Iranian Neurological Stem Cell Association - INSCA

Mesenchymal stem cell: potential in treatment of neurodegenerative disorders.
Author(s): Tanmay Tanna and Vatsal Sachan
Pages 513-521 (9)
Abstract:
Mesenchymal Stem Cells or Marrow Stromal Cells (MSCs) have long been viewed as a potent tool for regenerative cell therapy. MSCs are easily accessible from both healthy donor and patient tissue and expandable in vitro on a therapeutic scale without posing significant ethical or procedural problems. MSC based therapies have proven to be effective in preclinical studies for graft versus host disease, stroke, myocardial infarction, pulmonary fibrosis, autoimmune disorders and many other conditions and are currently undergoing clinical trials at a number of centers all over the world. MSCs are also being extensively researched as a therapeutic tool against neurodegenerative diseases such as Alzheimer’s disease (AD), Parkinson’s disease (PD), Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS), Huntington’s disease (HD) and Multiple Sclerosis (MS). MSCs have been discussed with regard to two aspects in the context of neurodegenerative diseases: their ability to transdifferentiate into neural cells under specific conditions and their neuroprotective and immunomodulatory effects. When transplanted into the brain, MSCs produce neurotrophic and growth factors that protect and induce regeneration of damaged tissue. Additionally, MSCs have also been explored as gene delivery vehicles, for example being genetically engineered to over express glial-derived or brain-derived neurotrophic factor in the brain. Clinical trials involving MSCs are currently underway for MS, ALS, traumatic brain injuries, spinal cord injuries and stroke. In the present review, we explore the potential that MSCs hold with regard to the aforementioned neurodegenerative diseases and the current scenario with reference to the same.
Keywords:
Alzheimer's disease (AD), Amyotrophic lateral sclerosis (ALS), Huntington's disease (HD), Mesenchymal stem cells, multiple sclerosis (MS), neurodegenerative diseases, Parkinson's disease (PD).
- See more at: http://www.eurekaselect.com/124837/article .SmUQ7xAy.oorRNJ78.dpuf

Mesenchymal Stem Cells: Potential in Treatment of Neurodegenerative Diseases Mesenchymal Stem Cells or Marrow Stromal Cells (MSCs) have long been viewed as a potent tool for regenerative cell therapy. MSCs are easily accessible from both healthy donor and patient tissue and expandable in vitro on a therapeutic scale without posing significant ethical or procedural problems.…

Methods Mol Biol. 2014;1213:303-19. doi: 10.1007/978-1-4939-1453-1_25.
Mesenchymal stem cell-based therapy in a mouse model of experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE).
Bowles AC1, Scruggs BA, Bunnell BA.
Author information

Abstract
Multiple sclerosis (MS) is a common neurodegenerative disease that presents after an auto-reactive immune response against constituents of the central nervous system. Demyelination, inflammation, and white matter lesions are all hallmarks of this disease. Clinical research supports the use of mesenchymal stem cells (MSCs) as therapy for MS to ameliorate symptoms and pathology. MSCs can be isolated from multiple tissues, including adipose and bone marrow, and are able to migrate to sites of pathology, release anti-inflammatory factors, and provide immunomodulatory and neuroprotective effects once administered. Numerous studies have demonstrated the beneficial effects of MSCs in experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE), an induced model of MS. EAE can be induced in several species; however, the mouse is commonly used for therapeutic testing. In the following chapter, scientists will be able to learn how to prepare reagents and MSCs (e.g., isolate, culture, and expand) as well as skillfully execute induction of EAE in mice and administer stem cell-based treatments. Standard methods used to evaluate the disease progression and analyze postmortem tissues are also included.

سفرنامه ایران

الان ۱۵ مارس مصادف با ۲۵ اسفند ۱۳۹۲ است. من حدود یک ساعت پیش فرودگاه فرانکفورت را به مقصد ونکوور ترک کرده ام. بعد از ۳ سال اقامت در کانادا، این بار سفر نسبتا طولانی حدود ۲ ماه به ایران داشتم. الان که دارم نتیجه سفرم را می‌‌نویسم، احساس خوبی‌ دارم، احساس اینکه این سفر توانست شروع کارهای خوبی‌ باشه.

اول از همه با چند نفر از دانشمندان ایمونولوژی ایران جلسات مکرری داشتم. وقتی‌ تاریخچه علمی‌ این عزیزان را مرور می‌کردم، به خودم میبالیدم با کسانی‌ ملاقات خواهم کرد که برای نخستین بار بحث سلول‌های بنیادی مزانشیمی در بیماری MS را به دنیا ارائه کردند! بله خانم دکتر محی الدین بناب و آقای دکتر نیک‌ بین که براستی از مفاخر غنی ایران هستند. اتاق کار دکتر نیک‌ بین اتاق نسبتا بزرگی‌ بود که مثل همه جای کشور خوبمون ایران کمی‌ شلوغ به نظر میرسید! ولی‌ وقتی‌ که گرما و اشتیاق پروفسور نیک‌ بین و همکارشان خانم دکتر بناب را می‌‌دیدم غرق از شور و شعف می‌‌شدم. در این سفرم بیش از ۱۰ بار با این عزیزان جلسه رسمی‌ و علمی‌ مفصلی داشتیم. از محاسن بزرگ این جلسات آشنایی‌ با جوانی کار بلد، اندیشمند و پر از انرژی و اشتیاق بود: این جوان به حق توانا در عرصه ایمونولوژی ایران است که به نظر من ما در آینده بیشترو بیشتر اسم ایشان رو خواهیم شنید! دکتر عزیزی بود به نام دکتر شکیبا. وقتی‌ به بحث TRegها می‌‌رسیدیم به قدری دائره علمی‌ ایشان مشخص می‌‌شد که به خودم می‌‌گفتم ما در ایران این چنین نوابغی داریم و من حیران به دنبال کسب علوم جدید ایمونولوژی در دنیا می‌‌چرخم!

از بزرگترین دستاوردهای این سفرم حضور در آزمایشگاه سلولی بود. در این آزمایشگاه من با همکاری دکتر شکبیا و دکتر بناب سلول‌های بنیادی مزنشیمی را پس از هاروست، کشت دادیم. عکسای که گذاشتم نمایی از این سلولها را نشان میدهد.

در همین ایام بود که من با دوست گلم آقای دکتر نجاری که مسئولیت اتاق فکر وزارتخانه بهداشت را هم به دوش می‌کشد جلسات بسیار خوبی‌ داشتیم. جالبه بگم ما ۲ نفر بیش از ۱۰ جلسه داشتیم و بعضی‌ از این جلسات ما از ۱۰ شب شروع می‌‌شد و تا پاسی از نیمه شب ادامه داشت. ماحصل این جلسات پی‌گیری چندیدن طرح بزرگ تحقیقاتی‌ در زمینه نورولوژی سلولی بود. در همین اثنا ما با آقای دکتر واسعی که مشاور ریاست محترم جمهور بودند هم جلسه خوبی‌ داشتیم. از سابقه درمان با سلول‌های بنیادی در نورولوژی برای ایشان گفتم و مقالاتی را مرور کردیم. ایشان را فردی بسیار علاقمند به بحث سلول درمانی یافتم.ما در همین اثنا با مسئولین انستیتو پاستور هم جلساتی داشتیم، و از نتایج این جلسات، یافتن اسپانسر مالی برای کارهای تحقیقاتی‌ ما بود. آقای دکتر آسوری مسئول انستیتو پاستور شمال را دیدیم که پذیرفتند هر کمکی‌ که بتواند به فعالیتهای تحقیقاتی‌ ما در زمینه سلول درمانی بکنند

۲ نفر دیگر از دوستان خوش فکری که من در ایران ملاقات کردم آقایان دکتر یوسفوند و آقای دکتر حسینیان بودند.دو جوان برازنده و موفق که اولی‌ در کسوت مشاور اطلاع رسانی وزارت بهداشت بود و مقالاتی مفصل در حوزه اقتصاد بهداشتی دارند. ایشان به شکل کاملا ناباوری ظرف یک هفته سایت اطلاع رسانی بین گروهی بسیار زیبایی را برای گروه تحقیقاتی‌ ما راه اندازی کردند! ۲ بار هم آقای دکتر حسینیان را ملاقات کردم. ایشان مسئول واحد جهاد دانشگاهی استان هرمزگان هستند و بسیار مشتاق به راه‌اندازی واحدهای درمانی خارج کشور در منطقه آزاد کیش و قشم هستند. من حضور ایشان را به منزله بهترین جایگاه برای معرفی کارهای تحقیقاتی‌ خودمان در منطقه بلاخص شیوخ عرب دیدم.

از دستاوردهای دیگه سفرم به ایران برگزاری چندین جلسه با حظور دانشجوهای خوبم بود. این بچه‌ها از دانشگاه ایران، تهران، شهید بهشتی‌، آزاد تهران، قزوین و ،،، بودند. اساسا من از زمان دانشجویی خودم کاملا فهمیده بودم که چقدر دانشجوها میتوانند در زمینه‌های مختلف کمک کنند و خود من از پایه گذارهای کمیته تحقیقات دانشجویان کشور بودم، و حتا در کانادا دیده بودم که چقدر دانشجوها در زمینه‌های مختلف به بازی گرفته می‌‌شوند از این رو کاملا به حضور این دوستان اعتقاد دارم جالبه بگم این دوستان جوان من در پروژه‌های مختلف من همکاری اساسی‌ خواهند داشت: چند تا از این پروژه‌ها عبارت بودند از: کاربرد سلول‌های بنیادی در بیماری MS ، و بیماری ALS، کاربرد ریتوکسیماب در بیماری MS، نقش آنتی‌بادیKir4.1 در پاتوژنز بیماری MS.

از طرحهای بسیار هیجانی دیگر، پروژه جدیدی است که در ۲-۳ هفته آخر با همکاری بخش ایمونولوژی دانشگاه تهران، بخش آناتومی دانشگاه ایران و سازمان پزشکی‌ قانونی کار بسیار مهیجی رو شروع کردیم: در واقع ما در فکر یافتن اوتو آنتی بادی‌ها در بیماری MS هستیم می‌خواهیم مطالعه دقیقی‌ در زمین ایمو نولوژی MS شروع کنیم، از این رو ما تصمیم گرفتیم به جای مدل حیوانی MS که اغلب از مدل EAE موش استفاده میشود از بافته مغز انسان استفاده کنیم! وقتی‌ این نظریه مطرح شد هیچ کدام از ما فکر نمی‌کردیم بتوانیم به بافت تازه مغز انسان دست پیدا کنیم، ولی‌ خوشبختانه با حضور خانم دکتر مرندی که یکی‌ از دوستان خوب من در سازمان پزشکی‌ قانونی کشور است این مشکل هم حل شد.ما به زودی ۴ مغز از ۴ جسد ۲۰ تا ۴۰ ساله خواهیم داشت که فقط ۲-۳ ساعت از مرگ آنها گذشته است! قطعاً این نمونه‌ها، نمونه‌های بی‌نظیری خواهند بود که میتوانیم تحقیقات بزرگی‌ را روی آنها انجام دهیم. وقتی‌ این پروژه را به همکارانم در دانشگاه کانادا در میان گذشتم آنها با تعجب به من گفتند این طرح از بزرگترین تحقیقات در زمینه نورو ایمونولوژی خواهد شد! من هم از خدا می‌خواهم که ما را در این مسیر یاری کند و خودش راهنمای ما باشد.

اتفاق حسنه دیگر من در این سفرم آشنای با آزمایشگاه تحقیقاتی‌ خانم دکتر نجات الهی از دانشیاران علوم پزشکی‌ شیراز بود. رشته مورد علاقه ایشان مونوکلونال آنتی بادی است. ایشان وقتی‌ فهمیدند که من درباره ریتوکسیماب تحقیق بالینی می‌کنم به من پیشنهاد بسیار جالبی‌ کردند!ماحصل این پیشنهاد این شد که خود من چند وقتی‌ را در آزمایشگاهی تحقیقاتی‌ ایشان حضور بهم برسانم و ضمن تلمذ در محضر ایشان طرح جدیدی را در زمانیه مونوکلونال آنتی بادی شروع کنیم.

ایمان دارم این گروها میتواند در زمینه‌های مختلف بهترین کارها را انجام بدهند.الان که دارم به انتهای این سفرنامه میرسم تقریبا ۴ ساعت با ونکوور زمان دارم، حالا راحت چشم هایم را روی هم میگذارم و به کارها و فعالیت‌های که انجام داده‌ام فکر می‌کنم و خوشحالم که دوستان یکی‌ از یکی‌ بهتری پیدا کرده ام. تحفه من در این سفر بی‌ شک همین عزیزانم هستند که بهترین ارمغان من هم همیشه خواهند ماند.

سعید شاه بیگی

خبر مهم!
دوستان عزیز سلام، این خبری که به شما میدهم میتواند نگاه همه رو نسبت به مصرف اینترفرنها در MS تغییر دهد!
یکی از بزرگترین مطالعاتی که در زمینه MS شده است مطالعه ای بنام BENEFIT است. آخرین گزارش این تحقیق در مجله January 5, 2014) Multple scelrosis) امروز چاپ شده است! مهمترین نکته این مطالعه این است که شدت بیماری (EDSS) بعد از تقریبا ۹ سال در بیمارانی که در اولین حمله MS داروی بتافرون دریافت کرده بودند از بیمارانی که ۲ ساله بعد دارو گرفتند یا اصلا روی درونما بودند بیشتر بوده است! به عبارتی بتافرون اصلا روی EDSS, MSFCیا شاخص شدت بیماری MS اثری نداشته است!