Infinitely Digital Software Solutions

जीवन हे वळणावळणाचे
कधी चढण,कधी उताराचे
अगम्य असे वळण मार्गाचे
चालत राहायचे मज सदाचे

वाट चालतो मी धुक्याची
वाट चालतो मी अनंताची
निघालो मी हा प्रकाशाकडे
निघालो मी हा आनंदाकडे

विरले धुके हे कधीतरी
भेदेल तिरीप ते दाट जरी
दिसेल मज मग सूर्यबिंब ते
करेल उर्जेने चराचर चिंब ते
अतुल मोरे

*हिरवाई*
हिरवी झाली अवघी सृष्टी
पाचूंचीच झाली जणू वृष्टी
तरूण झाले मन अन् दृष्टी
हिरवे उमटे चित्र धरेच्या पृष्ठी

हिरवी पाने, आणि राने हिरवी
प्रतिबिंबेही जलाशयात हिरवी
आकाश सारे व्यापले हिरवाईने
नटली सारी सृष्टीच तरूणाईने

परीसस्पर्श जणू हा हिरवाईचा
होई ऋतु हा कोवळ्या कोंबांचा
फुटे नवी पालवी जुन्या खोडांना
करी तरुण पुन्हा साऱ्या ज्येष्ठांना
अतुल मोरे.

कित्येक वर्षे ती सरली आता
अर्धांगिनी मज सोडून जाता
पाझरले होते डोळे निरोप घेता
हुंदकाच आला पाहुनी तुज आता.

हट्टच धरीला भेटण्याचा तुजला
वेडाच ठरविती सुना मुले मजला
काय त्या पडक्या घरात आजला
झटकून हात,उडवून मान सांगी मजला

चाहूल लागता भुंकणे वाघ्याचे
देता चारा हंबरणे ते कपिलेचे
अन् खुरांनी उकरणे माती सर्जाचे
आठवती मज मैत्र जीवाभावाचे

होती ना ती मुमताज माझी
नव्हतो मीही शहाजहान तिचा
दुर्लक्षित हा ताजमहाल माझा
बांधून दिला होता सखेस माझ्या

दिसणार कसे अदृष्य बंध हे स्नेहाचे
ऐकणार कसे झंकार हृदय सतारीचे
कसे सांगू मी माझ्या लेकरांना अंतरीचे
दु:ख दाटले किती मनी आपल्या विरहाचे
अतुल मोरे.