Power Paradise

စာရေးဆရာ ဆိုတာ တိုင်းပြည်ရဲ့ ရတနာ တစ်မျိုးပါ ။

သာမန်လူတွေ မသိတာ၊ မတတ်တာ၊ မတွေးနိုင်မမြင်နိုင်တာ၊ မလေ့လာနိုင်တာ၊ နားမလည်တာတွေ သိအောင် တတ်အောင် နားလည်ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပီး သူငယ်တန်း မှ သမ္မတ အထိ လူတွေ သိအောင် တတ်အောင် နားလည်အောင် ရေးနိုင်၊ ပြောနိုင်၊ လမ်းပြနိုင်တဲ့ အနန္တဂိုဏ်းဝင် ပါ ။

ဇနပုဒ် တောရွာလေး က တောသား ကျွန်တော့်ကို ဆရာကြီး ရဲ့ "မိုးထိအောင် ​လှေခါးထောင်" ဆိုတဲ့ စာအုပ်လေးက ဒီဘဝ ဒီအခြေအနေ ဖြစ်အောင် အစပျိုး လမ်းပြပေးခဲ့ပါတယ် ။

ကျွန်တော် ရန်ကုန် ရောက်တိုင်း ဆရာကြီး ဆီ သွားပီး ရိုသေစွာ ကန်တော့၊ ဆုံးမသြဝါဒများ ကို နာခံပါတယ် ။ ဆရာကြီး ရဲ့ သားအကြီးဆုံး ကိုနေဦး နဲ့ တူလို့ဆိုပီး ကျွန်တော့် ကို တကယ့်သားအရင်းတစ်ယောက်လို ချစ်ကြတယ် ။ ကျွန်တော် ကလည်း မိသားစုလိုပဲ ရောက်တာနဲ့ အိမ်မှာ လိုအပ်တာလုပ်ပေး၊ စာအုပ်တွေ ၊ ရှေးဟောင်း ပေစာတွေ ၊ အုတ်ခွက်တွေ လိုအပ်သလို နေရာချပေး ။ တစ်ခါတစ်လေ ဆို အချိန်ရသလောက် မိုးချုပ်တဲ့ အထိ စကားပြောရင်း စာဖတ်ရင်း ဆရာကြီး အိမ်မှာ နေဖြစ်တယ် ။

မရောက်တာကြာပီ ဖြစ်လို့ မနေ့က ဖုန်းဆက်ပီး ညီလေးတစ်ယောက်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံဂါရဝ ပြုစေလိုက်တာ ကျွန်တော်ဖတ်ဖို့ စာအုပ်တွေ အများကြီး ပြန်ပေးလိုက်တယ် ။

ဆရာကြီး က အခု အသက် ၈၅ နှစ် ၊ ဆရာမကြီး က ၇၉ နှစ် ။

စာရေးဆရာကြီးချစ်စံဝင်း နှင့် စာရေးဆရာမကြီး လမင်းအိမ်(ဒေါ်မော်မော်) တို့ ကျန်းမာ အသက်ရှည်ကြပါစေလို့ အဝေးကနေ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ် ။

မိုးထိအောင်လှေခါးထောင်
စိုင်းအောင်အောင်