Z Generation Technology

"မာနက လိပ်ပြာလုံစေတယ် "

သင့်တို့ရဲ့တစ်ခဏ အချိန်ပေးခြင်းက
များစွာသော အသိပညာ တိုးလာစေမှာ
မလွဲဧကန်ပါ ။။။

တစ်ခါတုန်းက မြို့စျေးတစ်ခုရဲ့ဘေးမှာ
ထီးကို ဝါးလုံးနဲ့ထောက်ထားပြီး
ထီးတွေ ဖိနပ်တွေ မီးခြစ် ဂက်စ် ထည့်တာတွေလုပ်တဲ့
လူကြီးတစ်ဦးရှိတယ်..

ဒါပေမယ့် သူ့မှာ ခြေထောက်တစ်ချောင်း
ဒူးဆစ်ကနေ ဖြတ်ထားရတယ်

သူကို အားလုံးက ပေါင်တို လို့ခေါ်ကြတယ်
ဒါပေမယ့် သူကိုအဲ့လိုခေါ်လို့လည်းအပြုံးမပျက်ဘူး
သူပြောနေကြစကားတစ်ခွန်းရှိတယ်..

" မာနက ဆာလောင်နေသော ဝမ်းကို မပြည့်စေဘူး...။
မာနက လိပ်ပြာလုံစေတယ်တဲ့."..။

အပေါ်စာကြောင်းကို လူတိုင်းနားလည်တယ်..
ဒုတိယ စာကြောင်းကို တော့ ဘယ်သူမှမသိကြဘူး..
ပေါင်တိုကြီးမေးလည်း ဒီလိုပါပဲကွာလို့သာဖြေတယ်..

အဲဒီပေါင်တိုကြီးမှာ ရှစ်တန်းအရွယ်တက် နေတဲ့
သားတစ်ယောက်ရှိတယ်
သူ့ သားက ကျောင်းပိတ်ရက်တွေဆို သူ့အဖေဆိုင်ကို
သူဖွင့်ရတယ် ရတဲ့ ပိုက်ဆံကို လိုအပ်တာဝယ်ဖြည့်ပြီး
ပိုတာကို တစ်ပါတ်စာ မုန့်ဖိုးအဖြစ်သုံးရတယ် ..။

တစ်နေ့ ကျောင်းမုန့်စားဆင်းချိန်မှာ
အမြဲတမ်း ထမင်းချိုင့် ကလွဲပြီးမုန့်တွေဘာတွေ
မပါလာတတ်တဲ့ ပေါင်တိုရဲ့သားကို
ဘေးက သူငယ်ချင်းတွေကစတယ်

ဟေ့ကောင် ပေါင်တိုလေး
မင်းကွာ မုန့်လေး ဘာလေးဝယ်စားပါဦးတစ်ခါတလေ
မင်း မဝယ်ချင်လည်းပြော ငါ့တို့အညောင်းခံ ဝယ်ပေးပါ့မယ်ကွ

ငါကျောင်းလာတတ်တာပါ
မုန့်စားဖို့လာတာမှ မဟုတ်တာ
မင်းတို့ စားချင်ရင်ပြောလေ ငါဝယ်ကျွေးပါ့မယ်
ဒီမှာ ပိုက်ဆံ ရော့
ဟေ့ကောင် များလှပါလားကွ
အင်း ငါစုထားတာမို့ပါ

မင်းကွာ အတော် ကပ်စီးနည်းတာပဲကွ
မင်းမှာ ပိုက်ဆံတွေ ရှိရက်သားနဲ့
တစ်ခါမှ အဲ့လိုဝယ်မစားဘူး

ငါ့ ပိုက်ဆံက သန့်ပါတယ် အဲ့ကြောင့်မသုံးရက်တာ
ဒါ မင်းတို့လို အိမ်က လက်ဖြန့်ထောင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးကွာ

မင်းတို့သိချင်ရင် ကျောင်းပိတ်ရက် ငါ့ဆိုင်လာခဲ့လေ
ငါ မုန့်ကျွေးပါ့မယ် စျေးထိပ်နားမှာ ပေါင်တိုဆိုင်လို့မေးလာခဲ့..

ဟေ့ကောင် ပေါင်တိုလေး ငါ့တို့ရောက်ပြီ
သားငယ် မင်း သူငယ်ချင်းတွေကို တစ်ခုခုဧည့်ခံလိုက်လေ
ဟုတ်ကဲ့ အဖေ

ဦးကျင်နွမ်း ကျွန်တော်ကို ဆီချက်လေးပွဲ
လက်ဘက်ရည် လေးခွက်ပေးပါဦး
သူငယ်ချင်းတွေလာလို့

ဟေ့ကောင်တွေစားကြ
မောင်လေး ဖိနပ်ချုပ်ချင်လို့
အော် ဟုတ်ကဲ့

အစ်မ သဲကြိုးပါ လဲဦးမလား
ဘယ်လောက်ကျမလဲ
၇၀၀ ပါ
လဲပေးပါမောင်လေး ကန်တော့နော်

ရပါတယ်ဗျာ ကန်တော့လုပ်မနေနဲ့

ကောင်လေး အန်တီထီး ဘာဖြစ်တယ်မသိဘူး
ဒီကအချောင်းလေးထွက်လာပြီ ပြန်ထည့်မရလို့
၅၀၀ ကျမယ် အန်တီ ခဏစောင့်ရမယ်

ဟေ့ကောင်တွေစားလေ
ဘာလို့လဲ

မင်းငါတို့ကိုကျွေးတာ ဒီအလုပ် လုပ်ပြီးရတာနဲ့လား
ဘာဖြစ်လို့လဲကွ

မဟုတ်ပါဘူးကွာ
မင်းလုပ်နေတာကြည့်ပြီး မစားရက်လို့
သူများတွေ ခြေမှာနင်းတဲ့ဖိနပ်လည်းမရွံ့မရှာမင်းလက်နဲ့
ကိုင်ပြီးလုပ်ရ သူများတွေကို အရိပ်ပေးတဲ့ အရာတွေကို
ချုပ်ရ ရိုက်ရနဲ့ ကွာ..

ဒီလိုပါပဲကြာ
ဒါပေမယ့် ငါလိပ်ပြာသန့်တယ်လေ
ကိုယ့်ရဲ့လုပ်အား ကိုယ့်ရဲ့အတတ်ပညာနဲ့
ငါ အလုပ်လုပ်တယ် ကျောင်းတတ်တယ်
ငါအဖေက ခြေထောက်တစ်ချောင်းမရှိဘူး
ငါ့ကို ဖိနပ်ချုပ်ပြီးကျောင်းထားပေးတယ်

ဒီလိုနားလည်စေဖို့ အတွေးမမှားစေဖို့
အမေဆိုတာ ငါမှာရှိတယ်

ငါ့အဖေ က ငါဘဝကိုအားငယ်မှာစို့လို့
အမြဲပြောပြတာရှိတယ်..

သား လောကကြီးမှာ ခြေတွေလက်တွေသန်မာဖို့ထက်
စိတ်ဓာတ်တွေကြံ့ခိုင်ဖို့ ပိုအရေးကြီးတယ်..

လူဆိုတာ နှစ်မျိုးရှိတယ်
မှန်တာလုပ်တဲ့သူရယ်
အမှားကို လုပ်နေတဲ့သူရယ်

ငါမှန်တယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါခံစားရတယ်
ငါရဲ့ ရိုးသားစွာရှာဖွေရရှိမှု့အတွက် လက္မထောင်နိုင်တဲ့ မာန ငါ့မှာရှိတယ်

မာန ဆိုတာ မကောင်းဘူးလို့ပြောကြတယ်
ငါ့အဖေရဲ့ မာန က ရှင်းရှင်းလေးပဲ

ငါ ရိုးသားစွာရှာဖွေပြီးရတဲ့ ငွေကြေးအပေါ်မှာ
လိပ်ပြာသန့်သန့်နဲ့ လက္မ ရဲရဲထောင်ပြီး
ပျော်အောင် အိပ်မယ်ဆိုတာမျိုးပဲ

မင်းတို့ပြောသလို ငါကပ်စီးနည်းတယ်ပေါ့ကွာ
ငါ ကပ်စီးနည်းတာမဟုတ်ပါဘူး
သုံးစရာ မလိုသေးလို့ပါ

ငါ့အဖေက ငါ့ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေဆိုင်မှာ
အလုပ် လုပ်ခိုင်းပြီး ရသမျှကို တစ်ပါတ်စာမုန့်ဖို့အဖြစ်ပေးတာကွ

ငါအိမ်ကို ပိုက်ဆံပြန်ပေးတိုင်းအဖေကပြောတယ်..

ငါ့သား မာန က ဆာလောင်နေသော ဝမ်းကိုမပြည့်စေဘူး
မာန က လိပ်ပြာလုံစေတယ်တဲ့..

ငါ အလုပ်မှာ မာနဆိုတာမရှိဘူး
အတတ်ပညာနဲ့ ပြောဆိုဆက်ဆံမှု့ပဲလိုတယ်

မာနက လိပ်ပြာလုံစေတယ်
ရိုးသားစွာ လုပ်ကိုင်ပြီးရတဲ့ အရာမှန်သမျှ
ကိုယ့်ဘာသာ ဖြုန်းသည်ဖြစ်စေ သုံးသည်ဖြစ်စေ
လိပ်ပြာလုံစွာ သုံးပစ်နိုင်တယ် စွန့်ကြဲနိုင်တယ်ဆိုတာ..။

အတွေး တစ်ခုခုရကြပါစေ။

Credit:
ကောင်းကင်ထက်က ကြယ်စင် {ကလေး}

ပညာရေးဆိုတာ ရပ်မနေပါ
-------------------------
တစ်ကမ္ဘာလုံး ကပ်ဘေးကြောင့် ပညာရေး နောက်ကျနေပြီဆိုပြီး ထိုင်ညည်းနေကြမှာလား၊ အဖြေရှာကြမှာလား။

ကမ္ဘာ့ပညာရေးက အွန်လိုင်းပေါ် ရောက်သွားပြီ။ အိန္ဒိယနိုင်ငံက ပိုက်ဆံရှိတဲ့မိဘတွေက သူတို့ သားသမီးတွေ အတွက် အွန်လိုင်းကနေ ပညာသင်ပေးနိုင်မယ့် ဆရာတွေကို ရှာနေကြတယ်ဆိုတဲ့သတင်း LiveMint မှာ ဖတ်လိုက် ရတယ်။ ပိုက်ဆံရှိသူတွေ စုပြီးတော့ အွန်လိုင်းကနေ နိုင်ငံတကာက ပညာရှင်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ၁၀ ယောက် သင်တန်း၊ ၁၅ ယောက်သင်တန်းလေးတွေနဲ့ လုပ်နေကြတာတဲ့။

စင်ကာပူကလည်း အွန်လိုင်းပညာရေးဈေးကွက်ထဲကို ထဲထဲဝင်ဝင် ရောက်လာတယ်။ ပညာငတ်နေတဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ပိုက်ဆံပေါနေတဲ့ မိဘတွေအတွက် အထူးပညာရေးသင်တန်းတွေကို အွန်လိုင်းကနေ ကမ္ဘာကျော် ပါမောက္ခကြီးတွေနဲ့ ပို့ချနိုင်အောင် ကြားခံဆက်သွယ်ပေးကာ စီးပွားရှာနေပြီ။

“ပညာရေးက ကျောင်းတွေ ဘယ်အချိန်ဖွင့်မလဲဆိုတာကို စောင့်နေရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ ပညာကို ကိုယ်ကြိုက်တဲ့အချိန်မှာ သင်ကြားနိုင်တဲ့ အနေအထားတစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်ဖို့ အချိန်ရောက်လာပြီ။ ကပ်ရောဂါဘေးက ဘယ်အချိန်အထိ ဖြစ်နေမယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ အွန်လိုင်းကနေ ကလေးတွေကို သင်ခိုင်း၊ လေ့လာခိုင်းရတာ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းသွားထားရတာထက်တောင် သက်သာနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် အိမ်က သားကို အွန်လိုင်းကပဲ ကျောင်းတက်ခိုင်းနေတာ ၆ လတောင်ရှိနေပြီ” လို့ အိန္ဒိယနိုင်ငံက လုပ်ငန်းရှင် ဖခင်တစ်ဦးက ပြောတယ်။

အွန်လိုင်းပေါ်ကနေ အင်ဂျင်နီယာ၊ ဘာသာစကား၊ နည်းပညာတွေကို လေ့လာလိုက်စားနေကြသူတွေထဲမှာ တရုတ် လေးတွေလည်း အကဲဆုံးပဲလို့ သိရတယ်။ အိန္ဒိယနဲ့ တရုတ် အင်အားကြီး နိုင်ငံကြီး နှစ်နိုင်ငံမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ ကလေးတွေဟာ သူတို့ဘဝအတွက် ပညာသည်သာ အားကိုးရာအဖြစ် ခံယူထားကြတာများတယ်။

အိန္ဒိယက ကလေးတွေဆိုရင် ဆင်းရဲတွင်းက လွတ်ကင်းအောင် ပညာတတ်အောင် ကြိုးစားရမယ်ဆိုတာ ဘဝပေး ခံယူချက်လို နားလည်ထားကြတယ်။ အိန္ဒိယသားတွေ ကမ္ဘာပတ်ပြီး နည်းပညာနဲ့ အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းတွေမှာ တွင်ကျယ်နေကြတာ မျက်မြင်လက်တွေ့ဖြစ်နေကြတာပဲ။

ကမ္ဘာက အဖြေရှာနေတဲ့ပညာရေးကတော့

A.I (Artificial Intelligence)

A.R (Augmented Reality) တွေပါပဲ

A.I ဆိုမှတော့ ကွန်ပျူတာ ပါလာပြီ။ ကွန်ပျူတာတွေနဲ့ အရာရာကို၊ လုပ်ငန်းတိုင်းကို၊ နေရာတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် နည်းပညာပေါ့။ ခေတ်က ကွန်ပျူတာခေတ်လို့တောင် ပြောလို့မရတော့ဘူး။ ခေတ်နောက်ကျ ကျန်ခဲ့ပြီ။ အင်တာနက်ခေတ်လို့ ပြောရမှာ။ ဒါကြောင့် ကွန်ပျူတာတွေ၊ အင်တာနက်တွေကို မယုံကြည်ရင် ပညာရေးအကြောင်း လာမပြောနဲ့တော့လို့ ပြောရမယ့်ခေတ်ဖြစ်နေပြီ။

ပညာရေးမှာ A.R ကိုထည့်သွင်းပြီး သင်ကြားဖို့ဆိုတာတော့ သူများနိုင်ငံတွေမှာ လှုပ်ရှားတာ ကြာပါပြီ။ ကလေးတွေကို စာတွေ့ထက်၊ လက်တွေ့ကျကျ သင်ပြနိုင်အောင် ကြိုးစားတဲ့ပညာပေါ့။ ရုပ်တွေ၊ အသံတွေကို အစစ်အမှန်အတိုင်း မြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်၊ ရောက်နိုင်အောင် သင်နေတာကိုပြောတာ။

ကလေးတစ်ယောက်ဟာ ကွန်ပျူတာတွေ အင်တာနက်တွေနဲ့ ရင်းနှီးသွားပြီဆိုရင် A.I တို့ A.R တို့ဆိုတာတွေဟာ သိပ်ပြီးတော့ အခက်အခဲမရှိတော့ပါဘူး။

အင်တာနက်ဆိုတာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့ပညာကို ရှာဖွေနိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာဆိုတာ သိအောင်၊ မြင်အောင် သင်ပေး၊ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တဲ့ ပညာရေးစနစ်မျိုးတွေဟာ အနာဂတ်မှာ ခေတ်စားလာတော့မှာ။

အတန်းပညာကို ကျောင်းတွေကသာ သတ်မှတ်ပေးရမည်ဆိုတဲ့ ဥပဒေတွေကို ဖြေလျှော့ပေးလိုက်မယ်

အစိုးရက ကြိုက်သလိုသတ်မှတ်တဲ့ စာမေးပွဲဆိုတာကို ကွန်ပျူတာပေါ်က ဖြေနိုင်မယ်

ကြိုက်တဲ့အချိန်၊ ကြိုက်တဲ့နေရာကနေ လှမ်းဖြေမယ်။ ကွန်ပျူတာတွေ စီစဉ်ပေးထားမယ်။ ဖြေပြီး နာရီပိုင်း သာစောင့် အောင်စာရင်းက ထွက်လာမယ်။ ကျရင် ပြန်လည်ကြိုးစားခွင့်ရှိတယ်

သင်ချင်တဲ့ဆရာနဲ့သင်၊ သင်ချင်တဲ့ နေရာမှာသင်၊ အိမ်မှာသင်သင်၊ အလုပ်မှာသင်သင် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်လက်တွေ့ နားလည်လာဖို့၊ တတ်လာဖို့၊ စစ်ဆေးမှုတွေကို ဖြေနိုင်ဖို့ပဲလိုတယ်။

အနာဂတ်ပညာရေးကို အစဉ်အလာ ကျောင်းသွား၊ အတန်းတက်ဆိုတာထက် ကျောင်းမသွားဘဲ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ နည်းတွေကို ကြိုးစား ကြံဆနေကြတာတွေပါ။
ဒီနည်းတွေဟာ အသစ်အဆန်းတွေတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှိပြီးသားတွေပါ။ ရှိပြီးသားတွေကို အစဉ်အလာ ကျောင်း ပညာရေးတွေက လွှမ်းမိုးထားတော့ နေရာမရသေးတာ။

ဒါကြောင့် ကပ်ရောဂါဘေး ဖြစ်နေတဲ့ကာလတွေမှာ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ကမ္ဘာ့ပညာရေးကို လက်လှမ်းမီအောင် ကြိုးစားပြီး အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေအတွက် အသင့်ဖြစ်နေသူတွေလည်း အများကြီးဆိုတာ သိထားကြ စေလိုပါတယ်။

ကပ်ရောဂါဘေးကြောင့် ပညာရေးကြီးက ရပ်တန့်နေပြီလို့ ပြောနေတာ မယုံကြပါနဲ့

သူ့သဘောနဲ့သူ လှုပ်ရှားနေကြတာတွေလည်း အများကြီးပါ

ပြောင်းလဲနေတဲ့ ခေတ်ကြီးကို အမီလိုက်နိုင်ဖို့ ကွန်ပျူတာတွေ အင်တာနက်တွေကို ငါတို့ မသိထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ဆိုတာလည်း ဆရာ၊ ဆရာမတို့ သတိထားကြပါ။

(Ref: Investopedia, India Today)

Photo Credit : Thought Co.)

တင်ညွန့်

၂၈.၁၂.၂၀၂၀