My TCL

မိဘတွေသတိထားရမယ့် အချက်တွေပါ

အမှန်တွေပါဘုရား

ထန်းပင်လိုလူ​တွေ မဖြစကြပါစေနဲ့

အခုလက်ရှိ အရွယ်ရောက်ပြီ မိဘ/ဆေွမျိုးတွေအိမ်မှာ အလုပ်မရှိပဲ ကပ်နေတဲ့သူတွေက မှိခိုနေကြတာလား အားကိုးလို့လား။
မှိခိုတာမဟုတ်ရင် တတ်နိုင်သလောက် ဝိုင်းဝန်း ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးကြပါ။
အခက်အခဲဆိုတာ လူတိုင်းရှိနေကြာတာတွေချည်းပဲ။
အိမ်မှုကိစ္စကူမလား?
စီးပွားရေမှာ ဝင်ကူမလား?
ဂိမ်းဆော့လိုက် သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အချိန်ကုန်အောင်လည်လိုက် အချိန်တန်ဝင်စား အချိန်မတော်ဝင်အိပ် အချိန်မတော်မှ အိပ်ယာထ ဒါမျိုးတွေလုပ်နေမယ်ဆို လူဟာတဖြည်းဖြည်း အလွယ်ရချင်တဲ့စိတ်တွေ မကောင်းတဲ့စိတ်အတွေးတွေ ဝင်လာဖို့ပဲ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။
အားကိုးလို့ရတယ် မှိခိုဖို့အရွယ်လို အိုနေတာမှမဟုတ်တာလို့ တွေးလိုက်ပါ။
လုပ်စရာဆိုတာ ကိုယ့်အပေါ်ပဲမူတည်ပါတယ်။
လူကြီးတွေက နည်းပညာပိုင်းအားနည်းလေ့ရှိတတ်တယ် ကိုယ်ကလူငယ် သင်ယူရတာ သူတို့ထက်ပိုလွယ်တယ်။
ဒါကြောင့် လူငယ်တွေအနေနဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကိုမူတည်ပြီး အချိန်ကို အကျိုးရှိစွားအသုံးချတတ်ကြပါစေ။
ပေါ့ပေါနေရင် ပေါ့ပေါ့ပဲစားရမှာပါ။

လူ့တန်ဖိုးဆိုတာ အချိန်ကိုအသုံးချမှုအပေါ်မှာမူတညိပြီး ပြောင်းလဲနေတယ်ဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။

လူတိုင်းအတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ဟာ ကံကောင်းလာတဲ့အထိစောင့်နေရမှာမဟုတ်ပါဘူး လက်ရှိအချိန်ဟာ ကံအကောင်းဆုံးအချိန်ပါ။

အရွယ်ကောင်းတယ်
ကျန်းမာသန်စွမ်းတယ်
သင်ယူလေ့လာဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေရှိနေတယ်

ဒီ​လာက်ကေကံကောင်းတဲ့အချိန်အခါကို လက်လွတ်ခံနေကြဦးမှာလား။

လူတော် လူကောင်းတွေအဖြစ် သူတပါးကို အရိပ်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေဖြစ်ကြပါစေ။

ထန်းပင်လိုလူတွေ မဖြစ်ကြပါစေနဲ့

ကိုယ်တေဆီကကောင်တေဆို တေနေလောက်ပီ

အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊ ကီရာလာ ပြည်နယ်က သင်္ချာဆရာတစ်ယောက်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၂၀ ကျော်ကတည်းက နေ့တိုင်း မြစ်ကိုဖြတ်ကူးပြီး ကျောင်းတက်ခဲ့ပါတယ်။ အံ့သြဖို့ကောင်းတာက သူဟာ တစ်ရက်မှ ကျောင်းမပျက်ခဲ့တာပါပဲ။

သူ့နာမည်က အဗ္ဗဒူ မalik ပါ။ သူစာသင်ရမယ့် ကျောင်းက ကာဒါလန်ဒီ မြစ်ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာ ရှိပါတယ်။ ဘတ်စ်ကားတွေ မလာတော့တဲ့အခါ၊ ကားလမ်းကသွားရင်လည်း အချိန်တွေအများကြီး ပိုကြာတဲ့အခါမှာတော့ သူဟာ အမြန်ဆုံးလမ်းကို ရွေးလိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ရေကူးသွားဖို့ပါပဲ။ မနက်တိုင်းမှာ သူဟာ သူ့ရဲ့အဝတ်အစား၊ စာအုပ်နဲ့ ထမင်းချိုင့်ကို ပလတ်စတစ်အိတ်ထဲထည့်၊ ကျောမှာပိုးပြီး မြစ်ကို ဖြတ်ကူးပါတယ်။ မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ၊ ရေကြီးကြီး၊ ရေစီးသန်သန် သူကတော့ မနက်တိုင်း ရောက်လာစမြဲပါပဲ။ တချို့က ဒါကို ရူးကြောင်ကြောင်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ တာဝန်တစ်ခုပါ။

သူဟာ နာမည်ကြီးချင်လို့ ဒါကို လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို စောင့်နေမယ့် ကျောင်းသားလေးတွေအတွက် လုပ်နေတာပါ။ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ သူဟာ ကလေးပေါင်းရာချီကို ပညာသင်ပေးခဲ့သလို ဒီမြစ်ကြီးကိုပဲ သင်ခန်းစာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းတတ်ဖို့ပါ သင်ပေးခဲ့ပါသေးတယ်။

လူတွေက ဆင်ခြေတွေ အမျိုးမျိုးပေးနေကြတဲ့ ဒီနေ့ခေတ်ကြီးမှာ အဗ္ဗဒူ မalik ကတော့ ဆက်ပြီး ရေကူးနေတုန်းပါပဲ။

၅လပိုင်းအတွက် ထိုင်းထီပေါက်စဥ်ထွက်ပါပြီ။ကံထူးသူများ မုန့်ဖိုးပေးပါနော်

၄ လပိုင်းအတွက် ထိုင်းထီပေါက်စဥ်လေးပါ။ကံကောင်းကြပါစေ

အသိပညာရှိမှ လောကဓံကို ခံနိုင်မယ်
ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလည်း စာများများဖတ်ပါ

သို့မှသာ သူများစကား နားမယောင်လွယ်ပဲ ကိုယ်ပိုင်စဥ်းစားဆုံးဖြတ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။

ညစာစားအပြီး စာဖတ်ခြင်း ဘာညာ သာရကာပေါ့