Darbaz Kosrat Rasool

بابە گیان..
کاکی کاکان… كۆسره‌تی هه‌ولێریان
شانازی به‌وه‌ ده‌كه‌م له‌ هه‌موو كوچه‌ و كۆڵانی هه‌ولێر چیرۆكی نه‌به‌ردی و ئازایه‌تیت بووه‌ته‌ وێردی سه‌ر زمانی پیاوماقولانی گه‌رەکەکانیی هه‌ولێر.

پیره‌مێردانی موفتی، گه‌نجانی سێتاقان، ماڵ به‌ ماڵی مه‌نتكاوه‌، كۆڵانه‌كانی ته‌یراوه‌، خه‌ڵكی ره‌سه‌نی هه‌ولێر، هه‌موو تۆیان وه‌ك سیمبولی خه‌بات و ئازایه‌تی و مرۆڤدۆستی ناسیوه‌. خۆزگه‌ باری ته‌ندروستیت رێگر نه‌ده‌بوو له‌وه‌ی هه‌ولێرییه‌كان به‌ دڵێكی خۆشه‌وه‌ میوانداریت بكه‌ن، پیاسه‌كی قه‌رات و قه‌یسه‌ریت كردبا، بۆ ئه‌وه‌ی به‌ چاوی خۆت دیتبات هه‌ولێریییه‌كان چ په‌رۆشن بۆ دیدارێكت، چه‌نده‌ ئاره‌زووی ئامۆژگاری و هاوكارییه‌كانت ده‌كه‌ن.

چیرۆكه‌كانت و بیره‌ورییه‌ زیندووه‌كانت چووته‌ نێو ده‌ماری هه‌ولێر و هه‌میشه‌ له‌گه‌ڵیان ده‌ژی.

“دەربازی کوڕت”