TSE 2004

«ឃ្លោកលិច អំបែងអណ្តែត»
អត្ថាធិប្បាយ៖
-ឃ្លោកគឺសំដៅទៅលើ អ្នកចេះដឹង,បណ្ឌិត,អ្នកប្រាជ្ញ។
-អំបែងគឺសំដៅទៅលើមនុស្សឥតវិជ្ជា,ពាល,ល្ងង់…។

តាមធម្មតា ឃ្លោកត្រូវតែអណ្តែតបើកាលណាគេដាក់ទៅក្នុងទឹក។ ចុះហេតុអ្វី បែរជាលិចទៅវិញ? ហេតុអ្វីបានជាអំបែងដែលជាវត្ថុធ្ងន់ បែរជាអណ្តែត? លិចមានន័យថាអស់ពន្លឺ អស់រស្មី ឥតមានការគោរពរាប់អានពីអ្នកផង​។ អណ្តែតមានន័យថារុងរឿង ត្រចះត្រចង់ចាំងពន្លឺ​ មានគេគោរពលើកតម្កើងថាជាអ្នកប្រាជ្ញ ។

សុភាសិតនេះនិយាយបញ្ឆិតបញ្ចៀងពីស្ថានភាពមនុស្សនៅក្នុងសតវត្សរ៍បច្ចុប្បន្ន ដែលមានការភ័ន្ត​ច្រឡំសជាខ្មៅ, ចេះជាល្ងង់ ច្របូកច្របល់ពេញនគរដោយសារសត្រូវដែលមានបំណងលេបទឹកដីនោះផង ដោយសារមនុស្សខ្វះការរៀនសូត្រ និងខ្វះមគ្គទេសក៍ដ៏ត្រឹមត្រូវនោះផង។

មនុស្សឥតវិជ្ជារួចឡើងកាន់មុខតំណែង ជាអ្នកដឹកនាំគេចាត់ទុកជាអំបែងអណ្តែត ។ អ្នកមានតំរិះ​ខ្ពង់​ខ្ពស់ព្រមទាំងមានចរិយាសម្បត្តិពេញលេញ រួចត្រូវគេទាត់ចោល មិនឲ្យកាន់កិច្ចការសំខាន់ៗ ចាត់ទុក​ជា “ឃ្លោកលិច” ។