Lefka Feretra

Η αλήθεια είναι πως αυτό το χαμόγελο δεν φεύγει
από εκείνη την πρώτη μέρα δεν το σχολίασα, δεν με ένοιαξε, ήξερα πως όταν το συζητάνε οι πολλοί για πολύ έχει έρθει για να μείνει και εγώ είχα ήδη πολλά πράγματα να σκέφτομαι για να έχω και αυτό. Τους βλέπω στην παράνοια να βυθίζονται όλο και περισσότερο, αστεία η διαχείριση της πανδημίας, αστεία τα μιμς, αστείος ο θάνατος, αστείο το να μας κλέβουν την ζωή. Δεν πειράζει μην ανησυχείτε το καλοκαίρι θα έρθει η ώρα να προαυλιστούμε ξανά, ωραία η Ικαρία και η Πάρος σωστά; Δεν ξέρω δεν πήγα, πάλι. Σαν να ζούμε σε ταινία ένα πράγμα, κάπου θα αρχίσω να γράφω τα τόσο όμορφα που μπορεί να συμβούν ξανά και ναι αυτό είναι το καλύτερο. Δεν είμαι δα και αναίσθητος αλλά όλα τα δυστυχα τα ζούμε ούτως ή άλλως πιο το νόημα να τα αναφέρω ξανά εδώ; Ίσως να μην γράψω πόσο θα χαρώ που δεν θα πάτε στις σχολές σας, που θα δώσετε πανελλήνιες έτσι, που δεν θα ζήσετε την φοιτητική ζωή σας, κανένα πάρτι, ταξίδι, συναυλία, γιατί να χαρώ εξάλλου; Πόσο μαλακές άραγε; Εντάξει γελάω και μόνο με την σκέψη να κατακλύζομαι από πεταλούδες και ουράνια τόξα και οι υπόλοιποι από μαυρίλα και δυστυχία, είναι τραγική ειρωνεία. Όλα κάνουν τον κύκλο τους λοιπόν, σειρά μας ξανά άραγε; Εσεις τι λέτε;

Αν ακούει Χατζήφρ🤢 και Social Waste είναι instant turn off

Να τα λέμε κι αυτά