Samaneh Rabbaniha

می‌نویسم که وقتی پیروز و آزاد شدیم، وقتی ماه‌ها و سالها گذشت، یادمون نره این روزهامون رو و کمکی بشه به حافظه‌ی تاریخی‌مون…
- بیش از دو هفته از خیرش دوباره و شجاعانه‌ی مردم در ایران میگذره و امروز بیش از ۱۰ روزه که اینترنت در ایران کاملا قطع هست. خیلی شانسی و اتفاقی نت بعضی‌ها وصل میشه و دوباره قطع میشه. میگن میخوان «اینترنت طبقاتی» بدن! میگن میخوان «ملی» کنند؛ میگن قراره بشه #کره‌_جنوبی میگن…
با همین اینترنت قطع، ویدیوها و اخبار محدودی که به دنیا راه پیدا می‌کنه بسیار تکان‌دهنده، ناراحت کننده و در عین حال امیدوار کننده است… همینقدر متناقض…
- #آبدانان شهر کوچکی که در قیام اینبار، نقطه‌ی عطف بود و سایر شهرهای کشورم که قهرمانانه، در مقابل ظلم و دیکتاتوری در حال مبارزه هستند.
- آماری که تخمین زده میشه بیش از ۱۲٫۰۰۰ شهید توسط دولت ملعون و سراپا آغشته به خون ایران هست و بیش از ۵۰ هزار بازداشتی از ۷ دی تا ۳۰ دی ۱۴۰۴.
قطعا که بعد پیروزی و تحقیقات درست و بعد از دسترسی به اینترنت آزاد، خیلی اخبار دیگه‌ای درباره‌ی این روزها برامون روشن میشه...
- گروهی فقط خواستار سرنگونی هستند و گروهی همین الان فرد بعدی رو هم نشوند چون فکر می‌کنند مملکت قحط‌الرجال هست و اگر این نه، پس کی؟! همون بازی کثیف این سالهای جمهوری اسلامی که انتخاب بین بد و بدتر رو گزینه‌ی انتخابی مردم کرده بود. ما همه بیمار شدیم در پس تجربه‌ی ۱۰۰ سال دیکتاتوری و فاشیست دینی. همه درونمون دیکتاتور داریم و قوه‌ی تشخیص‌ و تحلیل‌هامون، همه نیاز دارند که زنگ‌زدایی بشن…

- بقیه در کامنت اول