Spiritual Growth Ministry

مدارا، بیان حقیقت، خشونت، و قانون

اصولی در خصوص چگونگی ارتباط مسیحیان با سایر عقاید و باورها

قسمت اول

پس از رویداد یازده سپتامبر، که در سال ۲۰۰۱ به وقوع پیوست، همواره ضرورت این پرسش مطرح بوده است که رابطۀ مسیحیان و مسلمانان چگونه باید باشد. در زمانه‌ای که پذیرش عقاید مختلف و بها دادن به آن بر جهان مستولی می‌باشد، مسیحیان به چگونه رفتاری خوانده شده‌اند؟ به طور خاص، در جامعه‌ای مثل آمریکا که آزادی مذهب در آن وجود دارد و پذیرش عقاید مختلف در آن امری پذیرفته‌شده است و این پذیرش از مشخصه‌های آرمانی و مطلوبِ یک جامعۀ مردم‌سالار به حساب می‌آید، ما مسیحیان طرز فکر و عملکردمان چگونه باید باشد؟ در دنیایی که فرهنگها و مذاهب پرقدرت دوستدار آزادی نیستند و به آرمانهای مردم‌سالاری بها نمی‌دهند، ما به چه شکلی باید شهادت دهیم که مسیح برترین است؟

در ۲۶ اوتِ سال ۲۰۰۲، رهبران کلیسای تعمیدی بیت‌لحم، بر مبنای کتاب‌مقدس و با امین ماندن به آن، خط‌مشی و معیاری را برای مسیحیان مشخص نمودند و آن را در قالب بیست اصل ارائه دادند. ما این اصول را اعلام نمودیم تا اول از همه راهنمایی باشد برای کلیسایی که سرپرستی‌اش را بر عهده داریم و دوم اینکه در سطح وسیع‌تری مورد استفادۀ جامعۀ مسیحیان قرار گیرد تا به شکلی جدی در موردش بیندیشند، آن را بررسی کنند و از آن بهره‌مند شوند. سوم اینکه، به منظور درک متقابل در اختیار جامعۀ غیر مسیحی نیز قرار گیرد. اما هدف اصلی ما این است که مسیحیان را یاری نماییم تا برتری و بی‌همتاییِ عیسی مسیح را با فروتنی و شهامت اعلام کنند تا دیگران نیز به او ایمان آوردند، او را حرمت نهند و از حیات جاویدان برخوردار گردند.

۱. خواه دیگران تأیید کنند خواه انکار کنند، ما باید با شکرگزاری و با شادی، بنا بر تعلیم صحیح کتاب‌مقدس، به آنچه دربارۀ خدا درک نموده‌ایم و به راه نجاتی که فراهم آورده است و زندگی پاک و صالح و سرشار از محبتی که مسیح برای ما الگو قرار داده و آن را تعلیم داده است محکم و استوار بچسبیم (اول قرنتیان ۱۵:‏۲؛ عبرانیان ۳:‏۶؛ ۴:‏۱۴؛ ۶:‏۱۸؛ ۱۰:‏۲۳؛ مکاشفه ۲:‏۱۳، ۲۵؛ ۳:‏۱۱).

۲. ما باید هم در کلیسا و هم در دنیا، به صراحت و روشنی، این نکته را شفاف سازیم که کل رأی و تدبیر خدا در کلام الهام‌شده‌اش، کتاب‌مقدس، مکشوف گشته است، چه آن بخشهایی که غیر مسیحیان آنها را تأیید می‌کنند چه بخشهایی که مورد تأییدشان نیست. ما نباید از ترس اینکه مبادا مورد انتقاد قرار گیریم یا با ما مخالفت شود جنبه‌هایی از ایمانمان را مخفی داریم (متی ۱۰:‏۲۷-‏۲۸؛ افسسیان ۶:‏۱۹-‏۲۰؛ دوم قرنتیان ۴:‏۲؛ غلاطیان ۱:‏۱۰).

۳. این نشانۀ محبت است که به عقاید و باورهایی که مسیح را قبول ندارد اشتباه و آسیبِ ناشی از این قبول نکردن را خاطرنشان سازیم، چرا که ضرر و زیان پشت کردن به حقیقت مسیح نه فقط در کوتاه‌مدت تأثیر خود را بروز می‌دهد، بلکه به طور خاص رنج و عذاب ابدی را در پی دارد. آنانی که اعتمادشان را بر مسیح قرار نمی‌دهند در خطر ناشی از عواقبِ این بی‌اعتمادی قرار دارند و ما باید در عین حال که آرزومند سعادت و نیک‌بختی ایشان هستیم، با جدیت، به آنها هشدار دهیم (لوقا ۶:‏۳۱-‏۳۲؛ رومیان ۱۳:‏۱۰؛ اول تیموتائوس ۴:‏۸؛ دوم تسالونیکیان ۱:‏۸-‏۹؛ دوم قرنتیان ۵:‏۲۰).

۴. ما مسیحیان باید گناه خود را تصدیق نماییم و اعتراف کنیم که به شدت نیازمند نجات هستیم، نجاتی که آن منجی با مصلوب شدن و برخاستنش از مردگان فراهم نمود. چنین نگرشی باعث می‌شود طرز برخوردمان به گونه‌ای نباشد که گویی ما لایق این نجات بوده‌ یا از هوش برتر یا حکمت و نیکویی برخوردار بوده‌ایم. ما گدایانی هستیم که به فیض خدا نان حیات‌بخشِ حقیقت، بخشش، و شادی را یافته‌ایم و مشتاقیم آن را به همه تقدیم کنیم تا آنها نیز به ما بپیوندند و تا ابد عظمت مسیح را بستایند و از آن لذت برند (اول قرنتیان ۱:‏۲۶-‏۳۰؛ ۴:‏۷؛ اول پطرس ۵:‏۶؛ یعقوب ۴:‏۸-‏۱۰؛ لوقا ۱۸:‏۱۳-‏۱۴؛ متی ۱۰:‏۸).

۵. ما نباید مسیح را به گونه‌ای معرفی کنیم که گویی یکی از کسانی است که بین همۀ بحثها و استدلالهای میان مذاهب برگ برنده را در دست دارد، بلکه باید او را قابل اعتمادترین، زیباترین، مهم‌ترین، و ارزشمندترین شخص در تاریخ به دیگران معرفی کنیم. ما باید مسیح را در مقام جانشینی که به شدت به او نیازمندیم و او را دوست می‌داریم، به دو معنا، معرفی کنیم: ۱) او با رنج و مرگش غضب خدا را به جای ما متحمل شد؛ ۲) با زندگی عاری از گناهش، در حضور خدای قدوس مطلق عدالت ما گشت. پس، آن هنگام که به عیسی آوردیم، عدالت و بی‌گناهی‌اش به حساب ما گذاشته شد (اول قرنتیان ۲:‏۱-‏۲؛ دوم قرنتیان ۴:۴؛ اول پطرس ۲:‏۶-‏۷؛ رومیان ۳:‏۲۴-‏۲۶؛ ۵:‏۱۸-‏۱۹؛ غلاطیان ۳:‏۱۳؛ دوم قرنتیان ۵:‏۲۱).

هوشیار باشید، در ایمان ثابت بمانید، قوی و جوانمرد باشید
مرقس 16: 13

در ایمان به عیسی مسیح جوانمرد باشید زیرا خدا با جوانمردان است

قهرمانی نکنید پهلوانی کنید

ممکنه در زندگی قهرمان باشید ولی پلهوان نباشید

بازنده باش ولی پهلوان باش زیرا برای تو بهتر است که جلوی جمع ضعیف باشی و خدا با تو باشه تا اینکه مردم بهت افتخار کنن و خدا ترکت کنه

پلهوان تختی توی مسابقه ای پای حریفش اسیب دیده بود با اینکه قانونن میتونست به پاش ضربه بزنه ولی اینکارو نکرد در تمام طول مسابقه به اینکه تخصص در اون حرکت بود اینکارو نکرد چون پلهوانی کرد

پلهوانی کنید که خدا باشماست

پیامی از طرف خداوند برای تو؛

هیچ چیزی نمی تواند شما را از محبت من جدا سازد.
اجازه دهید که این اعتماد و وعده الهی، دائما و قطره قطره در مغز و قلب و روح شما نفوذ کند.
هرگاه احساس ترس و نگرانی کردید، این قول و وعده بدون قید و شرط را برای خودتان تکرار کنید:
"هیچ چیزی نمی تواند مرا از محبت مسیح جدا سازد "
بیشتر گرفتاریها و بدبختی های بشر از فقدان محبت سرچشمه می گیرد.
به هنگام ناملایمات و سختیها، مردم احساس کمبود محبت نموده و تصور می کنند که فراموش شده اند، این احساس تنهایی و انزوا، اغلب زیان آورتر و غیر قابل تحمل تر از خود گرفتاریهاست.
مطمئن باشید که من هرگز فرزندان خود را حتی برای کوتاه مدت ترک نمی کنم .
به یاد داشته باش " من هرگز ترا ترک نمی کنم و تنهایت نمی گذارم " حضور روحانی من همیشه با تو بوده و از تو محافظت می کند .
من نام ترا بر کف دستهایم حک کرده ام .

رومیان 8: 38-39
یوشع 5:1
اشعیا 49: 15-16

حس ارزشمند بودن واقعی

من فرزند خداوند هستم.

افراد بسیاری را خدمت کرده ام که از حقارت و حس کوچک پنداری خود رنج می بردند. این افراد عزت نفس بسیار پائینی داشتند و همین امر باعث می شد که مشکلات روحانی و عاطفی بسیاری در زندگی آنها وجود داشته باشد. اول یوحنا ۳ :۱ می گوید:
” ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است تا فرزندان خدا خوانده شویم! و چنین نیز هستیم! از همین‌روست که دنیا ما را نمی‌شناسد، چرا که او را نشناخت وقتی کاملاً پذیرفتیم که فرزندان خداوند هستیم، فرزندانی که او قلباً آن ها را دوست دارد و به آن ها علاقمند است آنگاه حس خود ارزشمند وبدن ما تقویت می شود. وقتی بدانیم که برای او مهم هستیم و او مشتاق است با ما رابطه ای شخصی داشته باشد در آن زمان احساس ارزشمند بودن به طور واقعی و شگفت انگیزی در ما افزایش می یابد. یک بار در حال رفتن به جلسه بودم با خواهری برخورد کردم. چون ما در دو جهت مخالف حرکت می کردیم و سرعت ما هم زیاد بود. پس از آنکه به یکدیگر برخورد کردیم او خود را جمع و جور کرد و گفت : ” آقای پرینس من دعا می کردم که اگر خداوند می خواهد از طریق شما با من سخن گوید ما یکدیگر را ملاقات کنیم .” به او گفتم باشه ما با هم ملاقات کردیم اما تنها دو دقیقه وقت دارم چون امروز سرم بسیار شلوغ است. او شروع به باز گو کردن مشکلش نمود و سپس من سخنان او را قطع کرده و گفتم:
” ببخشید من فقط یک دقیقه بیشتر وقت ندارم اما فکر می کنم می دانم مشکل شما چیست. آیا می خواهید در این دعا با من متحد شوید ؟ ” سپس دعا کردیم. این گونه دعا کردم پدر تو را شکر می کنم که تو پدر این خواهر هستی و او متعلق به تو است و او فرزند توست و از تو تشکرمی کنم که این خواهر را دوست داری و او برای تو مهم است چون او برای تو منحصر به فرد است. در دعا اشاره نمودم که او متعلق به بهترین خانواده بر زمین است. پس از یک ماه نامه ای از آن زن دریافت کردم که نوشته بود.” فقط می خواستم به شما بگویم دقایقی که با هم دعا کردیم دیدگاه مرا کاملاً نسبت به زندگی تغییر داد و برای اولین بار واقعاً احساس می کنم که ارزشمند هستم.

خداوند عیسی از تو به خاطر اینکه مرا فدیه کردی متشکرم و اعلام می کنم که رابطه شخصی من با خداوند است که حس خود ارزشمندی به من می دهد و اعلام می کنم که فرزند خداوند هستم . آمین