Gallery Darya

آثار رنگ روغن گوژنگو

گذري به هنر مجسمه سازي به بهانه آشنايي با يكي از مدرنيست ها :

آنتوني گورملي
انگلستان ١٩٥٠
آنتونی گورملی هفتمین و کوچکترین فرزند خانواده‌ای ثروتمند در ۳۰ آگوست ۱۹۵۰ از مادری آلمانی و پدری ایرلندی به دنیا آمد. او در خانواده‌ای با مذهب رومن کاتولیک پرورش یافت. او بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ در کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج به تحصیل باستان شناسی و
انسان شناسی و تاریخ هنر پرداخت.
اثر من يك تصنع مجاب كننده را ايجاد نمي كند، بلكه رابطه اي بين هنر و واقعيت زنده و جسم زنده در زماني خاص و مكاني خاص بنيان مي نهد. اين آن چيزي است كه من مي خواهم به دست بياورم و به همين ترتيب مجسمه من ماحصل هنر در زمانه بازآفريني ماشيني است. مجسمه من چيزي است در اين دنيا به جاي آنكه در عالم رؤيا باشد

موضوع اصلی کارهای آنتونی گورملی انسان است و رابطه ای که انسان با محيط اطرافش برقرار می کند. او در حقيقت جوهره وجودی انسان را در آثارش به چالش می کشد.در تمام کارهای گورملی فرم بدن انسان به نوعی به چشم می خورد و برای قالب اوليه هم از بدن خودش استفاده می کند.
گورملی معتقد است مجسمه‌ساز همواره تلاش می‌كند با آثارش مردم را درگیر كند نه مجموعه‌دارها و دلالان را. به همین علت آثارش را بیشتر در گالری‌های عمومی به نماش می‌گذارد تا گالری‌های تجاری. طرح‌های گورملی نه نمادین‌اند و نه توصیفی؛ بیشتر آنها به قول هنرمند شاهدی هستند بر یک تجربه.
او خود می گويد:

علت اينکه من از بدن خودم به عنوان مدل اصلی برای قالبگيری استفاده می کنم اين است که احساس می کنم اين روش، نزديک ترين و واقعی ترين تجربه ای است که من می توانم از دنيای مادی داشته باشم. من از قالب بدنم به عنوان پلی برای متصل کردن دو دنيا، يکی دنيای غير واقعی و درونی با دنيای واقعی که در آن هستيم، استفاده می کنم.
گورملي بعد از پایان تحصیلات به شرق سفر کرد. و در این سفر طی سال‌های 1974- 1971تحقيقات گسترده ای در مورد دين بودايی در هند و سری لانکا انجام داد. بعد از این مطالعات و علاقه‌مندی‌اش به مذهب بودا تصمیم گرفت به مجسمه‌سازی بپردازد. او از سال 1974 تحصیل در رشته‌ی مجسمه سازی را آغاز کرد و تا مقطع فوق لیسانس ادامه داد.
طراحی برای من نوعی جادو و یک ضرورت است. طراحی تلاشی برای تثبیت جهان است؛ نه آنچنان که هست، بلکه آنچنان که در درون من وجود دارد. بنابراین طراحی نموداری ذهنی است .
هنگامی كه پانزده ساله بود ، كتاب تاریخ هنر اثر ارنست گامبریچ، مورخ اتریشی الهام بخشش شد برای هنرمند شدن . تاریخ هنر گامبریچ این نظریه غیرمتعارف را بیان می كند كه در واقع چیزی به نام هنر وجود ندارد و این تنها هنرمندان هستند كه وجود دارند.
گورملي ميگويد :

یک اثر نقطه‌ای است بین نقطه شروع و شکل گرفتن. مثل یک بذر، میان مرگ و زندگی جدید، نقطه‌ای از سکون و سکوت است؛ زمان بازتاب. مجسمه از این زمان استفاده می‌کند.
این مجسمه‌ها اما فقط در داخل فضاهای نمایشگاهی خلاصه نمی‌شوند: گورملی در یک فکر ستایش‌بر‌انگیز، گستره‌ی نمایشگاهش را از داخل گالری هیوارد به بالای بلند‌ترین ساختمان‌های لندن کشانده بود. مجسمه‌های گورملی در حالت ایستاده بر نقاطی از ساختمان‌های اطراف تا شعاع دور نصب شده بودند و تصاویری دیدنی‌ را برای رهگذران کنجکاو رقم می‌زدند. انسان منجمد‌شده‌ی گورملی، از ارتفاع بلند به شهری شلوغ و سرد می‌نگرد و گویی خود کوچکش را بر روی زمینی نا‌شناس و ناهموار می‌جوید و به آینده‌ای دشوار و نامعلوم چشم می‌دوزد.

کشیدن نقش فرش با خودکار

جاناتان برچینگانک تصویر بزرگی از یک فرش در ابعاد ۱۱۰ سانتی متر در ۷۰ سانتی متر را با کمک خودکار، ماژیک، و جوهر UV روی کاغذ کشیده است. این فرش یکی از چندین فرشی است که جاناتان کشیده است، کامل کردن هر کدام از این فرش ها ماه ها زمان برده چون جزئیات و الگوهای بسیار زیادی در آنها وجود دارد. او الهامش از هنرهای مختلف را از جمله هنر شرقی، پیش کلمبیایی، ژاپنی، پرتغالی، هنر بومی آمریکا و حتی نقش حیوانات و لباس های نظامی ترسیم کرده است.