IMAX Greece

Δεν ξεδιπλώνονται όλα τα ηρωικά έπη στη μεγάλη οθόνη.
Κάποια ξεκινούν στα πιο συνηθισμένα μέρη: ένα κοινό δωμάτιο, ένα μισοάδειο ψυγείο και δύο νεαροί άντρες γεμάτοι όνειρα. Ήταν εκεί, στους διαδρόμους της Σχολής Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη, που ο Ρόμπιν Γουίλιαμς και ο Κρίστοφερ Ριβ συναντήθηκαν για πρώτη φορά.
Δεν ήταν ακόμα είδωλα, δεν ήταν ακόμα θρυλικά πρόσωπα. Ήταν απλώς δύο μαθητές που αγωνίζονταν, φτωχοί και πεινασμένοι για το μέλλον.
Ο Κρίστοφερ ενσάρκωσε την τάξη, την πειθαρχία και την ήσυχη αποφασιστικότητα. Ο Ρόμπιν ήταν το δημιουργικό χάος, ο αδιάκοπος αυτοσχεδιασμός και το μεταδοτικό γέλιο. Διαφορετικοί από κάθε άποψη, κι όμως συμπλήρωναν ο ένας τον άλλον τέλεια.
Έτσι γεννήθηκε μια φιλία που θα αψηφούσε τον χρόνο και την απόσταση.
Έπειτα ήρθε η επιτυχία. Ο Ριβ έγινε ο Σούπερμαν, ενσαρκώνοντας ένα όνειρο για εκατομμύρια θεατές. Ο Γουίλιαμς κατέκτησε τον κόσμο ως Μορκ, και αργότερα με ταινίες ικανές να εμπνεύσουν δάκρυα και γέλιο ταυτόχρονα.
Οι καριέρες τους τους χώρισαν πολύ, αλλά ο δεσμός παρέμεινε άθικτος.
Το 1995, η μοίρα του έδωσε ένα σοβαρό πλήγμα. Ένα τραγικό ατύχημα ιππασίας παρέλυσε τον Κρίστοφερ από τον λαιμό και κάτω. Μήνες σκότους, θυμού και απελπισίας τον οδήγησαν στα πρόθυρα της εγκατάλειψης.
Μέχρι που μια μέρα, η πόρτα του νοσοκομείου άνοιξε και ένας αλλόκοτος Ρώσος χειρουργός με μια παράξενη προφορά μπήκε, αποφασισμένος να τον χειρουργήσει αμέσως.
Ο Κρίστοφερ κοίταξε ψηλά και ξέσπασε σε γέλια: ήταν ο Ρόμπιν, μεταμφιεσμένος, αποφασισμένος να τον κάνει να χαμογελάσει. Αυτό το μοναδικό γέλιο έγινε η αναγέννησή του.
Ο Ριβ αργότερα ομολόγησε: «Εκείνη τη στιγμή, ήξερα ότι ήμουν ακόμα ζωντανός. Ο Ρόμπιν μου έσωσε τη ζωή εκείνη την ημέρα. Και συνέχιζε να τη σώζει κάθε φορά που ερχόταν να τον επισκεφτεί». Ο Γουίλιαμς δεν σταμάτησε ποτέ να είναι δίπλα του, πάντα διακριτικά, μακριά από τις κάμερες. Ήταν ένας πυλώνας ηθικής, οικονομικής και ανθρώπινης υποστήριξης. «Ήταν ο Σούπερμαν μου», είπε κάποτε ο Γουίλιαμς. «Απλώς του έδινα λίγη ευτυχία».
Όταν ο Κρίστοφερ πέθανε το 2004, ο Ρόμπιν πήρε μαζί του τη θλίψη και την ευγνωμοσύνη του.
Στην κηδεία, ο Γουίλιαμς ήταν απελπισμένος, έκλαιγε ανοιχτά καθώς στεκόταν ως ακλόνητος μάρτυρας της αγάπης που είχε χάσει. Ο άνθρωπος που μπορούσε να προκαλέσει γέλιο με ένα βλέμμα εθεάθη να παλεύει σιωπηλά με μια θλίψη που κανένα αστείο δεν μπορούσε να γιατρέψει - τη βαθιά, οδυνηρή σιωπή της απουσίας του καλύτερού του φίλου.
Δύο διαφορετικές ζωές, δύο τεράστιες καριέρες, αλλά ένα αόρατο νήμα: η φιλία.
Όλοι θυμόμαστε τον Κρίστοφερ Ριβ ως τον απίστευτο Σούπερμαν, που μας έδειξε δύναμη όταν τα πράγματα φαίνονταν αδύνατα. Αγαπάμε τον Ρόμπιν Γουίλιαμς για τις λαμπρές ατάκες του και το πνεύμα του που έδιωξε το σκοτάδι.
Αλλά το πιο σημαντικό μέρος της ιστορίας τους είναι όταν ο αστείοςΡόμπιν βοήθησε τον φίλο του να θεραπευτεί και ο υπερήρωας βρήκε τον λόγο να ζήσει ξανά ακούγοντας απλώς ένα αστείο.
Η ζωή τους δεν κράτησε όσο θα θέλαμε, αλλά μας άφησαν ένα απλό και ισχυρό μάθημα: το να είμαστε γενναίοι και ευγενικοί μαζί δημιουργεί μια φιλία που τίποτα, ούτε ο χρόνος, ούτε η κακή τύχη, δεν μπορεί να σπάσει.
Πάνω απ' όλα, μας δίδαξαν ότι η αληθινή φιλία είναι το δυνατό χέρι που απλώνει και σώζει μια ζωή όταν όλα τα άλλα αποτυγχάνουν.

Μια φιλική συμβουλή. Μην τα ταΐσετε μετά τα μεσάνυχτα.

Η δολοφονία τού πρώτου μας κυβερνήτη και το θάψιμο των ελπίδων γιά μιά διαφορετική Ελλάδα...

27 Σεπτεμβριου του1831 (π.ημ.), δολοφονήθηκε ο πρώτος Κυβερνήτης τής Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας, ενώ μετέβαινε στην εκκλησία τού Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο γιά την Κυριακάτικη Λειτουργία.

Οι εκτελεστές του, Γεώργιος καί Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης (υιός ο πρώτος καί αδελφός ο δεύτερος τού Πετρόμπεη), τον περίμεναν έξω από την εκκλησία.

Η αντιπαλότητα μεταξύ τής οικογένειας Μαυρομιχάλη και τού Καποδίστρια μεγάλωσε περισσότερο μετά την φυλάκιση τού Πετρόμπεη στην Ακροναυπλία, επειδή θεωρείτο υπεύθυνος γιά ορισμένες επαναστατικές ενέργειες· απόπειρα τού Ρώσου ναυάρχου Ρίκορδ να τους συμφιλιώσει, απέτυχε.

Μετά την αποτυχία, ο υιός και ο αδελφός τού Πετρόμπεη, εκτέλεσαν το έγκλημα. Από αυτούς ο μεν Κωνσταντίνος κατακρεουργήθηκε την ιδία μέρα από το οργισμένο πλήθος, ο δε Γεώργιος, καταδικάστηκε σε θάνατο καί εκτελέστηκε στις 10 Οκτωβρίου 1831.

Την ίδια ημέρα, ο αδελφός τού δολοφονημένου Κυβερνήτη, Αυγουστίνος Καποδίστριας, μη έχοντας άλλο στήριγμα, έστειλε στην Μάνη να ειδοποιήσουν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και συγκάλεσε την Γερουσία σε έκτακτη συνεδρίαση.

Μόλις έξι ώρες μετά την δολοφονία, ο Γέρος τού Μοριά έμπαινε στο Ναύπλιο καλπάζοντας, επικεφαλής 150 καβαλάρηδων.

Η παρουσία του προκάλεσε ανακούφιση σε λαό και Γερουσία.

Με ψήφισμά τους οι Γερουσιαστές εξέλεξαν τριμελή «Διοικητική Επιτροπή τής Ελλάδος» με τον Αυγουστίνο Καποδίστρια πρόεδρο και μέλη τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον εκπρόσωπο τού γαλλικού κόμματος, Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος όμως είχε τις δικές του φιλοδοξίες...

Εικόνα: Η δολοφονία του κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια. Έργο του Διονυσίου Τσόκου, Μουσείο Μπενάκη.