Dhamma Knowledge

စႏၵကုမာရ ဇာတ္ေတာ္
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

စႏၵကုမာရဇာတ္ေတာ္သည္ ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘတြင္ ခုနစ္ခုေျမာက္ ဇာတ္ေတာ္ျဖစ္သည္။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္အနီး ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္ယံ၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဥ္ ေဒဝဒတ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ ထိုဇာတ္ေတာ္တြင္ သစၥာ၏ တန္ခိုးကို ထင္ရွားစြာ ေဖာ္ျပေလသည္။ ပါဠိက်မ္းဂန္မ်ား၌ စႏၵကုမာရဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို ခ႑ဟာလဇာတ္ဟု ျပသည္။ ဇာတ္ေတာ္၏ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။
ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာအခါ ပပၹဝတီျပည္၌ ဝသဝတီမင္း၏သား ဧကရာဇ္ အမည္ရွိေသာမင္းသည္ နန္းစံ၏။ ထိုမင္း၏ သားေတာ္ႀကီးကား စႏၵကုမာရမည္၍ အိမ္ေရွ႕အရာျဖင့္ စံရသည္။ ထိုမင္းတြင္ ခ႑ဟာလ အမည္ရွိေသာ ပုဏၰားအမတ္ႀကီး တစ္ဦးရွိရာ ထိုအမတ္ႀကီးသည္ တရားစီရင္ရာ၌ လာဘ္ယူ၍ စီရင္ေလ့ရွိသည္။
တစ္ခါေသာ္ အမွုသည္ ေယာက္်ားတစ္ဦးသည္ မတရားသျဖင့္ အမွုရွုံးေအာင္ စီရင္ျခင္းခံရသျဖင့္ စႏၵကုမာရမင္းသားအား တိုင္ၾကားရာ မင္းသားသည္ ႏွစ္ဖက္ေသာ အမွုသည္တို႔ကို ေခၚယူ၍ တရားသျဖင့္ စီရင္ေပးသည္။ ထိုအခါမွစ၍ လူအမ်ားက မင္းသားကို ၾကည္ညိဳလ်က္ အမတ္ႀကီးကို ရြံ့မုန္းၾကသည္။ အမတ္ႀကီးလည္း မိမိသည္ မင္းသားေၾကာင့္ ဂုဏ္ပ်က္ရသည္ဟု ရန္ၿငိဳးထားေလသည္။
တစ္ေန႔သ၌ ဧကရာဇ္မင္းသည္ နတ္ျပည္ကို အိပ္မက္တြင္ ျမင္သျဖင့္ နတ္၏ စည္းစိမ္ကို လြန္စြာရလိုေသာေၾကာင့္ အမတ္ႀကီး ခ႑ဟာလကိုေခၚ၍ နတ္ျပည္ေရာက္ရန္ နည္းလမ္းကို ေမးသည္။ အမတ္ႀကီးလည္း နည္းလမ္းကို မသိေစကာမွ မင္းသားကို သတ္ျဖတ္ခြင့္ရစိမ့္ေသာငွာ လွည့္ျဖားလည္ဆယ္ဉာဏ္ျဖင့္ သားသမီး၊ သူႂကြယ္၊ႏြား၊ ျမင္း စသည္တို႔ကို သတ္လၽွက္ လည္ေခ်ာင္းေသြးျဖင့္ ယဇ္ပူေဇာ္ရမည္ဟု ေျပာၾကားသည္။
မင္းလည္း ယုံၾကည္၍ သားသမီး မိဖုရားတို႔ကို သတ္ရန္ ေဆာင္ယူေစသည္။ စႏၵကုမာရ မင္းသားသည္ အမတ္ႀကီး၏ အေကာက္ႀကံပုံကို သိရွိသည့္အေလ်ာက္ မိမိတစ္ဦးအတြက္ အျခားသူမ်ား မေသရေလေအာင္ ေလၽွာက္ထားရန္ ႀကံစည္လ်က္ မင္းႀကီးေရွ႕ေတာ္သို႔ လိုက္ပါလာခဲ့သည္။
ဧကရာဇ္မင္း၏ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း အစီအစဥ္ကို ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တို႔ သိေသာအခါ ထိုသို႔ျပဳျခင္းျဖင့္ ငရဲျပည္သို႔သာ လားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဖ်ာင္းဖ်ဆုံးမသည္။ သို႔ေသာ္ ဧကရာဇ္မင္းလည္း ထိုအဆုံးအမကို ပယ္ေလသည္။ ထိုအခါ သားေတာ္ စႏၵကုမာရ မင္းသားႏွင့္တကြ သားမယားမ်ား၊ မွူးမတ္မ်ားႏွင့္ တကြ သားမယားတို႔က တစ္လွည့္စီ ငိုေႂကြးပန္ၾကားၾကသည္။ ထိုသို႔ပန္ၾကားတိုင္း မင္းလည္းစိတ္ညြတ္ႏူးသျဖင့္ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္း အစီအစဥ္ကို ဖ်က္သိမ္းသည္။
သို႔ရာတြင္ အမတ္ႀကီး ၾကား၍ မင္းအားလွည့္ျဖား တိုက္တြန္းျပန္ေသာ္ မင္းလည္း ယဇ္အစီအစဥ္ကို ျပဳျမဲ ျပဳျပန္သည္။ အမတ္ႀကီးလည္း အခြင့္သင့္ခိုက္ မင္းသားတို႔အား သတ္ျဖတ္ရန္ စီစဥ္ေလသည္။ ဤတြင္ တစ္နန္းေတာ္လုံး ပူပန္ငိုေႂကြးၾကသည္။ တစ္ျပည္လုံးလည္း ျပည္သူျပည္သားတို႔၏ ငိုေႂကြးသံမ်ားျဖင့္ ပဲ့တင္ထပ္ေလသည္။
ေနာက္ဆုံးတြင္ မင္းသား၏ မယ္ေတာ္ ေဂါတမီမိဖုရားသည္ သစၥာသာလၽွင္ ကိုး
ကြယ္ရာ ရွိေတာ့္သည္ဟု ေအာက္ေမ့၍ သစၥာအဓိ႒ာန္ျပဳသည္။ ထိုအခါ သိၾကားမင္းသည္ မေနသာပဲ သံလွံတံကို စြဲ၍ မင္းႀကီးထံသို႔ လာေရာက္ကာ ျပစ္တင္ေမာင္းမဲသည္။
မင္းလည္း ေၾကာက္ရြံ့၍မင္းသားတို႔ကို လႊတ္သည္။ ျပည္သူအမ်ားလည္း အမတ္ႀကီးကို ခဲ၊ အုတ္တို႔ျဖင့္ ေပါက္သျဖင့္ အမတ္ႀကီးေသသည္။ မင္းႀကီးကိုလည္း သတ္ၾကမည္ျပဳရာ သားေတာ္က ေတာင္းပန္သျဖင့္ မသတ္ပဲ ဒြန္းစ႑ားအျဖစ္ အဝတ္ႏြမ္းကိုေပးလ်က္ ႏွင္ထုတ္သည္။
စႏၵကုမာရမင္းသားလည္း ထီးနန္းကို ရရွိသည္။ ဇာတ္ေပါင္းေသာ္ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ထက္တြင္ ခ႑ဟာလ ပုဏၰားသည္ ေဒဝဒတ္ စႏၵကုမာရ မင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရားျမတ္စြာဘုရား မယ္ေတာ္ ေဂါတမီ မိဖုရားသည္ မယ္ေတာ္၊ မင္းသား၏ မိဖုရား စႏၵေဒဝီကား ယေသာ္ဓရာ စႏၵကုမာရမင္းသား၏သား ဝသုလကား ရာဟုလာ ညီေတာ္ ဝါမေဂါတၱကားရွင္မဟာ ကႆပမေထရ္ ဘဒၵေသနညီေတာ္ကား လက္ဝဲရံရွင္ေမာဂၢလႅာန္ ညီေတာ္ သူရိယ ကုလာရကား လက္်ာရံ ရွင္သာရိပုတၱရာ အသီးသီး ျဖစ္လာသည္။
Thanks:
#စာေပနန္းေတာ္