Damitha Wickramasinghe

ඔත්තේ-ඉරට්ටේ NPP නෑම

රටේ ඇතිවෙලා තියන තෙල් අර්බුදය විසදන්න QR ඇතුලු 76 වසරක ශාපය ගෙනාපු ආණ්ඩු ක්‍රියාත්මක කල විවිධාකාර උපක්‍රම මේ ආණ්ඩුවත් ගෙනල්ලා තියනවා. හැබැයි 76 වසරක් කිසිම ආණ්ඩුවකට බැරි වුනු මේ ආණ්ඩුවටම ආවේනික වුනු දේ නම් ඔත්තේ උනත් ඉරට්ටේ උනත් දිනපතා සුපිරියට කරන එකම දෙය නාන නෑම බව නම් දැන් පැහැදිලි.

අද ලියමනේ ප්‍රධාන මාතෘකාවට කලින් තෙල් මිල ගැන ඉතිහාසයේ යමක් කියන්න අවශ්‍යයි. අද මේ ජනතාවදී කියන ආණ්ඩුව කරනවා වගේ තෙල් මිලේ උපරිම බර ජනතාවටම පැටෙව්වා නම් එදා ගෝඨාභය ජනාධිපතිවරයාටත් අර්බුදය කලමණාකරනය කරන්න ලේසියෙන් තිබුනා. එවක තෙල් සංස්ථාවේ සභාපති උවයිස් මොහොමඩ් මට පෞද්ගලිකවම කියලා තියනවා ගෝඨාභය ඉන්ධන මිල වැඩි කරන්න දක්වපු විරෝදය. අන්තිමට කොහොම හරි එකග කරගත්තට පස්සේ උවයිස්ට රෑ 12ට කතා කරලා වැඩි කරන්න එකග වුන භූමිතෙල් (දුගීම ජනතාව පාවිච්චි කරන) මිල වැඩි නොකරන්න අණ කරපු විදිය. එහෙම ජනතාව ගැන හිතන නායකයන් ගහලා පන්නලත් මදිය. අද දුප්පතුන්ගේ වීරයන්, සමාජ සාධාරණ විරුවන් හොම්බෙන් යන්නම තෙල් මිල වැඩිකරලා තියන කොට ඡන්දය දීපු නොදීපු හැමෝටම පුනරුදේම ලබනවා. අද 18% වැඩිවෙන විදුලි බිලත් උතුරේ දකුණෙ සදිසාවේ හැමටම සනීපයක් ගෙන දෙනවා.

මේ ආණ්ඩුව දවස ගානේ හොරකමත් වැඩබැරි කමත් උපරිමෙන් පෙන්වන එක නම් ඇත්තටම ඔත්තේ ද ඉරට්ටේද කියලා අදාල නැත. ගල් අගුරු, කන්ටේනර්, ඩීසල්, බොරතෙල් ඇතුලු එකී මෙකී අර්බුද දිනපතා වෙනත් කිසිම ආණ්ඩුවකට තිබ්බේ නැත. භණ්ඩාගරයේන් ඩොලර් මිලියන 2.5 නැත්නම් රුපියල් කෝටි 80ක් අතුරුදන්ය. තැපෑලෙන් ඩොලර් ලක්ශ 6ක් වෙනත් පාර්ශවයකට ගෙවලා, මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ ඉදන් අස්වැසුම දක්වා ඩබල් පේමන්ට් කරලා. මාලිමාවේ පාලනය තිබෙන සභාවක උප නගරාධිපති කෙනෙක් පගාව ගන්න ගමන් අතේ මාට්ටුය. මේ අතරේ ඒ වංචා දූෂණ වලට අදාල නිලධාරින් අත්භූත ලෙස ජීවිතක්ශයට පත්වෙනවා.

ඔය අතරේ පැලවත්ත පැත්තේ ගුටි කෙලියකින් ආධ්‍යාත්මික නායකයෙක් අම්බානක ගුටි කාලා ඉස්පිරිතාලේ ගිය කතාවකුත් යනවා. ආතතිය වැඩිවෙන්න වැඩිවෙන්න ආණ්ඩුව කඩන් වැටෙන්න වැටෙන්න ගුටි කෙලි තව ඉස්සරහටත් වෙන්න පුලුවන්. ඒවට ප්‍රතිකර්ම විදියට දැන් ඉතුරු වෙලා ඉන්න 3% ඩෝබියෝ ටික 21 පොලකට ඇදලා රැස්වීම් කරාට හරියන්නේ නෑ කියලයි කියන්න තියෙන්නේ. ඔච්චර ෂුවර් නම් පලාත් සභා ඡන්දය තියන්න කියලා JVP ආණ්ඩුවට අභියෝගය කරන්නත් කැමතියි.

අවසාන වශයෙන් රටේ ජනතාවට කියන්න තියෙන්නේ පහත ඉංග්‍රීසි වැකිය තේරුම් අරන් දැනට පහන් සංවේගයට පත්වෙන්න කියලයි.

"Good judgement comes from experience but experience comes from bad judgement"

"හොද තේරීම් කරන්න පුලුවන් අත්දැකීම් අනුසාරයෙන්ය හැබැයි අත්දැකීම් ලැබෙන්නේ කරන වැරදි තේරීම් අනුසාරයෙන්ය"

මම,

දමිත වික්‍රමසිංහ
BSc IT (AUS), MBA (UK), HD in IR (BCIS)
ශ්‍රී ලංකාවේ 29 වන තරුණ කටයුතු අධ්‍යක්ශක ජෙනරාල්

දඩුවම් මුදලාලි Part 2

කාලෙකට ඉස්සර දකුණු පලාතේ දඩුවම් මුදලාලි කියලා පොලී මුදලාලි කෙනෙක් හිටියා. පොරගේ පොලී ගෙවන දවසට එක්තරා බැංකුවක දඩුවම් පෝලිම කියලා එකකුත් තිබ්බා කියලා කතාවක් තිබ්බා. පස්සේ සල්ලි දාපු ඔක්කොටම තඩි දඩුවම් පොල්ලක් වැදිලා මුදලාලිටත් දඩුවම් දීලා ජීවිතෙන් සමුගන්න උනා කියලයි අහන්න ලැබුනේ.

මට මේ කතාව මතක් උනේ ලගදි මගේ රට ඉන්න යාලුවෙක් මුණ ගැහුනු වෙලාවක මිනිහා කියපු කතාවෙන්. පොර කිව්වේ කිසිම විදියකට මේ ආණ්ඩුවට වැටෙන්න නොදී ඉතුරු අවුරුදු 3 ත් යන්න දෙන එක තමයි නියමම දඩුවම කියලා.

මෑන්ගේ තර්කය අනුව අපේ රටේ අහිංසක මිනිස්සු NPP එකෙන් ගිල්ලපු බොරු වලට දඩුවමක් එහෙම නැත්තං පාඩමක් ඉගෙන ගන්නම ඕනේ කියලා. හොරු ඇල්ලිල්ලේ ඉදන් චිචීගේ රොකට් එක දක්වා මේ පචයෝ සෙට් එකෙන්ම නිර්දෝශී වෙන එක විතරක් නෙමෙයි මේ වැඩ බැරි කමින් අද පත්වෙලා තියන අමාරු කාලය තව අවුරුදු 2ක් යනකොට ඉස්මුරුත්තාවටම යන්න දෙන්න ඕනේ කියලා. එතකොට ඡන්දය දීපු මිනිස්සුම ප්‍රතිඵල පාරට බැහැලා දෙයි කියලා.

මම තර්ක කලේ මේ JVP නාගන්න විදියට කාට ආණ්ඩුව තියා ගන්න ඕනේ උනත් ආණ්ඩුවටම දාලා දුවන්න වෙනවා කියලා. එතකොට රට නිවැරදි කිරීමේ වගකීම ගන්න එක රට වෙනුවෙන් ගන්න ඕනේ වගකීමක් බව කියලයි.

ගල් අගුරු ඉදන් කන්ටේනර් 300 දක්වා මේ ආණ්ඩුව දැන් අනාගෙන ඉවරයි. ඉන්ධන අර්බුදයට හෝ ඉදිරියට එන විදුලි අර්බුදයට මේ ආණ්ඩුවට කිසිම සැලැස්මක් නෑ. මැදපෙරදිග යුද්ධය හරහා සංචාරක කර්මාන්තයට හා විදේශ ශ්‍රමිකයන්ගේ ප්‍රේශණ වලට දැඩි බලපෑමක් එනවා. ඒකෙන් ලොකු ඩොලර් අර්බුදයක් ඇතිවෙන්න නියමිතයි. අවුරුදු කිරි ඉතිරිල්ලේ දී ජනාධිපති සහෝදරයාගේ මූණේ තිබ්බ ආතතිය දැක්කා නම් ඒක පැහැදිලියි. මේ අර්බුද සියල්ල එක්ක වැඩිවෙන ජීවන වියදම එක්ක කන්න නෙමෙයි ලෙවකන්න වත් නැති වෙන පාටක් පේන්න තියෙන්නේ. ජාත්‍යන්තරය ආයතනයක් කල සමීක්ශණයකට අනුව රටෙන් 33% ක් තුන් වේල පිරිමහ ගන්න බැරි තත්වයකට අද පත්වෙලා.

ඉතින් හොරු අල්ලලා, බස් එකෙන් වැඩට යන ඇමතිලා ගෙනල්ලා නිකං වගේ කන්න බලන් ඡන්දය දීපු මිනිස්සු අද දැඩි දඩුවම් පෝලිමේ බව තමයි කියන්න තියෙන්නේ.

ඉතිං ඒකට reverse දඩුවම් දෙන පෝලිමට මිනිස්සු එකතු වෙන කාලය වැඩි ඈතක නැත. ඒක ඡන්ද පෝලිමක්ද අරගල පෝලිමක්ද කියන්න දැන්ම කල් වැඩිය.

මම,

දමිත වික්‍රමසිංහ
BSc IT (AUS), MBA (UK), HD in IR (BCIS)
ශ්‍රී ලංකාවේ 29 වන තරුණ කටයුතු අධ්‍යක්ශක ජෙනරාල්

Why Sri Lanka Could Become the “Singapore of the Indian Ocean” in an Era of Global Shipping Tensions

The global trading system is entering a period of heightened geopolitical uncertainty. Conflicts, great-power rivalry, and disruptions along major maritime routes are forcing countries and corporations to rethink how global trade is organized. In this shifting environment, strategic maritime hubs are becoming more valuable than ever. Positioned at the heart of the Indian Ocean, Sri Lanka possesses a geographic advantage that could allow it to emerge as the “Singapore of the Indian Ocean” if it strategically leverages its location and develops a modern logistics and maritime ecosystem.

Sri Lanka sits just 10 nautical miles from one of the busiest shipping lanes in the world, along the main East–West maritime corridor connecting East Asia, the Middle East, and Europe. A significant share of global container traffic and energy shipments travels through this corridor each year. Ships carrying manufactured goods from China, Japan, and Southeast Asia pass through these waters on their way to Europe, while vessels transporting oil and gas from the Middle East travel in the opposite direction to supply Asian economies. Few countries enjoy such proximity to such a vital artery of global commerce.

The strategic importance of these routes is becoming even more evident in the context of the current tensions and conflicts in the Middle East. Instability in the region has already heightened concerns about the security of maritime chokepoints such as the Strait of Hormuz and the Bab-el-Mandeb Strait, both of which are essential gateways for global energy and trade flows. Any disruption in these routes can dramatically increase shipping costs, insurance premiums, and transit times. Shipping companies are therefore increasingly seeking secure and efficient logistical hubs along alternative routes and nearby sea lanes where vessels can refuel, reorganize cargo, and access maintenance or storage facilities.

This is precisely the role that Singapore plays in Southeast Asia. Over decades, Singapore transformed its strategic location along the Malacca Strait into one of the world’s most sophisticated maritime and logistics hubs. Sri Lanka, sitting at the crossroads of the Indian Ocean trade routes, has the potential to replicate a similar model if it adopts a long-term maritime development strategy.

The Port of Colombo already demonstrates part of this potential. It is one of the busiest container ports in South Asia and serves as a major transshipment hub for the Indian subcontinent, handling a large share of India’s container cargo. With continued expansion of deep-water terminals, improved port efficiency, and integration with logistics and financial services, Colombo could significantly increase its role in international trade networks.

Beyond Colombo, Sri Lanka also possesses two other major maritime assets. Hambantota Port, with its deep-water capabilities and proximity to the main shipping lanes, has the potential to develop into a major hub for ship servicing, industrial logistics. Trincomalee, with one of the finest natural harbors in the world, could become a strategic center for energy infrastructure, maritime services, and regional shipping operations. Together, these ports could form a powerful triangular maritime logistics network, positioning Sri Lanka as a central node in Indian Ocean commerce.

If managed strategically, this transformation could unlock enormous economic benefits. A fully developed maritime logistics ecosystem could attract global shipping companies, ship repair facilities, energy storage operations, maritime finance services, and logistics companies. Such an ecosystem would create thousands of high-value jobs, increase foreign direct investment, and potentially add tens of billions of dollars to Sri Lanka’s economy over the next two decades.

In a world where global supply chains are being reorganized due to geopolitical tensions, companies are actively searching for stable, neutral, and strategically located trade hubs. Sri Lanka could position itself as a bridge between South Asia, Southeast Asia, the Middle East, and Africa, becoming an indispensable logistics and maritime services center in the region.

However, realizing this opportunity requires clear national strategy, long-term planning, and competent economic leadership. Countries that succeed in becoming global trade hubs do so through deliberate policy frameworks, world-class infrastructure, regulatory stability, and strong investor confidence.

Unfortunately, Sri Lanka appears far from such strategic thinking today. Despite the country’s extraordinary geographic advantage and the new opportunities emerging from global geopolitical shifts, there is little evidence of a coherent plan to transform Sri Lanka into a world-class maritime and logistics hub. At a time when the world is changing rapidly and strategic positioning matters more than ever, Sri Lanka should be preparing to seize its place at the center of Indian Ocean commerce.

Instead, it appears that this incompetent NPP government is unable to understand or plan for any of this, leaving the country at risk of once again missing a historic opportunity.

Damitha Wickramasinghe
BSc IT (AUS), MBA (UK), HD in IR (BCIS)
The 29th Youth Services Director General of Sri Lanka