահասի լեզվով չխոսելը.
չափազանց ակադեմիական կամ «հեռու» լեզուն դժվարացնում է կապը։ Դեռահասը կորցնում է հետաքրքրությունն ու ներգրավվածությունը։

⚡️ Շատ արագ խորանալը
առանց վստահության՝ խորը թեմաներին անցնելը կարող է ընկալվել որպես ճնշում։
Սա հաճախ բերում է փակվածության։

⚡️ Պիտակավորելը.
«դժվար», «պրոբլեմատիկ», «մոտիվացիա չունեցող» ձևակերպումները սահմանափակում են դեռահսի կողմիվ թերապևտիկ գործընթացի ընկալումը և ազդում աշխատանքի արդյունավետության վրա։

⚡️ Հումորի բացակայություն.
չափազանց պարտադրող և ծանր միջավայրը խանգարում է կապի ստեղծմանը։
Անվտանգ հումորը հաճախ օգնում է կոնտակտի հաստատմանը։

———
👉🏻 «Հոգեբանի աշխատանքը դեռահաս այցելուների հետ» դասընթացի մեկնարկը 16.04-ին է:

Ծրագիր և գրանցում`
https://librapsy.am/course/workint-with-teens/

Ամուսինների, զուգընկերների բաժանման առավել հաճախ հանդիպող պատճառներից մեկը դավաճանությունն է։

⚡️ Հոգեթերապիայի տեսանկյունից մենք դիտարկում ենք դավաճանությունը որպես ախտանիշ, որը ցույց է տալիս, որ հարաբերություններում զուգընկերներից մեկի կամ երկուսի մոտ միաժամանակ առկա են չբավարարված ֆիզիոլոգիական և հոգեբանական պահանջմունքներ։

Կարող ենք առանձնացնել մի քանի կարևոր գործոններ.

▫️ Հուզական մեկուսացում. երբ անհետանում է զուգընկերոջ հետ մտերմության զգացումը, անձը կարող է փնտրել իրեն պակասող հույզերը հարաբերություններից դուրս։

▫️ Ինքնագնահատական և արժևորման պակաս. երբեմն դավաճանությունը ինչ–որ մեկի համար կրկին հետաքրքիր, ցանկալի, կարևոր զգալու միջոց է։

▫️ Վախ հարաբերություններում փոփոխություններից, դրանց զարգացումից. երբ հարաբերությունները տեղափոխվում են նոր մակարդակ, /օրինակ՝ զույգը սկսում է միասին ապրել, երեխաներ են ծնվում/ հուզական ոչ հասունությունը կարող է բերել նոր, թեթև, առանց պարտականությունների հարաբերությունների որոնման։

👉🏻 Այն, թե դավաճանության փաստը ինչպես կազդի զույգի հետագա հարաբերութունների վրա, կախված է նրանց մոտիվացիայից, արժեհամակարգից, ճգնաժամային իրավիճակները հաղթահարելու ունակություններից։

Գլխավոր խնդիրն այս պարագայում հասկանալն է, թե երբ և ինչ պատճառներով են զուգընկերները կորցրել մտերմությունը, կապվածությունը, ինչ պահանջմունքներ չեն բավարարվել և ինչ հմտություններ բնականոն կերպով չեն զարգացել հարաբերություններում։

Նյութը պատրաստեց .mesropyan_psychologist -ը

«Լիբրա» հոգեբանական աջակցության կենտրոն
📱 (094) 224 223
📍 Կոմիտաս 12
🌐 librapsy.am

#զույգայինթերապիա #հոգեբան #լիբրա