Jaspreet Singh Rupana

ਪੰਜਾਬ ਚ ਜੱਟ ਬਨਾਮ ਦਲਿਤ ਦੀ ਨਾਪਾਕ ਖੇਡ ਖੇਡਕੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਖਤਮ ਕਰ ਫਾਸ਼ੀਵਾਦੀ ਫ਼ਿਰਕੂ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਹੱਥਠੋਕਾ ਬਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਵਾਲ
Post Credit
#ਕੀ_ਭਗਤ_ਸਿੰਘ_ਦੇ_ਪਰਿਵਾਰ_ਨੂੰ_105_ਜੀਬੀ_105GB_ਦੀ_ਲਾਇਲਪੁਰ_ਗੋਗੇਰਾ_ਬ੍ਰਾਂਚ_ਕਲੋਨੀ_ਵਿੱਚ_ਟਾਊਟਗਿਰੀਕਰਕੇ_ਅਲਾਟ_ਹੋਈਸੀ?

ਜ਼ਮੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਵਾਲਾ ਮੁਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਮਲੌਦ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਅਕਸਰ ਜੱਟ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਨਫ਼ਰਤ ਫੈਲਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਜਿਸਦਾ ਤੱਤਸਾਰ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜੱਟ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਊਟੀ ਕਾਰਨ ਮਿਲੀ। ਕੋਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਉਦਾਹਰਣ ਨਹੀਂ ਬੱਸ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੋਲ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦਨ ਸਮਰੱਥਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸਾਨ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਅੱਜ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ 150 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮੇਂ ਵੀ ਕੋਰਾ ਸੱਚ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਇਹ ਪੋਸਟ ਅਖੌਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਝੂਠੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਲਿਖ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਟਾਊਟਗਿਰੀ ਕਾਰਨ ਮਿਲੀ ਸੀ।

ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਮੀਨ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਜ਼ਮੀਨ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਉਤਪਾਦਨ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅਫੀਮ ਦੀ ਆਦਤ ਦੀ ਘਾਟ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਲਾਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਆ 1880 ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਅਕਾਲ (ਭੁੱਖਮਰੀ) ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕਾਂ 'ਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਫਸਲ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦਬਾਅ ਸੀ।

ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਫਸਲ ਉਤਪਾਦਨ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਲਾਟ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਿਸਾਨ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਮਾਮਲਾ ਜਾਂ ਮਾਲੀਆ ਅਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਹੋਰ ਕਿਸਾਨ ਅਕਸਰ ਆਪਣਾ ਮਾਮਲਾ ਜਾਂ ਮਾਲੀਆ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥਾ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਯੋਗ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮਾਲੀਆ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉੱਚੇ ਮਾਮਲੇ ਲਈ ਵੀ ਬੋਲੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।

ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਮਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪਤਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਦੀਆਂ ਸਨ, ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉੱਚ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੀਬੀਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ। ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਰਾਜਪੂਤ ਹਿੰਦੂ ਕਿਸਾਨ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੱਕ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।

ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਾਇਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਹੁੱਕਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੁੱਕੇ ਦੀ ਆਦਤ ਦੀ ਘਾਟ ਦੇ ਇਸ ਪੱਖ ਨੂੰ ਐਮਐਸ ਰੰਧਾਵਾ ਨੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ।

150 ਸਾਲ ਬਾਅਦ 2025 ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਠੇਕਾ ਵੀ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਮੁਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਮਲੌਦ ਵਰਗੇ ਲੋਕ 150 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਈਰਖਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਨਫ਼ਰਤ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਸਨ ਤੇ ਹਾਲ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ।

ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਫ਼ਰਤ ਕਾਰਨ ਹੀ 1947 ਦੀ ਵੰਡ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਿਹਨਤੀ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ 1/3 ਜ਼ਮੀਨ ਮਿਲੀ ਕਿਉਂਕਿ ਵੰਡ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨੀ ਮਾਲਕੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੁਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ, 1947 ਵਿੱਚ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1954 ਅਤੇ 1972 ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸੀਮਾਵਾਂ (ਲੈਂਡ ਸੀਲਿੰਗ) ਕਾਰਨ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ 1907 ਵਿੱਚ ਲਾਇਲਪੁਰ ਨੇੜੇ 105 ਜੀਬੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਖਟਕੜ ਕਲਾਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ 1897 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਮਿਲੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਖਟਕੜ ਕਲਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਲੇਗ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਲਾਲਾ ਲਾਜਪਤ ਰਾਏ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1897 ਵਿੱਚ ਪੂਨਾ ਚਿਤਪਾਵਨਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਖਟਕੜ ਕਲਾਂ ਗਏ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਥੇ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ 105 ਜੀਬੀ ਲਾਇਲਪੁਰ ਵੀ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨ ਪੱਛਮੀ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 67 ਲੱਖ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ 20 ਲੱਖ ਏਕੜ ਦੇ ਕਰੀਬ ਜ਼ਮੀਨ ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮੁਸਲਿਮ ਰਾਜਪੂਤ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ ਠੇਕੇ 'ਤੇ ਲੈਕੇ ਵਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ 47 ਲੱਖ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੀ ਸੀ ਪਰ 1947 ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 23 ਲੱਖ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਹੀ ਵਸਣਾ ਪਿਆ, ਕਿਓਂਕਿ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਿਸਾਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।

1947 ‘ਚ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਉਜਾੜੇ ਕਾਰਨ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਰਕ, ਚੱਠਾ, ਬਾਜਵਾ, ਵੜੈਚ, ਸੰਧੂ, ਗਿੱਲ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨੇ ਗਏ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵੀਹ ਲੱਖ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਠੇਕੇ 'ਤੇ ਵਾਹੁੰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਲਈ ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਜਿਸਦਾ ਹਵਾਲਾ ਮੁਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਮਲੌਦ ਦਲਿਤਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ।

ਹੋਰ ਕਿਸਾਨ ਜੋ ਨਹਿਰੀ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਪਈ ਅਤੇ 1947, 1954 ਅਤੇ 1972 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਗ੍ਰੇਡਡ ਕਟੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀਆਂ ਨੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਅਖੌਤੀ ਵੱਡੇ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਕਹਾਣੀ ਘੜੀ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਚਾਲ ਸੀ। ਇਉਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।

ਦਰਅਸਲ ਰਣਨੀਤੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਖਮ ਕਲਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਸਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀ ਪ੍ਰੈਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਵੱਡੇ ਸਿੱਖ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਨੂੰ ਘੜਿਆ, ਬੇਹੱਦ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਇਸ ਖੇਡ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਮਰੇਡ ਦੱਸ ਕੇ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀ ਪ੍ਰੈਸ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਵੱਡੇ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨਘੜਤ ਵੱਡੇ ਸਿੱਖ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਦੇ ਸੰਘੀ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ ।

ਕਦੇ ਵੇਖ ਲਿਓ ਇਹ ਪ੍ਰੋਪੇਗੰਡਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਖੌਤੀ ਅੰਬੇਡਕਰੀ ਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣਗੇ ਪਰ ਸਿਰੇ ਦੇ ਨਸਲਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਫਿਰਕੂ ਤੇ ਨਸਲਵਾਦੀ ਸੀ।

ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਣਨੀਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਏਕੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋਣਗੇ (ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਲਿਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਭਾਵ ਸਾਂਝੀ ਮਲਕੀਅਤ)। ਔਸਤ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪੰਜ ਏਕੜ ਹੈ, ਪਰ ਕਹਾਣੀ ਅਜਿਹੀ ਘੜੀ ਗਈਹੈ ਕਿ ਔਸਤ ਪੰਜ ਏਕੜ ਵਾਲੇ ਕਿਸਾਨ ਵੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਚੋਣਵੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੰਜ ਏਕੜ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਿਸਾਨਾਂ ਕੋਲ ਸੈਂਕੜੇ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਨਕਲੀ ਕਹਾਣੀ ਟਰਾਂਸ ਗੰਗਾ ਬੈਲਟ ਵਿਚਲੇ ਵਤੀਰੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ‘ਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਵਿਤਕਰੇ ਬਾਰੇ ਘੜੀ ਗਈ। ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਅੰਦਰ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ 80 ਫੀਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਲਿਤ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਹਨ।

ਜੇ ਮੁਕੇਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਮਲੌਦ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲਦਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਟੱਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਭਗਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਅਲਾਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਾਂ ਇਹ ਸਮਝਾ ਦਿਓ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਦਾ ਕੇਸ ਬਾਕੀ ਦੇ ਜੱਟ ਸਿੱਖ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ ਸੀ?

Dr Pratik Joshi had been living in London for the past six years. He had long dreamed of building a better future abroad for his wife and their three young children, who were staying back in India.

After years of planning, paperwork, and patience, that dream was finally coming true. Just two days ago, his wife, Dr. Komi Vyas, also a medical professional, resigned from her job in India. The bags were packed, the goodbyes said, the future waiting.

This morning, all five of them, filled with hope, excitement, and plans, boarded Air India flight 171 to London. Clicked this selfie, sent it to relatives. A one-way journey to begin a new life.

But they never made it. The plane crashed. None of them survived.

In a matter of moments, a lifetime of dreams turned to ash. A brutal reminder, life is terrifyingly fragile. Everything you build, everything you hope for, everything you love, it all hangs by a thread. So while you can, live, love, and don’t wait for happiness to start tomorrow.