Hey Sis

ဘဝမှာ ဦးဆုံးပိုင်ဆိုင်ဖူးတဲ့ အခန်းလေး ရောင်းဖို့ဖြစ်လာပြီ …
နှစ်သက်စရာ အမှတ်တရတွေ ပွေ့ဖက်ရင်းနဲ့ပဲ နောက်ဆုံးထိ ဆွဲကိုင်ထားချင်နေမိသေးတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ဘယ်ပွဲစားဆီမှလဲ တကူးတက မသွားဖြစ်သေးဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူမှန်း မသိသေးတဲ့ ပိုင်ရှင်အသစ်ရဲ့ အချစ်တွေ လက်ခံရပါစေလို့ မျှော်လင့်မိပါတယ် အိမ်ကလေးရေ 🧡

နှစ်ဝက်ကျိုးလို့ နောက်နှစ်ဝက်ထဲတောင် ခြေလှမ်းချနေရပြီ ဆိုပေမဲ့ ၂၀၂၄ က မနေ့တစ်နေ့ကမှ နှစ်ကူးသွားသလိုပါပဲ။

ရင်မောနေရတာနဲ့ပဲ ရက်တွေ၊ လတွေ၊ နှစ်တွေက တအိအိပြိုဆင်းနေတာ သတိတောင် မရမိတော့ပါဘူး။

ဇူလိုင်ဟာလဲ ကောင်းကင်ညိုညိုနဲ့ နောက်တစ်ဖန်တောင် ပြန်ရောက်လာမှကိုး… တစ်ဝါဝင်ပြန်ဦးတော့မယ်။
စိတ်တွေက ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်ကြေပြီး သူတော်ကောင်းတရားကိုပါ ငြိုငြင်မိမလိုတွေ ဖြစ်နေပြီ။

ဘာကိုမဆို အပြစ်မြင်၊ အငုံစိတ်တွေနဲ့ တုံ့ပြန်၊ ဒေါသနဲ့ ဆက်ဆံရင်း တဖြည်းဖြည်းနိမ့်ဆင်းလာတဲ့ ၁မျိုးသားလုံးစိတ်ဓာတ်။ သေလမ်းလျှောက်နေရတာချင်းတူတူ လမ်းခင်းသူနဲ့ လမ်းဖျက်သူ ကွာသေးတယ်လေ။ တစ်မူးပိုရှူဖို့ ခေါင်းတစ်လုံးမြင့်အောင် မော့မော့ကြည့်ရင်း ကျီးပေါင်းလဲတက်၊ ဇက်လဲခိုင်၊ လူလဲယိုင်နေပြီ။

ဇူလိုင်ငိုရင် လိုက်ငိုဖို့ပဲ ပြင်ထားလိုက်တော့တယ်။ မိုးပြိုတာ ဘာနဲ့ကာမလဲ။

ဇူလိုင် (၁) အတွေးညိုညို

“အချိန်က အရာရာကို ကုစားသွားလိမ့်မယ်” တဲ့။
ကျမတော့ အဲ့ဒါကို မယုံဘူး။ အချိန်က “အရာရာ” ကို မကုစားနိုင်ဘူး။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် လက်ခံခြင်းနဲ့ လိုအပ်တဲ့ချိန်တိုင်း ဝမ်းနည်းပစ်လိုက်ခြင်းကပဲ တဖြေးဖြေးကုစားနိုင်လိမ့်မယ်။