DavyPich

គ្រាមួយដែលខ្ញុំនៅរៀងថ្នាក់ទី ប្រាំ ឪពុកខ្ញុំបានរកកំពឹស បាន មួយល្អីរឺល្ពាក់ លក់បានលុយចំនួន បួនពាន់រៀល គាត់បានយកលុយទាំងអស់ដើម្បីទិញអាវស រៀនមួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់ពីនោះមកខ្ញុំអង្គុយ នៅក្នុងល្អី រឹតកៅស៊ូយឺតលើកង់ខនមែរមួយជិះមកពីផ្សារ ជាមួយពុកគាត់ ប្រាប់ថា" ថ្ងៃនេះលក់បានប៉ុណឹងគឺសម្រាប់ខ្ញុំ"​ ដោយ យើងទាំងពីរក្រោកទៅតាំងពីម៉ោងមួយទាបភ្លឺ ហើយ ខ្ញុំ​ត្រូវអង្គុយចាំគាត់កណ្ដាលវាលល្វឹងល្វើយ ស្ងាត់ជ្រងំ លឺតែសត្វយំ ឪពុកខ្ញុំចុះបឹងរកត្រីនិងកំពឹស ដើម្បីបានប្រាក់ខ្លះសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ។
តាំងពីតូចមកខ្ញុំមិនដែលស្គាល់ពាក្យថាស្រណុកទេ រកស៊ី ផងរៀនផង ងើប ពាក់កណ្ដាលអាធ្យាត ម៉ោងមួយម៉ោងពីរតាំងពី អាយុ ប្រាំ ប្រាំមួយឆ្នាំ មិនធ្លាប់ស្គាល់ការគេងលក់ពេញភ្នែកទេ។ ពេលធំរៀនថ្នាក់ទី ដប់មួយ ចង់មានបានក៏សុំលុយម៉ាក់ចំនួនបីពាន់ដុល្លា សម្រាប់ រកស៊ី ដឹងអីគេបោកអស់ កាលនឹងរៀនផងជួយលក់ម៉ាក់ ចង់មានចង់បានណាស់ តែក៏ត្រូវចាញ់បោកគេអស់ ខ្ញុំ​កើតទុក្ខក្រៃលែង។ ពុកមា៉ក់មិនធ្លាប់គេង យូរទេ មកទល់ពេលខ្ញុំរៀនមេរៀនច្រើនណាស់ ពីជីវិតគ្រួសារ ធំមួយនេះ ម៉ាក់បានបង្រៀនថា "ជីវិត មានខុស មានត្រូវ សំខាន់កូនមានទុក្ខប៉ុណ្ណា ក៏ត្រូវរកស៊ី ព្រោះរវល់កើតទុក្ខយើង គ្នាន អង្ករច្រកឆ្នាំងទេ"​។ ពុកបានបង្រៀនថា" ភាពស្មោះត្រង់គឺជាសារធាតុរបស់គាត់"​មេរៀនទាំងពីរ អតីតកាលនេះធ្វើអោយខ្ញុំរឹង មាំ ខំរក និង ខំរក្សារភាពស្មោះត្រង់!
ស្រលាញ់លោកទាំងពីរ!
ពេលនេះកូនស្រី អាចរស់ដោយខ្លួនឯងបានហើយ អរគុណពន់ពេកក្រៃ នៅការថែរក្សា ស្រឡាញ់កូន បារម្ភ អធិស្ថានសម្រាប់កូនទោះបី ជា កូននៅឆ្ងាយ តែចិត្តនៅក្បែរលោកជានិច្ច!
#ទឹកចិត្តឱពុកម្ដាយ