Tilak Tank

टिळक तलावाच्या व्यवस्थापनाचा Encyclopedia गेला...
कृष्णा वाकचौरे. मी जेव्हापासून टँकवर जायला लागलो, म्हणजे सुमारे १९८२ -८३, तेव्हापासून मी वाकचौरेंना पाहतोय. तेव्हा ते कोचिंग करायचे. नंतरच्या काळात त्यांच्याकडे टँकची व्यवस्था आली. तेव्हापासून आजपर्यंत ते सतत टँकशी जोडलेले होते. जुन्या टँकच्या जागी ५० मीटरचा टँक आला. नंतर आता २५ मीटरचा नवा पूल आला. ही सगळी स्थित्यंतरे वाकचौरेंनी पाहिली आणि प्रत्येक बदल आत्मसात करुन तलाव नीट कसा राहिल हे पाहिले.
तलावाला स्वतंत्र सेक्रेटरी असला तरी दैनंदिन कामांची जबाबदारी ही वाकचौरेंचीच. कुठली पाईपलाईन कुठून जाते, कुठल्या फिल्टरचे काय दुखणे आहे, पाणी हिरवे झाले तर करायचे काय, एक ना दोन प्रश्न रोजचेच. पण वाकचौरेंकडे सगळी उत्तरं तयार. त्यांच्या शिवाय आम्हा सेक्रेटरींचे पान हलायचे नाही. कारण आम्ही एक दोन टर्म राहणार. वाकचौरे कायम असायचे.

तलावाच्या परिसरात एक प्रकारचा दरारा असायचा वाकचौरेंचा. कधी वादही व्हायचे. पण ते सगळे टँकच्या भल्यासाठी.

गेले काही दिवस वाकचौरे आजारी होते. बाबा आता जेवायला लागलेत ही बातमी ओंकारच्या, वाकचौरेंच्या मुलाच्या तोंडून समजली होती. त्यामुळे एखाद्या आठवड्यात वाकचौरे पुन्हा टँकवर दिसतील ही अपेक्षा होती. पण....
..सकाळीच ओंकारचा फोन आला. बाबा गेले. आम्ही नाही वाचवू शकलो त्यांना. अजूनही पटत नाहीये. की वाकचौरे गेले. ३० तारखेला तलावाचे शताब्दी वर्ष सुरु होतंय. पुढचं वर्ष आपण झकास साजरं करु असं मी नेहमी वाकचौरेंना म्हणायचो. पण शताब्दी वर्ष सुरु होण्याच्या आधीच वाकचौरेंनी एक्झिट घ्यावी हे नियतीच्या मनात असावे...

वाकचौरे गेले. मी ही पोस्ट लिहित असताना त्यांचे पार्थिव अनंतात विलिन होत असेल बहुदा. ओंकारने सकाळी आमच्या तलावाच्या अभिषेक सुर्वेला तलावाचे बाटलीभर पाणी मागितले. वाकचौरेंच्या शेवटच्या प्रवासात त्यांच्या पायावर टाकण्यासाठी. अभिषेकचा फोन आला तेव्हा अक्षरशः भडभडून आले. वाकचौरे आम्हा सगळ्यांनाच तुम्ही कायम आठवत रहाल.

ईश्वर कृष्णा वाकचौरेंच्या आत्म्यास शांती देवो! ही प्रार्थना करण्यापेक्षा आपण अधिक काय करु शकतो?
अमित गोळवलकर
टिळक तलाव सेक्रेटरी