PeykArt

لطفا به .fa پیام بدهید

ترجمه‌ی این کتاب کوچک را در روزگاری به پایان رساندم که از انسان‌بودن، تنها نامی میان‌تهی باقی مانده است؛ روزگاری که شاهد نسل‌کشی مردم غزه هستیم؛ مردمی که این روزها نه فقط با گلوله، که با گرسنگی به مرگ سپرده می‌شوند. این ترجمه را در روزهایی به پایان رساندم که داغِ تجاوز اسرائیل به خاک ایران هنوز تازه است؛ تجاوزی که جان‌های شیرین بسیاری را گرفت. و در همین زمانه، متاثرانه شاهد موجی از نفرت‌پراکنی علیه هم‌وطنان افغانستانی‌ام در میهنم ایران هستم؛ گویی مهرورزی از این دنیا رخت بربسته است. این کتاب را ترجمه کردم تا زیر واژه‌ی «مهرورزی» خطی بکشم، و دوباره به مفهوم «مراقبت» بیندیشیم؛ مفاهیمی که انسان را انسان می‌سازند. به این متن پرداختم تا دوباره درباره مفهوم «مراقبت» صحبت کنیم؛ «مراقبتی همگانی» که همه‌ ما در آن مسئول هستیم؛ مراقبتی که از مرز خانواده و آشنایان فراتر می‌رود و گشوده است به سوی افراد غریبه‌، به افرادی در دوردست، به همه‌ی موجودات زنده، و به سیاره‌ی زمین. مراقبتی در دل تفاوت‌ها. مراقبتی از جنس «بنی‌آدم اعضای یک پیکرند». کتاب «مانیفست مراقبت» پژواک چنین نگاهی‌ست در جهانی که بی‌تفاوتی، منطق حاکم آن شده است؛ جهانی که سود، رقابت، و فردگرایی بر هر چیز مقدم شمرده می‌شود و مراقبت به کالایی بدل شده که با کمترین دستمزد، اغلب بر دوش زنان، فرودستان، مهاجران، و اقلیت‌ها نهاده می‌شود. اما در برابر این جهان، این کتاب از جهانی دیگر سخن می‌گوید؛ جهانی که مراقبت را در کانون زندگی اجتماعی می‌نشاند، نه فقط به‌مثابه کاری عاطفی یا جسمانی، بلکه به‌عنوان ظرفیتی برای پرورشِ امکان زیستن، رشد، و شکوفایی. در این نگاه، مراقبت تنها در خانه و خانواده نمی‌ماند، بلکه در تار و پود جامعه، در نهادهای عمومی، در سیاست، و در زیرساخت‌های زیست‌محیطی جاری می‌شود. تنها با بازگرداندن مراقبت به قلب زندگی است که می‌توان در برابر بی‌مهری ساختاری ایستاد، نابرابری‌ها را شکست، و آینده‌ای ساخت سرشار از معنا، عدالت، و آزادی؛ آینده‌ای که در آن، «چون عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار». لینک در بایو

هنر در گفتگو | نشست با هنرمندان امروز
گفتگوی هلیا همدانی با پرستو فروهر
شنبه ۴ مرداد، ساعت ۱۹

school

پرستو فروهر (متولد ۱۳۴۱ در تهران) هنرمند ایرانیِ ساکن آلمان است که از سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱) در آن کشور زندگی و فعالیت می‌کند. او از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ (۱۹۸۴–۱۹۹۰) در دانشکده‌ی ‌هنرهای زیبای تهران تحصیل کرد و از ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۳ (۱۹۹۲–۱۹۹۴) دوره‌ی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه هنر و طراحی اوفن‌باخ گذراند.

فروهر بین سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۹ (۱۹۹۵–۲۰۰۰) عضو بنیان‌گذار پروژه‌ی هنری «فارات‌هاله» در اوفن‌باخ بوده و در طی فعالیت حرفه‌ای خود بورسیه‌ها و اقامت‌های هنری معتبری دریافت کرده است، از جمله بورسیه‌ی بنیاد فرهنگی ایالت هِسِن (۲۰۰۱)، بنیاد «کونست‌فوندس» آلمان، بنیاد «کونست‌لِرهاوس شلوس بالمورال» در باد اِمز (۲۰۰۴)، مرکز هنری «گِرتروود» در ملبورن (۲۰۰۵)، اقامت هنری در رم توسط بنیاد «ویلا ماسیمو» (۲۰۰۶)، و بورس تبادل فرهنگی ایالت برلین برای سفر به استانبول. (۲۰۰۷).