Steps

Από τις 9 Μαρτίου, η κοινωνική τραπεζαρία μας #Στο6 έχει έναν νέο σταθερό συνεργάτη στην καθημερινή προμήθεια φαγητού: τη Gefsinus Food Culture

Η συνεργασία ξεκίνησε αρχικά με λίγες μερίδες, όμως πολύ γρήγορα έγινε ξεκάθαρο πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει σταθερή πρόσβαση σε ποιοτικό και καθημερινό φαγητό για τους ανθρώπους που επισκέπτονται την τραπεζαρία.

Τον τελευταίο καιρό, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος απευθύνεται σε εμάς για ένα πιάτο φαγητό, η ανάγκη αυτή έγινε ακόμη πιο επιτακτική. Για αυτό απευθυνθήκαμε στη Γευσήνους, ζητώντας μια πιο σταθερή συνεργασία. Και η ανταπόκριση ήταν άμεση. Θέλουμε πραγματικά να ευχαριστήσουμε τη Γευσήνους για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη.

Η καθημερινή διάθεση μερίδων δεν σημαίνει μόνο κάλυψη μιας βασικής ανάγκης. Σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούν να βρίσκουν ένα ζεστό και ποιοτικό γεύμα.
Σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, τέτοιες συνεργασίες είναι ουσιαστικές για να μπορεί η τραπεζαρία να συνεχίσει να λειτουργεί καθημερινά και με σταθερότητα.

Ευχαριστούμε πολύ!

Για τον Απρίλιο προσφέραμε :

- 2.194 μερίδες φαγητού από Gefsinus Food Culture
- 543 μερίδες φαγητού από την Εθελοντική Κουζίνα "Ένα Παιδί Ένας Κόσμος"

- 1.200 λουκουμάδες
- 70 κουτιά γλυκά

- 1.500 αναψυκτικά από Christian Refugee Relief - CRR
- 420 φρατζόλες ψωμί

- Χυμούς, σνακς, κέτσαπ, μουστάρδα, μαγιονέζα, τριμμένο τυρί, επιδόρπια και γλυκίσματα από Τράπεζα Τροφίμων

- Δωρεάν κουρέματα από τον κομμωτή μας
- Πλυντήριο - στεγνωτήριο κάθε Σάββατο

Με αφορμή τα δέκα χρόνια δράσης των Steps, μιας ομάδας που δουλεύει καθημερινά στον δρόμο με ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες αστεγίας και εξάρτησης, επιχειρούμε να δούμε πιο καθαρά τι σημαίνει "φροντίδα" στην πράξη. Εκεί όπου "η βοήθεια δεν επιβάλλεται, αλλά χτίζεται", όπως λέει ο ιδρυτής της ομάδας και Συντονιστής των Δράσεων Δρόμου, Τάσος Σμετόπουλος , μιλώντας στο TheTOC.

Αρθρογραφεί η Κατερίνα Ιορδανίδη

Steps: Δέκα χρόνια δίπλα σε ανθρώπους που ζουν στην αστεγία και την εξάρτηση - 'Η βοήθεια δεν επιβάλλεται, χτίζεται' Με αφορμή τα 10 χρόνια δράσης των Steps, της ομάδας που δουλεύει στον δρόμο με ανθρώπους σε συνθήκες αστεγίας και εξάρτησης, επιχειρούμε να δούμε τι σημαίνει φροντίδα σ...

7 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση της Βλάβης

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση της Βλάβης, αξίζει να θυμόμαστε κάτι πολύ βασικό:
Η Μείωση της Βλάβης δεν ξεκινά από το ερώτημα «πώς θα σταματήσει κάποιος τη χρήση».
Ξεκινά από το πιο επείγον ερώτημα:
«πώς θα μείνει ζωντανός μέχρι τότε;»

Για χρόνια, η Μείωση της Βλάβης αντιμετωπίζεται από κάποιους σαν "ανοχή" ή σαν πρακτική που “συντηρεί τη χρήση”. Στην πραγματικότητα, αυτό που συντηρείται μέσα από τη Μείωση της Βλάβης είναι η ζωή και η δυνατότητα ενός ανθρώπου να έχει αύριο.

Καθαρές σύριγγες, ναλοξόνη, ασφαλέστερη χρήση, ιατρική φροντίδα, ανθρώπινη επαφή χωρίς τιμωρία και αποκλεισμό: όλα αυτά δεν είναι “διευκόλυνση”. Είναι εργαλεία επιβίωσης.
Και πολύ συχνά, είναι και το πρώτο σημείο εμπιστοσύνης.
Η πρώτη στιγμή που κάποιος δεν αντιμετωπίζεται σαν “πρόβλημα”, αλλά σαν άνθρωπος.

Από αυτή τη σχέση μπορεί να ανοίξει ο δρόμος και για κάτι επόμενο: για υποκατάστατα, για στεγνά προγράμματα, για θεραπεία, για σταθερότητα.
Όχι μέσα από πίεση ή εξαναγκασμό, αλλά επειδή κάποιος έμεινε ζωντανός αρκετά ώστε να μπορέσει να το επιλέξει.

Η Μείωση της Βλάβης δεν υπόσχεται θαύματα.
Υπόσχεται όμως κάτι πολύ ουσιαστικό: ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να πεθαίνει επειδή η κοινωνία αποφάσισε ότι δεν είναι “αρκετά έτοιμος” για βοήθεια.

Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο μοιράσαμε:

- 540 κιτ για ενέσιμη χρήση

- 47 ατομικά πακέτα αντισηπτικά μαντηλάκια
- 20 ατομικά αντισηπτικά χεριών
- 5 ατομικά αντιμικροβιακά σπρέι
- 3 ατομικά κιτ πρώτων βοηθειών

Ο Μάρτιος ήταν ένας μήνας που μας θύμισε με τον πιο σκληρό τρόπο τα όρια της δουλειάς στο πεδίο.
Μέσα σε αυτόν τον μήνα, χάσαμε δύο ανθρώπους που συναντούσαμε και εξυπηρετούσαμε στον δρόμο.
Δύο άνθρωποι που δεν ήταν "περιστατικά", αλλά πρόσωπα με τα οποία είχαμε χτίσει μια επαφή, μια παρουσία.

Οι θάνατοι αυτοί δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα.
Είναι το αποτέλεσμα μιας συνθήκης όπου η καθημερινότητα στον δρόμο συνοδεύεται από βαριά και συσσωρευμένη παθολογία, χωρίς ουσιαστική πρόσβαση σε παρακολούθηση, θεραπεία και σταθερή φροντίδα.

Στις ιατρικές βάρδιες βλέπουμε ξανά και ξανά ότι το πρόβλημα δεν είναι η απουσία διάγνωσης. Είναι η απουσία συνέχειας.
Όταν η φροντίδα σταματά στην πρώτη επαφή, όταν δεν υπάρχει τρόπος να τηρηθεί μια αγωγή ή να γίνει επανέλεγχος, τότε ακόμη και αντιμετωπίσιμα προβλήματα μπορούν να εξελιχθούν σε κάτι πολύ πιο σοβαρό.

Ο Μάρτιος δεν ήταν απλώς ένας δύσκολος μήνας.
Ήταν μια υπενθύμιση ότι, όσο η φροντίδα παραμένει αποσπασματική, οι συνέπειες θα είναι μη αναστρέψιμες.

Σε συνεργασία με τους Medical Volunteers International e.V. , τον Μάρτιο συναντήσαμε 37 άτομα. Στο 65% έγινε περιποίηση τραύματος, ενώ το 35% είχε αιτήματα για θεραπεία που απαιτούσε φαρμακευτική αγωγή. Από αυτά τα 37 άτομα, το 19% ήταν γυναίκες και το 81% άνδρες.

Για την τραπεζαρία μας αναζητούμε 6 μικρά στρογγυλά τραπέζια, σαν αυτό της φωτογραφίας, ώστε να διαμορφώσουμε τον χώρο με τρόπο που να επιτρέπει και κάτι πολύ απλό αλλά πολύ σημαντικό: λίγη ιδιωτικότητα.

Δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να κάθονται σε μεγάλα κοινά τραπέζια.
Κάποιοι θέλουν να κάτσουν μόνοι τους. Κάποιοι θέλουν να κάτσουν δύο ή τρεις μαζί, να μιλήσουν, να πιουν έναν καφέ με ησυχία, να φάνε χωρίς να πρέπει να μοιραστούν το τραπέζι με αγνώστους.

Ο χώρος δεν είναι μόνο για να τρώμε. Είναι για να μπορούμε να υπάρχουμε με αξιοπρέπεια, όπως θα καθόταν ο καθένας μας σε μια καφετέρια ή στο σπίτι του.

Αν κάποιος μπορεί να αγοράσει ένα από αυτά τα τραπέζια ή αν κάποιος διαθέτει κάποιο αντίστοιχο σε καλή κατάσταση και θέλει να το προσφέρει, μπορείτε να μας στείλετε μήνυμα.

Χρειαζόμαστε 6 τραπέζια. Τα χαρακτηριστικά των τραπεζιών είναι: μεταλλικό τραπέζι catering εξωτερικού χώρου πτυσσόμενο με διαστάσεις 94 x 74 εκ.

Ευχαριστούμε που στηρίζετε έμπρακτα το #Στο6.