Anup Jose

ഒരുപാട് പേർക്ക് പണം ഉണ്ടാക്കി നൽകുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ തന്നെ നമ്മുടെ ഒരുപാട് പണം നഷ്ടം വരുത്താനും കാരണം ആകുന്നുണ്ട് എന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ, അതിനൊരു പരിഹാരം കൂടിയുണ്ട്.

സോഷ്യൽ മീഡിയ യുഗം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുന്നേ വരെ സർവ്വ സാധാരണമായിരുന്ന പല കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ ബോറിങ് ആണ്.

ആഴ്ചയവസാനം വീട്ടിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതും, ഒരിക്കൽ ധരിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ഒരു ഫങ്ക്ഷന് ധരിക്കുന്നതും, അഞ്ചാറ് വർഷം പഴക്കമുള്ള ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നത് തുടങ്ങി ലിസ്റ്റ് വളരെ വലുതാണ്.

സോഷ്യൽ മീഡിയ തുറന്നാൽ നിറയെ ആളുകളുടെ ആഡംബര ജീവിതത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങളാണ്. അവ കാണുമ്പോൾ നമ്മളറിയാതെ ഒരു താരതമ്യം ചെയ്യൽ മനസിൽ നടക്കുന്നുണ്ട്.

മറ്റുള്ളവർ എൻജോയ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ മാത്രം ജീവിതം ബോറടിപ്പിച്ചു തീർക്കുകയാണോ എന്ന ചിന്ത (FOMO) വായനക്കാരെ അനാവശ്യ ചിലവുകളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. റീൽസിലും സ്റ്റോറിയിലും തിളങ്ങി നിൽക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം,

ഫോണുകളും വസ്ത്രങ്ങളും ഇഎംഐ എടുത്തും കടം വാങ്ങിയും സ്വന്തമാക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം ഇവിടെ വളരുകയാണ്.

വെറുമൊരു ലൈക്കിനും കമന്റിനും വേണ്ടി സ്വന്തം പോക്കറ്റ് ചോർത്തുന്ന ഈ രീതിയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി നമുക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടം.

പക്ഷേ സോഷ്യൽ മീഡിയ മുഴുവൻ ഒഴിവാക്കുക എന്നത് പ്രായോഗികമായ പരിഹാരമല്ല. അതിനേക്കാൾ നല്ലത്, നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെതാണോ അതോ മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാനുള്ളതാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പഠിക്കുകയാണ്.

ഈ കാര്യത്തിൽ ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു ഉപദേശം, എന്തെങ്കിലും സാധനം വാങ്ങാൻ തോന്നുന്നതിന് മുന്നേ ഒന്ന് ആലോചിക്കുക, ആരും കാണാൻ ഇല്ലെങ്കിലും ഇതേ സാധനം ഇത്രയും വില കൊടുത്ത് നമ്മൾ വാങ്ങിക്കുമോ,

വാങ്ങിക്കും എന്നാണ് മനസ് പറയുന്നതെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് അതിനോട് യഥാർത്ഥ താല്പര്യമുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പിക്കാം.

ഉദാഹരണം ഇപ്പോൾ നാട്ടിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾക്കു കാർ വാങ്ങണം, അയാൾ ഒരു ബിഎംഡബ്ല്യൂ അല്ലെങ്കിൽ ബെൻസ് വാങ്ങിയാൽ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടി പരിചയം ഉള്ള എല്ലാവരും അറിയും.

എന്നാൽ വ്യക്തിപരമായി ഒരാൾ പോലും പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു നാട്ടിലാണ് നിങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നതെന്ന് കരുതുക, നിങ്ങൾ ഒരു ബിഎംഡബ്ല്യൂ വാങ്ങിയാൽ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യൻ പോലും നിങ്ങളെ കാണുകയോ തിരിച്ചറിയുകയോ ഇല്ല, അങ്ങനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിലും നിങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തിന് മാറ്റം ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ആ വാഹനം വാങ്ങുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തന്നെയാണ് എന്ന് ഉറപ്പിക്കാം.

എന്നുകരുതി അതിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ഒന്നും എങ്ങും പങ്ക് വയ്ക്കരുത് എന്നില്ല, എന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നല്ല എന്തിന് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം.

✍🏻 Anup Jose

കോഴിയെ വച്ചിട്ടൊരു ബിസിനസ്സ് ആശയം പറയട്ടെ, അതിന് മുന്നേ മറ്റൊരു മോഡലിൽ വിജയിച്ച ഒരാളുടെ കഥയും കൂടി പറയാം.

അഭിലാഷിനു വിദേശത്തു ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ചില കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു, അങ്ങനെ ഇവിടെ ഒരു തുണിക്കട ആരംഭിച്ചു.

എന്നാൽ അധികം വൈകാതെ അതിന് വേണ്ടത്ര ലാഭം ഇല്ലായെന്നും ഒരുപക്ഷെ അധികം നാൾ മുന്നോട്ട് പോകില്ല എന്നും മനസിലാക്കി അഭിലാഷ് പുതിയ വഴികൾ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ തിരഞ്ഞു.

അങ്ങനെയാണ് മുട്ടക്കോഴി കൃഷിയിൽ കണ്ണ് ഉടക്കിയത്. തുണിക്കടയുടെ ഒപ്പം തന്നെ അതിലും ഒരു കൈ വയ്ക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു അദ്ദേഹം വളരെ കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ അതിനായി സംവിധാനങ്ങൾ വീട്ടിൽ ഒരുക്കി.

പഴയ ഷെഡ് പോളിച്ചു വിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് കുറഞ്ഞ വിലയിൽ കമ്പിയും ഷീറ്റും ഒക്കെ വാങ്ങിയാണ് ചെലവ് ചുരുക്കിയത്. അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞു ഇതും നടന്നില്ലെങ്കിൽ വെറുതെ നഷ്ടം വരുമല്ലോ.

40 - 45 ദിവസം പ്രായമുള്ള കോഴികളെ വാങ്ങി ഏതാണ്ട് 2 മാസത്തോളം വളർത്തിയതിനു ശേഷം മുട്ടക്കോഴികളെ ആവശ്യം ഉള്ളവർക്ക് വിൽക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു അഭിലാഷിന്റെ ആരംഭം.

ഗ്രാമശ്രീ ഇനത്തിൽ പെട്ട അവ വർഷം തോറും ഏതാണ്ട് 200 മുട്ട നൽകുമായിരുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി തന്നെ ഉപഭോക്താക്കളെ കിട്ടിയതോടെ കച്ചവടം പതിയെ ഉയരാൻ തുടങ്ങി.

പക്ഷേ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഈ ഗ്രാമശ്രീ ഇനം കോഴി മൂന്നര മാസം പ്രായം ആകുമ്പോൾ കണ്ടാൽ പൂവൻ ആണോ അതോ പിടയാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ മാർഗം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

അതിനാൽ തന്നെ വിറ്റതിൽ പകുതിയും പൂവൻ ആയിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ചിന്തിക്കുന്നവർക്ക് ഓരോ പ്രതിസന്ധിയും അടുത്ത വളർച്ചയിലേക്ക് ഉള്ള പടവുകളാണല്ലോ,

അങ്ങനെ ഈ പ്രശ്നത്തിനുള്ള പരിഹാരം തേടിയ അഭിലാഷ് ചെന്നെത്തിയത് മറ്റൊരു ഇനത്തിന് മുന്നിലാണ്.

വർഷം 300 വരെ മുട്ടയിടുന്ന BV 380, അതോടെ ഗ്രാമശ്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല പുതിയ ഒരു സംരംഭം കൂടി അഭിലാഷ് ആരംഭിച്ചു.

മറ്റൊന്നുമല്ല മുട്ട വിൽക്കുന്ന എഗ്ഗർ നേഴ്സറിയാണ് പുതിയതായി ആരംഭിച്ചത്. അപ്പോഴേക്കും കോഴി വളർത്തൽ പരീക്ഷണം എന്ന നിലയിൽ നിന്നും പ്രധാന വരുമാന മാർഗമായി മാറിയിരുന്നു.

അതോടെ അഭിലാഷ് സംരംഭം വിപുലമാക്കാൻ ലോണിന് വേണ്ടി അന്വേഷിച്ചു. അങ്ങനെ ബ്ലോക്ക്‌ പഞ്ചായത്ത് പദ്ധതിയിൽ പെടുത്തി ജില്ലാ വ്യവസായ കേന്ദ്രത്തിന്റെ പിന്തുണയിൽ ഏതാണ്ട് 4 ലക്ഷം രൂപ വായ്പ ലഭിച്ചു, അതിൽ തന്നെ 75% സബ്‌സിഡിയും ഉണ്ട്.

അങ്ങനെ അഭിലാഷ് തന്റെ എഗ്ഗർ ഫാം കുറച്ചു കൂടി വിശാലമാക്കി, kerala poultry development corporation ൽ നിന്നും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വാങ്ങി വളർത്തി 55 ദിവസം പ്രായമാകുമ്പോൾ വില്പന തുടങ്ങും.

BV 380 ഇനത്തിൽ പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങൾ നാലര മാസം പ്രായം ആകുമ്പോൾ തന്നെ മുട്ടയിടാൻ തുടങ്ങുകയും ഏതാണ്ട് 18 മാസം വരെ തുടർച്ചയായി ഇടുകയും ചെയ്യും.

കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിൽക്കുന്നതിനൊപ്പം ഏതാണ്ട് മുന്നൂറോളം കോഴികളെ മുട്ടയ്ക്ക് വേണ്ടിയും വളർത്തുന്നുണ്ട്. തവിട് നിറത്തിലുള്ള ഇവയുടെ മുട്ട 8 - 9 രൂപ നിരക്കിൽ വിറ്റ് പോകുന്നുണ്ട്, ഈ തവിട് നിറം തന്നെയാണ് ഡിമാൻഡ് ഉണ്ടാവാനുള്ള പ്രധാന കാരണവും.

കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെയും, ഇറച്ചിക്കോഴിയും, മുട്ടയും മാത്രമല്ല കോഴികാഷ്ഠത്തിനു വരെ ഡിമാൻഡ് ഉണ്ടെന്നാണ് അഭിലാഷിന്റെ അനുഭവം.

കഥ വായിക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്നത് പോലെ അത്ര എളുപ്പമല്ല ഇവയുടെ പരിചരണം, അഭിലാഷും ഭാര്യ സൂര്യയും മുഴുവൻ സമയവും നല്ലതുപോലെ ശ്രദ്ധിച്ചു പരിചരിച്ചാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന രീതിയിലേക്ക് ഈ സംരംഭത്തെ വളർത്തിയത്.

കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ ഒരു ബിസിനസ്സ് ആശയം പറയാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, ഒരാൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാം നടത്താൻ അത്യാവശ്യം നല്ല ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവും.

എന്നാൽ 20 അല്ലെങ്കിൽ 50 കോഴികളെ ഒക്കെ പരിചരിക്കാൻ അത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവില്ല.

ഇതേ രീതിയിൽ കോഴി കൃഷി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹം ഉള്ളവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗ്രാമപ്രേദേശത്തു ചെന്ന് 10 - 20 വീട്ടുകാരുമായി സഹകരിച്ചു ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ നന്നായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.

ഒരു ഫുൾ ടൈം സംരംഭം അല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്, എല്ലാവർക്കും ഒരു സൈഡ് ബിസിനസ്സ് പോലെ, ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന ആൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നൽകുക, അവയുടെ വിൽപ്പന, മുട്ട വില്പന എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക, മുട്ട സ്റ്റോക്ക് ചെയ്യാനുള്ള സംവിധാനം, ട്രാൻസ്‌പോർട് എന്നിവ മാത്രം നോക്കുക.

ഇവയെ പരിപാലിക്കുന്ന വീട്ടുകാർക്ക് തീറ്റ നൽകി പരിപാലിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നോക്കിയാൽ മതിയാകും, കച്ചവടത്തെ പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.

കേരളത്തിൽ ഒരു ദിവസം 60 ടൺ ഇറച്ചിക്കോഴിയുടെ ആവശ്യം ഉണ്ടെന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഇതിൽ നല്ലൊരു ശതമാനവും അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണ്.

ഇവിടെ നിന്ന് നമ്മൾക്ക് പിടിക്കാൻ കഴിയുന്ന മാർക്കറ്റിന്റെ വലിപ്പം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ. അത് പിടിക്കാനും വളർത്താനും ഒരുമിച്ചു എല്ലാവരെയും കൊണ്ട് കഴിയില്ല.

ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനി പോലെ ഓരോ റോളുകൾ വീതം ഓരോരുത്തർ ഏറ്റെടുത്താൽ ഇതിനൊക്കെ കഴിയും എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

ഈ ആശയത്തെ പറ്റിയുള്ള നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഒക്കെ കമന്റ്‌ ആയി പറയാൻ ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ, വീണ്ടും അടുത്ത ഒരു ആശയവുമായി വരാം...

✍🏻 Anup Jose

ഇത് കൊച്ചി ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന EyeROV എന്ന കമ്പനിയുടെ സ്ഥാപകരായ Johns T Mathai ഉം Kannappa Palaniappan നുമാണ്.

2017 ൽ സ്ഥാപിതമായ ഇവരുടെ കമ്പനി പ്രധാനമായും നിർമ്മിക്കുന്നത് underwater and surface robotic solutions ആണ്. കുറച്ചു സിമ്പിൾ അയിട്ട് പറഞ്ഞാൽ കല്യാണത്തിനും മറ്റും ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാർ ഡ്രോൺ പറത്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ,

ഇവരുടെ ഡ്രോൺ ആകാശത്തു കൂടിയല്ല മറിച്ചു വെള്ളത്തിൽ കൂടിയും വെള്ളത്തിനു അടിയിൽ കൂടിയും ഒക്കെയാണ് പോകുന്നത്.

ജലശയങ്ങളിലെ രക്ഷപ്രവർത്തനങ്ങൾ, തിരച്ചിലുകൾ മുതൽ റിസർച്ച്, രാജ്യ സുരക്ഷ സംബന്ധമായ വിഷയങ്ങൾക്ക് വരെ ഇവരുടെ അന്തർവാഹിനി റോബോട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊള്ളുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവിലായി ഇവർക്ക് ഇന്ത്യൻ നേവിയുടെ വക 47 കോടിയുടെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ആണ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ജോൺ ഡൽഹി IIT നിന്നും ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും പളനിയപ്പൻ മദ്രാസ് ITT നിന്നും Ocean എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയിട്ടുണ്ട്.

രണ്ടും നല്ല ബ്രില്ലിന്റ് ആളുകളാണ്, അങ്ങനെ രണ്ട് തലകൾ ഒരുമിച്ചപ്പോൾ നല്ലൊരു ആശയം പിറന്നു.

2022 ൽ നാഷണൽ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് അവാർഡ് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള കമ്പനി കൂടിയാണ്..

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ അയൽ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ചില വിജയ കഥകൾ ഇവിടെ പങ്ക് വച്ചപ്പോൾ ചിലർ കമന്റ്‌ ഇട്ടിരുന്നു അതൊക്കെ കേരളത്തിന്‌ പുറത്ത് ആയതുകൊണ്ടാണ് എന്നൊക്കെ, ഇവിടെ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന്.

കേരളത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള ലോകോത്തര കമ്പനികൾ ഉയർന്ന് വരുന്നത്, പക്ഷേ ഇവിടെ ഇത്തരത്തിൽ ഉള്ളവരെ ആരും അങ്ങനെ പ്രൊമോട്ട് ചെയ്യുന്നില്ല. കേരളത്തിലെ മിടുക്കന്മാരെ പറ്റി ഇനിയും എഴുതട്ടെ...?

Nb:- John (White shirt), Palaniyappan (Blue Shirt)

✍🏻 Anup Jose