Matunkha

Even voorstellen, dit is Martha. Toen ze jong was, overleed haar vader. Dan ben je in Malawi een wees, omdat je dan direct kwetsbaar bent. Ze werd geselecteerd voor een beurs van Matunkha en kon zo toch de middelbare school doen. Mèt goede cijfers. Als jonge schoolverlater werd ze geselecteerd om op Matunkha te werken in de schoonmaak. Hier ontdekten we haar talenten. Vanaf Matunkha mocht ze doorleren voor verpleegkundige, eerst gesponsord door Matunkha, later overgenomen door een beurs vanuit de regering. Ze is hier nu werkzaam als thuiszorgverpleegkundige.
Haar verhaal: Het was in 2018 dat ik geen toekomst meer voor mezelf zag. Ik was nog bij m'n moeder thuis en we waren straatarm. Toen kwam daar de mogelijkheid om een beurs te krijgen via Matunkha, dat gaf me weer hoop. En zie hier, ik ben uiteindelijk hier weer terugkomen om hier te werken in de thuiszorg. Ik voel me erg verbonden met onze patiënten, veel van hen zijn ook arm en door mijn eigen ervaringen kan ik me goed inleven. Ik ben blij dat ik op mijn b***t iets terug kan doen aan andere kwetsbare mensen. En ik ben erg dankbaar voor de kansen die ik via Matunkha gekregen heb. Anders had m'n leven er heel anders uit gezien!

Het meester-gezel systeem in actie. Dit is Esther, ze is aangenomen om een jaar met Lacksoni op te werken om metselaar te worden. Ze kon de reguliere opleiding niet volgen omdat ze niet naar de middelbare school mocht. Nu krijgt ze toch een kans om het vak te leren.

Een tekort aan eten. (Wij kunnen het ons waarschijnlijk niet voorstellen.)
Daarom staat deze oudere vrouw op het podium van de Nanninga Hall op Matunkha. Ze bedankt namens alle andere gezinnen. Want het was op de lancering van het maïs-hulpprogramma. De meest kwetsbare mensen kregen die dag hun eerste maandelijkse portie mais . De hoeveelheid is aangepast aan de grootte van de familie die ervan eet.
Wat ze zei behoeft geen vertaling denk ik...