Muhammad Hamza

இந்த ஒப்பந்தம் குறித்த இஸ்ரேலின் இந்த மதிப்பீடு படிக்கத் தகுந்தது.

"சிங்கத்தின் கர்ஜனையிலிருந்து பூனையின் மியாவ் வரை: நெதன்யாகு மற்றும் ட்ரம்பின் ஈரான் பற்றிய கருத்தாக்கம் எப்படிச் சரிந்தது" என்ற தலைப்பின் கீழ், மாரிவின் நிருபரும் இராணுவ ஆய்வாளருமான அவி அஷ்கெனாசி எழுதுகிறார்.

"இந்த ஒப்பந்தம் தற்காலிகமானது என்றாலும், வார இறுதியில் தொடங்கவிருக்கும் பேச்சுவார்த்தைகளின் தொடக்கத்தில், இந்தப் போரில் தற்போது ஒரே ஒரு வெற்றியாளர் மட்டுமே உள்ளார்: ஈரானும் அதன் கூட்டாளியும்."

"துரதிர்ஷ்டவசமாக, இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் இந்தப் போரில் கணிசமான வித்தியாசத்தில் தோற்றுவிட்டதாகத் தெரிகிறது. உதாரணமாக, லெபனானில் நடந்தது போல, இதற்கான விலை இங்கேயே, இப்போதே பணமாகச் செலுத்தப்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால், வளைகுடாப் பகுதியில் ஒரு செல்வாக்குமிக்க பிராந்திய சக்தியாக ஈரான் தனது நிலையை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் யதார்த்தத்தைக் கருத்தில் கொண்டால், வரும் ஆண்டுகளிலும் இந்த விலை செலுத்தப்பட வேண்டியிருக்கும். தந்திரோபாய ரீதியாக, ஈரானியர்கள் தாங்களே பெருமளவில் வரைவு செய்து, பாகிஸ்தானியர்கள் மற்றும் துருக்கியர்களால் சந்தைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தத்தை அமெரிக்காவின் மீது திணிப்பதில் வெற்றி பெற்றுள்ளனர்."

ஈரானியர்கள், இஸ்ரேலையும் அமெரிக்காவையும் ஒரு உடன்படிக்கைக்குள் தள்ளுவதில் வெற்றி பெற்றனர். அந்த உடன்படிக்கையில், ஈரான் தரப்பில் இருந்து சரணடைவதற்கான நிபந்தனைகள் அல்லாமல், இஸ்ரேல் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய இரு தரப்பிலிருந்தும் சரணடைவதற்கான நிபந்தனைகள் அடங்கியிருந்தன. போரின் ஒவ்வொரு பிரிவையும் அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் கைவிட்டதால், ஒரு புதிய பிராந்திய யதார்த்தம் உருவானது. போரின் நோக்கங்களையும் போர்க் கொள்கைகளையும் அதன் முடிவுகளின் அடிப்படையில் ஆராய்ந்தால், ஈரானிய ஆட்சியே வெற்றி பெற்றது என்பது தெளிவாகிறது.

ஈரானிய ஆட்சியின் பிழைப்பு, அதன் உச்ச தலைவர் அலி கமேனியின் படுகொலையுடன் தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது. அவர், பல மூத்த அதிகாரிகளுடன் ஆரம்பகட்ட தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டார். இருப்பினும், அயதுல்லாவின் ஆட்சி போரில் தப்பிப்பிழைத்தது என்பதும், தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்ற இளைய தலைமுறையினரிடமிருந்து ஆதரவைப் பெற்றது என்பதும் தெளிவாகிறது. இந்தத் தலைமுறை மிகவும் தீவிரவாதக் கொள்கைகளைக் கொண்டிருப்பதுதான் முக்கியப் பிரச்சினை.

அணுசக்தித் திட்டம்: ஈரானியர்கள் 450 கிலோகிராம் செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்தை ஒப்படைக்கவில்லை. எதிர்காலத்தில் அந்தப் பொருளின் செறிவைக் குறைப்பது மற்றும் ஒரு குடிசார் அணுசக்தித் திட்டத்தைச் செயல்படுத்துவது குறித்து இரு தரப்பினரும் விவாதிப்பார்கள் என்று அந்த உடன்படிக்கை குறிப்பிட்டிருந்தது.

பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகள்: அந்தத் திட்டத்தைக் கைவிடுவதாக ஈரான் உறுதியளிக்கவில்லை.

ஹோர்முஸ்: ஹோர்முஸ் ஜலசந்தியில் ஈரான் ஆதிக்கம் செலுத்தும் சக்தியாகவும், சாராம்சத்தில், வளைகுடாவின் சக்தியாகவும் உள்ளது. இப்பகுதியின் சாவிகளை அது தன்வசம் வைத்துள்ளதுடன், ஜலசந்தி வழியாகச் செல்வதற்கு கப்பல் கட்டணம் வசூலிக்கும் சாத்தியத்தையும் கோருகிறது—மேலும் அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவும் வாய்ப்புள்ளது போல் தெரிகிறது.

லெபனான்: இங்கே, இஸ்ரேல் போரில் தோற்றது. ஈரான் ஹிஸ்புல்லாவுடனான தனது உறவுகளைத் துண்டிக்கவில்லை. போர்நிறுத்தத்தில் லெபனானும் அடங்கும், ஆனால் இஸ்ரேல் இந்த ஒப்பந்தத்தில் ஹிஸ்புல்லாவின் ஆயுதக் களைவையோ அல்லது தெற்கு லெபனானின் ஆயுதக் களைவையோ சேர்க்காது. பிப்ரவரி 28, 2026 அன்று இருந்ததை விட ஹிஸ்புல்லா மிகவும் வலிமையாக இருப்பதை நாம் விரைவில் காண்போம்.

இதுவரை, இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் 41 நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு போரில் நுழைந்ததாகத் தெரிகிறது. இஸ்ரேல் அரசு மௌனம் காத்தது, அதன் விமான நிலையம் மூடப்பட்டது, மேலும் ஈரான், யேமன் மற்றும் லெபனானிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான ராக்கெட்டுகள் ஏவப்பட்டன, அவற்றில் சில இஸ்ரேலில் விழுந்தன. இந்தத் தாக்குதலில் டஜன் கணக்கான இஸ்ரேலிய பொதுமக்களும் வீரர்களும் கொல்லப்பட்டனர், நூற்றுக்கணக்கானோர் காயமடைந்தனர், மேலும் இஸ்ரேலில் ஐந்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கட்டிடங்கள் சேதமடைந்தன. அழிக்கப்பட்டன அல்லது சேதமடைந்தன. ஏறக்குறைய முழுமையான 41 நாள் ஊரடங்கால் இஸ்ரேலியப் பொருளாதாரம் பெரும் விலையைக் கொடுத்தது. குறைந்தபட்சம் இந்தக் கட்டத்திலாவது, இஸ்ரேலுக்கான இந்தப் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்பது மிகவும் சந்தேகமே.

This Israeli assessment of the agreement is worth reading.

Under the title: “From the ‘Roar of the Lion’ to the Meow of the Cat: How Netanyahu and Trump’s Concept of Iran Collapsed,” writes Maariv’s correspondent and military analyst, Avi Ashkenazi.

“Although this agreement is temporary, at the outset of the negotiations that will begin at the end of the week, there is currently only one winner in this battle: Iran and its ally.”

“Unfortunately, it appears that Israel and the United States have lost this war by a significant margin. The price will likely be paid in cash, here and now, as in Lebanon, for example, but also over the coming years, given the reality in which Iran is consolidating its position as an influential regional power in the Gulf. Tactically, the Iranians succeeded in imposing an agreement on the United States that they largely drafted themselves and which was marketed by the Pakistanis and Turks.”

"The Iranians succeeded in pushing Israel and the United States into an agreement that included terms of surrender from both the Israeli and American sides, not from Iran. The abandonment by the United States and Israel of every clause of the war created a new regional reality. An examination of the war's objectives and combat principles in light of its results indicates that the Iranian regime emerged victorious."

"The survival of the Iranian regime seems to be linked to the assassination of the Supreme Leader, Ali Khamenei, who was killed in the initial strike along with a number of senior officials. However, it is clear that the Ayatollah's regime survived the war and even received support from a younger generation that assumed leadership. The major problem is that this generation is more radical."

"The nuclear program: The Iranians did not surrender 450 kilograms of enriched uranium. The agreement stipulated that the two sides would discuss reducing the concentration of the material in the future and implementing a civilian nuclear program."

"Ballistic missiles: Iran did not commit to abandoning the program."

" Hormuz: Iran is the dominant power in the Strait of Hormuz and, in essence, the power in the Gulf. It holds the keys to the region and demands—and seems likely to agree to—the possibility of charging shipping fees for passage through the strait.

Lebanon: Here, Israel lost the battle. Iran did not sever its ties with Hezbollah. The ceasefire will also include Lebanon, but Israel will not include the disarmament of Hezbollah in the agreement, nor will it include the disarmament of southern Lebanon. We will soon see Hezbollah much stronger than it was on February 28, 2026.

So far, it appears that Israel and the United States entered a war 41 days ago. The State of Israel remained silent, its airport was closed, and thousands of rockets were launched from Iran, Yemen, and Lebanon, some of which landed in Israel. Dozens of Israeli civilians and soldiers were killed in this campaign, hundreds were wounded, and more than five thousand buildings in Israel were destroyed or damaged. The Israeli economy paid a heavy price for the near-total 41-day lockdown. It is highly doubtful that this is the end of the campaign for Israel, at least at this stage.

இது அண்மையில் வெளிவந்த உயர்தர பரிட்சையில் சித்தியடைந்து வைத்திய துறைக்கு தெரிவு செய்யப்பட்ட மாணவன் ஒருவனின் வாழ்கை குறிப்பு சிங்கள பதிவு ஒன்றிலிருந்து கதையின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு:

அப்பா இறந்தபோது எனக்கு வயது 5. அப்பாவை மிகவும் அரிதாகவே நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். அப்போது நாங்கள் பூகோடாவில் உள்ள அப்பாவின் சொந்த வீட்டில் இருந்தோம். அப்பா இறந்து சில மாதங்களில் அந்த வீட்டைவிட்டு நாங்கள் வெளியேற நேர்ந்தது. பெரியப்பா, அல்லது அப்பாவின் அண்ணன், பெருமழை பெய்த ஒரு நாளில் அம்மாவையும் என்னையும் வீட்டைவிட்டுத் துரத்திவிட்டார் எனக்கு நினைவிருக்கிறது... "உன் மூடத்தனத்தால்தான் உன் புருஷன் செத்தான்" என்று அன்று பெரியப்பா அம்மாவின் முகத்தில் துப்பினார். அம்மா பெருமழையில் என்னையும் அழைத்துக்கொண்டு கிரிந்திவெலவில் உள்ள தமையனார் வீட்டிற்கு வந்தார். அது ஒரு சிறிய வீடு. ஒரே ஒரு அறைதான் இருந்தது. ஆனால் அம்மாவின் அக்காவும், அவருடைய கணவரும் எங்களை அங்கே தங்க அனுமதித்தார்கள். பெரியப்பா நில அளவை அலுவலகத்தில் அலுவலக உதவியாளராக இருந்தார். அம்மா கூலிவேலைக்குச் செல்லத் தொடங்கினார். பெரியம்மா நான் திரும்பும் வரை என்னைப் பார்த்துக்கொண்டார். பெரியப்பா தமது நண்பர் ஒருவரிடம் சொல்லி, கிரிடிவெல கிராமப் பள்ளியில் என்னைச் சேர்த்தார். நான் ஐந்தாம் வகுப்பு புலமைப்பரிசில் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றேன். அன்று என் அம்மாவின் முகத்தில் இருந்த புன்னகை எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அம்மாவைப் போலவே பெரியம்மாவும் பெரியப்பாவும் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள். அம்மா சொன்னார்: "உன்னால் முடிந்தால், பெரியப்பாவைப் போல அரசு அலுவலகத்தில் வேலை செய்... அதற்குப் படித்துக்கொள், என் மகனே" என்று. புலமைப்பரிசிலிலுக்கு பிறகு , கொழும்பிலுள்ள மிகப்பெரிய பாடசாலையில் என்னைச் சேர்க்க பெரியப்பா முடிவு செய்தார். அவர் அம்மாவிடம் சொன்னார்: "நீ பயப்படாதே... நான் பையனைப் பார்த்துக்கொள்கிறேன்" என்று. அந்தக் கல்லூரிக்கு நான் வந்த முதல் நாள் இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது. பொம்மைகள் போல் அழகான குழந்தைகள். வெள்ளைக் கொக்குகள் போல். மிக அழகாக உடை அணிந்து, தலைவாரிக் கொண்டு நிறைய குழந்தைகள் பள்ளிக்கு வந்தார்கள். நான் டிவியில் பார்த்த குழந்தைகள் போல் இருந்தார்கள்... ஆரம்பத்தில் பள்ளியில் அயர்வாக உணர்ந்தேன். கிராமப் பள்ளி போல் இல்லை, முற்றிலும் வேறுபட்டது. அப்பாவின் உறவினர்கள் அம்மாவைத் திட்டினார்கள்: "ஏன் கொழும்புப் பள்ளியில் சேர்த்தாய்? பெரிய மனிதர்கள் செய்வதை உன்னால் செய்ய முடியுமா?" என்று. உண்மைதான்... பள்ளியில் இருந்த நிறைய குழந்தைகளுடன் ஒப்பிடும்போது நான் தரையாக, அவர்கள் வானமாக இருந்தார்கள். பெரியப்பா வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்து, இரவில் பகுதி நேரமாக வீடுகளுக்கு வண்ணம் பூசச் சென்றார். என் பொருட்டு பணம் சம்பாதிக்க. அவருடைய மகளுக்கு என்னைப் போல் படிக்க முடியவில்லை. அவள் சாதாரண தரத் தேர்விலும் தோல்வியடைந்தாள். ஆனால் பெரியப்பா சொன்னார்: "என் பையா, நன்றாகப் படி. நீ எங்கள் முழு குடும்பத்தையும் காப்பாற்ற முடியும்" என்று. பள்ளி வேனுக்கும், விளையாட்டுப் பொருட்களுக்கும் நிறைய பணம் செலவானது. நான் முடிந்தவரை மிச்சப்படுத்தினேன். சாதாரண தரத் தேர்வு முடிவுகள் வருவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு, அம்மா ஒரு தோட்டத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மரம் விழுந்து அம்மா இறந்துவிட்டார்...

எனக்காகத் துன்பப்பட்ட அம்மாவைக் கவனித்துக்கொள்ள முடியாத வலி, என் மூச்சு இருக்கும்வரை இருக்கும்... ஆனால் பெரியம்மாவும் பெரியப்பாவும் எனக்கு அம்மா அப்பாவின் குறையை உணரவிடவில்லை. நான் சாதாரண தரத் தேர்வில் உயர்ந்த தரத்தில் தேர்ச்சி பெற்றேன். முடிவுகள் வந்த நாளில் பரிசாக ஒரு ஸ்டெதஸ்கோப்பை வாங்கி வந்தார் பெரியப்பா... "மகனே, நீ எப்போதாவது ஒரு டாக்டராக வேண்டும்.. நான் உன்னை ஒரு டாக்டராக்கித்தான் பின்னால் பார்ப்பேன்" அந்த வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு அன்பும், நம்பிக்கையும் இருந்தது...

இடையிடையே சந்தித்த அப்பாவின் உறவினர்கள்... "நீ என்ன செய்கிறாய்? ஏதாவது ஒரு வேலைக்கு செல்லலாமே... வெறுமனே இருக்காதே, ஒரு வேலை செய்" என்று குறை சொன்னார்கள். நெஞ்சில் குத்துக் குத்துவது போல் இருந்தன அந்த வார்த்தைகள். நான் எப்படியாவது ஒரு தரவரிசையைப் பெற வேண்டும் என்று நினைத்தேன்... ஆம், நான் அதைச் செய்தேன். முடிவுகள் வந்த அன்றே, பெரியப்பா கொண்டு வந்த ஸ்டெதஸ்கோப்பை அவருடைய மார்பில் வைத்து, "உங்களைப் போல் நல்ல இதயம் எந்த டாக்டருக்கும் கிடைக்காது" என்று சொன்னேன்...

வாழ்க்கை என்பதே ஒரு பெரிய புத்தகம்... சில பக்கங்கள் மிகவும் துன்பமாக இருக்கும். சில பக்கங்கள் புரிந்துகொள்ளவே முடியாது. அப்பாவின் உறவினர்களைப் பற்றிய பக்கங்கள் அப்படி... புரிந்துகொள்ள முடியாது. சில பக்கங்கள் மிகவும் அன்பானவை. பெரியம்மாவின், பெரியப்பாவின், அக்காவின் ஒவ்வொரு பக்கமும் மிகவும் அழகானது... அன்பானது. சிறியதாக இருந்தாலும் அது ஒரு பெரிய அரண்மனை. பெரியம்மா செய்யும் பருப்புக் குழம்பும் சம்பலும் நாக்குக்கு ஒரு மருந்து போல் இருக்கும். அடுத்த பக்கங்களை நான் பெரியம்மாவின், பெரியப்பாவின், அக்காவின் மகிழ்ச்சிக்காக எழுத வேண்டும்... நான் அதையும் செய்வேன்.

நான் ஈரான் உடனான போரில் ஜெயித்து விட்டேன்

வெற்றி ! வெற்றி !! வெற்றி !!!

உலகத்தின் முன்