rais_saree_couture

ജീവിതത്തിൽ എന്തു നേടി എന്നു ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് ഉത്തരം ഇല്ല... എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി സന്തോഷവും സങ്കടങ്ങളും എല്ലാം മാറ്റി വെച്ച് ജീവിച്ചു.. എന്നിട്ടോ അവരെല്ലാം കൂടെ ഉണ്ടോ.. ഇല്ല...ഇനി ഉള്ള ജീവിതം എങ്കിലും എനിക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കണം എന്നുണ്ട്... സന്തോഷത്തോടെ 🥰🥰 ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ

ഒരു ഡയറി കുറിപ്പ്,
ഇന്നലെ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ അമ്മയെ കണ്ടു ❤️അവരെന്നോട് പറഞ്ഞു.. ജീവിതത്തിൽ ആരെല്ലാം ഉണ്ടായാലും നമ്മൾ എന്നും തനിച്ചു ആണ് എന്നു. അച്ഛൻ രാവിലെ തന്നെ ജോലിക്ക് പോകും, അമ്മയ്ക്ക് രണ്ടു ആൺകുട്ടികൾ ആയിരുന്നു. അവർ പഠിക്കാൻ പോയ പിന്നെ വീട്ടിൽ അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കാണ് ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷയിലാണ് അവർ അവരെ രണ്ടുപേരെയും വളർത്തിയത്.. പക്ഷെ അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ രണ്ടു മക്കൾക്കും ഒന്നുമായി തീരാൻ പറ്റിയില്ല... മൂത്ത മോൻ ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചു. പുതിയൊരു അംഗം കുടുംബത്തിൽ വന്നപ്പോൾഅമ്മ വിചാരിച്ചു കാണും അമ്മയ്ക്കും മിണ്ടാനും പറയാനും ഒരു കൂട്ടായി എന്ന് , പക്ഷേ വന്നു കേറിയ പെൺകുട്ടിക്ക് ഇതിനെപ്പറ്റി ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു അവളുടെ ചെറുപ്രായം, ഒരു അല്ലേലും അറിയാതെ വളർന്ന ഒരു കുടുംബത്തിലെ പെണ്ണായിരുന്നു. അവൾക്കു കുറച്ചു വാശിയും ദേഷ്യവും ഉള്ള കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു.. വൈകാതെ അവർക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടായി. പതിവുപോലെ എല്ലാ വീട്ടിലും ഉള്ളതുപോലത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾ അവിടെയും ഉണ്ടായി, പയ്യെ മൂത്ത മകനും മരുമോളും വീടു മാറി പോകേണ്ടി വന്നു... പിന്നെയും അമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ ആകേണ്ടിവന്നു .. നല്ല കഴിവുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു..പിന്നെയും ഒറ്റയ്ക്ക് ആയി എന്ന് തോന്നൽ വന്നപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യണം എന്നുള്ള ആലോചന യായി.. അവർ കാറ് പഠിക്കാൻ പോയി ലൈസൻസ് എടുത്തു പുതിയ ഒരു കാറും മേടിച്ചു പക്ഷേ എന്തുകാര്യം ഓടിച്ചു പോലും നോക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല, ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ മക്കളിൽ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ ആ വാഹനം നല്ലരീതിയിൽ ഓടിച്ചു പോകുമായിരുന്നു. അവിടെയും അവർ തളർന്നു. ഇളയവൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് രാവിലെ പോയാൽ രാത്രിയാണ് വരിക അച്ഛനും രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയാൽ രാത്രി സന്ധ്യാസമയം ആണ് വരുന്നത്... പകൽ മുഴുവൻ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടും.. രാത്രികാലങ്ങളിൽ അതൊക്കെ ആലോചിച്ച് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന് കരയും.. അങ്ങനെ കാലം കുറെ കടന്നുപോയി.. ഒരു ദിവസം അമ്മ എന്നന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായി.. ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ അനിയന്മാർ അവരെ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ഭർത്താവ് അവരുടെ അടുത്ത് സംസാരിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം മാറ്റി വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ.. ഇല്ലെങ്കിൽ മരുമോൾക്കെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ അവർ കുറച്ചു നാളും കൂടി സന്തോഷമായി ജീവിക്കുമായിരുന്നു.. മകൻ അവന്റെ ഭാര്യയെ അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് സ്വയം തോന്നിപ്പോയിട്ടുണ്ടാവും അവരുടെ ഭർത്താവ് അവരെ ഇതുപോലെ ഒന്ന് അണിയിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ. അവർ മക്കൾക്കും ഭർത്താവിനും വേണ്ടിയാണ് ജീവിച്ചത് പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം എങ്കിലും അവരെ സന്തോഷിപ്പിൻ അവർക്കു ആർക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഒരുപക്ഷേ അവർ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ സ്വന്തം മകന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ ഒരു യാത്ര, ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ ഒരു വിദേശയാത്ര അങ്ങനെ പലതും.. ഒന്നും നിവർത്തീകരിക്കാൻ പറ്റാതെ, ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പോകേണ്ടി വന്നു... ഇന്നു എനിക്ക് അവരോട് സങ്കടം തോന്നുന്നു.. ഒരുപക്ഷേ എന്റെ മക്കളെ ഞാൻ ഇതൊന്നും പഠിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ നാളെ ഞാനും ഇതേപോലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതം നയിക്കേണ്ടി വരും.രണ്ട് ആൺകുട്ടികളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു പെൺകുട്ടി ഒരു ആൺകുട്ടിയും ആയിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം.. പാവം അവർ എന്തൊക്കെ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം. ജീവിതം അങ്ങനെയാണ് ആരൊക്കെ ഉണ്ടായാലും ആരുമില്ലാത്ത പോലെയാണ്. നമ്മൾ നമ്മളുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ജീവിക്കുക..ആരും ആർക്കും വേണ്ടി കാത്തിരിക്കില്ല.. ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ...