Chara Dimitropoulou

My colorful mood, ή η κάντε στην άκρη θα κάνω ρόδα φάση μου!!! και άλλα τέτοια!

"No se que tienen las flores, Llorona,
las flores del camposanto,
no se que tienen las flores, Llorona,
las flores del camposanto,
Que cuando las mueve el vienti, Llorona,
parece que estan llorando,
Que cuando las mueve el viento, Llorona,
parece que estan llorando"
Σε αυτό το χωριό ο γιατρός δεν φτάνει ποτέ στην ώρα του και οι κάτοικοι προσφέρουν τη σοδειά τους σε παλιούς και νέους θεούς.
Στο νεκροταφείο οι σταυροί έχουν χρώμα, οι μαύροι για τους αρχηγούς, οι λευκοί για τις γυναίκες και οι πράσινοι για τα παιδιά.

Θα ξυπνήσει, τότε, η μάνα γη, η πρώτη μητέρα – ταράζοντας τον ύπνο των παπαγάλων, των μακάο και των τουκάν -, και θα απαιτήσει να πάρει πίσω το αίμα των προστατών και προστατριών της. Απευθυνόμενη στα παιδιά της, θα πει:

“Οι μεν θα πάτε να χλευάσετε τον εισβολέα. Οι άλλες θα πάτε να καλέσετε το αδελφικό αίμα. Μη σας τρομάζουν τα νερά, μη σας πτοούν τα κρύα και οι ζέστες. Ανοίξτε δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν. Σκαρφαλώστε σε ποτάμια και θάλασσες. Πλεύστε σε βουνά. Πετάξτε σε βροχές και σύννεφα. Γίνετε νύχτα, γίνετε μέρα, αχάραγα ξεκινήστε και ξυπνήστε το σύμπαν. Πολλά είναι τα ονόματα και τα χρώματά μου, αλλά μια η καρδιά μου, και ο θάνατός μου θα είναι θάνατος των πάντων. 


#

A tribute to Frida, a little song by Patti Smith, a tribute from Frida, viva la vida to all of us, and her personal drama expressed by greatness.
Frida had butterflies ( psyche) over her bead...

The matter of (unexpected) presence!
Hands that shape the timeless core, drawn from earth, flom land from lore...
Inspired by Giuseppe Penone idee di pietra (2003).
www.giuseppepenone.com

Yellow lines, sand fields, the top of the rock on net squares