HTIB

HTIB doet aangifte tegen Kamerlid Markuszower wegens oproepen tot geweld en
haatzaaien

Amsterdam, 18 mei 2026

HTIB doet aangifte tegen Kamerlid Markuszower wegens oproepen tot geweld en
haatzaaien.

HTIB (Turkse Arbeidersvereniging Nederland) heeft besloten aangifte te doen tegen Kamerlid
Markuszower naar aanleiding van diens uitlatingen die naar het oordeel van de organisatie
aanzetten tot haat en geweld.HTIB is van mening dat de betreffende uitspraken ruimschoots de grenzen van het democratisch
debat overschrijden en dat deze verwerpelijke uitspraken bijdragen aan verdere polarisatie en
maatschappelijke onveiligheid.
Van een volksvertegenwoordiger (al is deze niet van onbesproken gedrag) mag worden verwacht
dat hij verantwoordelijkheid neemt voor zijn woorden en bijdraagt aan de rechtsstaat, in plaats
van bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten.
“De uitlatingen van Markuszower zijn moreel verwerpelijk en een parlementslid onwaardig. Wie
vanuit een publieke functie oproept tot vijanddenken en geweld legitimeert, tast de fundamenten
van onze democratische samenleving aan,
HTIB benadrukt dat vrijheid van meningsuiting geen vrijbrief is voor haatzaaien of het
aanwakkeren van geweld. Juist gekozen vertegenwoordigers dragen een bijzondere
verantwoordelijkheid om zorgvuldig, verbindend en binnen de grenzen van de wet te handelen.
Met de aangifte wil HTIB een duidelijke grens trekken tegen verdere normalisering van
opruiende en ontmenselijkende retoriek in het publieke debat.

Voor verdere informatie:
M. Ayranci
(06-22202879)

HTIB (Turkse Arbeidersvereniging Nederland)

Amsterdam,
04-05-2026

De Bevrijding van Nederland

De herdenking van de oorlogsslachtoffers vandaag en van de bevrijding van Nederland morgen is niet alleen het herinneren van een datum. Het is het herdenken van de strijd van degenen die zich verzetten tegen het fascisme en die solidariteit en menselijke waardigheid verdedigden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Nederland in 1940 bezet door nazi-Duitsland. Deze bezetting was niet alleen een militaire controle, maar ook het opleggen van systematische onderdrukking, uitbuiting en onmenselijk beleid. Vooral de Joodse bevolking werd doelwit. Nederlandse Joden werden geregistreerd, van hun rechten beroofd, geïsoleerd van de samenleving en uiteindelijk naar concentratiekampen gestuurd. Tienduizenden keerden nooit terug.

Tegen deze onderdrukking was er zowel stilte als verzet. Arbeiders, studenten en gewone mensen organiseerden zich tegen het naziregime. Er werden stakingen gehouden, ondergedoken Joden werden geholpen en er ontstond een ondergrondse pers. De grote arbeidersstaking van 1941 was niet alleen economisch, maar ook een duidelijke antifascistische en antiracistische opstand. Dit was een van de meest concrete voorbeelden van de georganiseerde kracht van het volk.

Verzet was niet gemakkelijk en de prijs was hoog. Degenen die werden opgepakt, werden gemarteld, geëxecuteerd of naar kampen gestuurd. Toch gaven mensen niet op. Omdat het niet alleen ging om overleven, maar om mens te blijven.

In 1945 kwam er een einde aan de nazi-bezetting en herwon Nederland zijn vrijheid. Maar deze vrijheid kwam na enorme verliezen. Vooral de Joodse gemeenschap was bijna vernietigd. Daarom is 5 mei niet alleen een dag van “bevrijding”, maar ook een dag van rouw, confrontatie en herinnering.

Bij het herdenken van deze geschiedenis vandaag is het niet genoeg om alleen over het verleden te spreken. We moeten begrijpen onder welke omstandigheden fascisme, racisme en discriminatie groeien. Deze ideologieën ontstaan niet plotseling; ze voeden zich met crises, ongelijkheid en stilte.

Daarom is herdenken ook een verantwoordelijkheid. Het betekent je uitspreken tegen onderdrukking, solidariteit tonen met de onderdrukten en “nooit