A M - Canvas

A Puzzling Experience 🤔

It happened to me when I started taking my first posting as a former school teacher on the outskirts of the city, which is almost two-hour drive by bus. So I used to wake up early, prepare for work and walk to the bus stop every weekday. One morning, around 5 a.m, my dad sent me to the stop because sometimes the light went out in our country at that time, even in the city. On the way to the bus stop, I came across a man walking towards us, then he passed by me and my dad. I was checking him if he was the man living in our street, who passed away the day before. So l looked into his face and his body, but nothing was different like the real him except his new hair cut. His outfit was also the usual wearing style: patterned shirt and longyi and the whole thing looked like the real person, not like a ghost (the ones I have seen in the movies 😂). That made me unclear that the news he left the world was a truth or fake. After watching him pass, I asked my dad if he also saw him. He said, "Yes, I did. Exactly like him." My dad's answer made me shocked. I was curious to know about him and so I kept on asking my dad. "Does he have a twin?" Because I just wanted to have an evidence for his new hairstyle to relieve my suspicion. (Maybe this man is his twin.) But my dad was also unsure about that. When I reached the corner of the street, I looked back at him and saw he was peeping one of his friend's houses, probably to say 'Good Morning' because he was such a sociable person.

Then, we also hurried to the bus stop and I took the bus to work. On my return home, the news I heard puzzled me! The truth was that he had no twin and he really passed away the day before. And he did a hair-cut the other day before his death.

If so, whom did I meet this morning? Ghost or who else?
....

AM
17.4.2026

Day 19 - အနာဂတ်ကသင့်ကို ဘာပြောချင်လဲ 🌿

အနာဂတ်လို့ပြောရင် လူတွေက ဟိုးအဝေးကြီးက နေ့ရက်တွေလို့ သတ်မှတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ 'အနာဂတ်' ဆိုတာ ဆုပ်ကိုင်လို့ရတဲ့အရာမှ မဟုတ်တာပဲ။ ဘယ်‌တော့မှန်းမသိတဲ့အချိန်တစ်ခုဆီမှာ ရောက်နေမလား၊ မရောက်နေဘူးလား မသေချာတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း အထွေအထူး ဘာမှပြောစရာစကားတော့ ရှိမနေပါဘူး။

ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့အချိန်မှာ အရင်လို အနာဂတ်ကို အမျိုးမျိုးပုံဖော်ပြီး လေထဲတိုက်အိမ်လည်း မဆောက်တော့ဘူး။ အနာဂတ်မှာနေရတာ သိပ်သဘောကျတဲ့ ကိုယ့်အကျင့်ကိုလည်း တကယ်မရှိတဲ့အနာဂတ်ကို မြင်အောင်ကြည့်ပြီး လက်ခံနိုင်အောင်ကြိုးစားရတယ်။ ပြန်မရတော့မယ့် အတိတ်ဆီကအရာတွေကိုလည်း သတိရမယ်ကြံတိုင်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး နေတတ်ခဲ့တာ ကျင့်သားရခဲ့ပြီ။ အတိတ်ကို ဖြတ်ခနဲပြန်ရောက်သွားတိုင်း အတွေးမရှည်အောင် ဖြတ်ချပစ်တယ်။ တွေးနေလည်း ဘာမှထူးမလာမယ့်အရာတွေအတွက် စိတ်အပင်ပန်းမခံသင့်ဘူးဆိုတာ နားလည်သွားတဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်တယ်။ အကောင်းဆုံးအချိန်က အခုပဲဆိုတာ သေ‌သေချာချာ သဘောပေါက်အောင် မှတ်သားနာယူ၊ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရင်း အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်လာတယ်။

အနာဂတ်အကြောင်းကို သိပ်မတွေးဖြစ်‌တော့ပေမယ့် အသက်ရှင်သရွေ့ကာလပတ်လုံး အနာဂတ်အစီအစဉ်ကိုတော့ သေချာစနစ်တကျဆွဲပြီး နေထိုင်ဖို့ကြိုးစားပါတယ်။ အတွေးနဲ့မနေဘဲ လက်တွေ့ဆန်ဆန်နေဖို့ပါ။ နှစ်တစ်နှစ်ရဲ့ နောက်ဆုံးလ၊ နောက်ဆုံးအပတ်မှာ နောက်တစ်နှစ်စာအစီအစဉ်ကို သေချာစဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပြီး လုပ်ရမယ့်အရာ သုံးခုသတ်မှတ်တယ်။ ဥပမာ - main intention အနေနဲ့ 'Health, Money, Learning' ဆိုပါစို့။ Yearly plan အနေနဲ့ အဲ့ဒီ သုံးခုကိုအခြေခံပြီး Monthly plan ဆွဲတယ်။ တစ်လစာအစီအစဉ်ကိုကြည့်ပြီး တစ်ပတ်ချင်းစီ ပြန်ဆွဲတယ်။ ပြီးရင်တော့ တစ်ရက်ချင်းစီ သတ်မှတ်ထားတဲ့အတိုင်း နေထိုင်နိုင်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားတယ်။ မနက်ဖြန်တွေအကြောင်း၊ နောက်အပတ် နောက်လတွေအကြောင်း လာမေးရင် ခေါင်းထဲမှာ ဘာမှရှိမနေဘူး။ overall သိချင်ရင် စာအုပ်ထဲပြန်ကြည့်ရုံပေါ့။ ကိုယ်ကတော့ တစ်ရက်ချင်းစီပဲ အသက်ရှင်ရတာ ပိုကြိုက်လာတယ်။ နေရတာလည်း ပိုပြီးပေါ့ပါးတယ်။ တစ်လကုန်သွားရင် စာရင်းပိတ်၊ ပြန်သုံးသပ်၊ နောက်လအသစ်နဲ့ ပြန်စ။ အရင်လအကြောင်း ဘာမှမမေးနဲ့၊ စာအုပ်ထဲတော့ တချို့တလေရှိမယ်။ စာရင်းတွေ၊ သုံးသပ်ချက်တွေလောက်ပါပဲ။ ပျော်စရာ အမှတ်တရတွေကိုတော့ တစ်ခါတည်း enjoy လုပ်ခဲ့တယ်။ စိတ်မကောင်းစရာတွေကိုတော့ လွှတ်ချတတ်တာ အကျင့်ရလာ‌လို့ ပြန်တွေးရင်တောင် သိပ်လည်းမမှတ်မိတော့ပါဘူး။ သုံးလ တစ်ခါလောက်တော့ ကိုယ်ဘာတွေလုပ်ပြီး၊ ဘယ်လမ်းဦးတည်နေလဲ ပြန်ကြည့်ရတာတော့ရှိပါတယ်။

ကိုယ်တိုင်က သိပ်မထက်မြက်တော့ ဒီလိုပဲ စာအုပ်ကြီးနဲ့တော့ နေရသေးတယ်။ အချိန်နည်းနည်းလေးရတဲ့ လူ့ဘ၀ကို လမ်းတွေချော်မသွားချင်ဘူးလေ။ လူပဲ... မှားတတ်တာပေါ့။ လူပဲ ...အမှန်ဆီရောက်အောင်လည်း ကြိုးစားရမှာပေါ့။ အနာဂတ်ကကိုယ့်ကိုထက် အခုကိုယ့်ကိုပဲ သတိပေးစကားပြောချင်ပါတယ်။

"စစ်မှန်တဲ့လွတ်လပ်ခြင်းကိုရဖို့ လေ့လာမှတ်သားပါ၊ လက်တွေ့ပြုပြင် လေ့ကျင့်ပါ။ စာသိနဲ့တင်ရပ်မနေပါနဲ့။ ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားဖို့ အခွင့်အလမ်းဖန်တီးယူပါ"

🌱

Aye Moh
26th Dec, 2025
Friday